Ζήσε γειά σου. Εύχομαι νάσαι πάντα καλά σαν τα κρύα τα νερά. Απαυτά μόνον εμείς έχουμε στο Σέλι, εσείς απλώς τα φαντάζεστε.
Που λές φίλε μ, προχτές μετά του ετέρου ημίσεως συναντήθηκα στην ανηφόρα για το σκι λίφτ στον καθημερινό πρωινό και πρίν τον τσιπουρομεζέ περίπατο, , με φίλο και την γυναίκα του και ανταπέδωσα τον χαιρετισμό του Γειά σας. με το Χρόνια σας Πολλά. Μου απαντά ο εξαίρετος συγχωριανός μου με το ότι δεν γιορτάζω. Ε τότε του λέγω Χρόνια σας Λίγα. Ε όχι και λίγα μου λέει!!! Βρέ , του λέγω, πώς χαιρετάτε στο χωριό σας, στα ντόπια, ο ένας τον άλλο; Σπολάτι μου λέει. Δηλαδή του απαντώ : Εις (Σ) Πολλά (Πολα) Έτη (Ιτι) = Χρόνια Πολλά. Ναι , μου λέει. Τι ευχή σου έδωσα εγώ; Να ζήσεις πολλά χρόνια, Χαιρετάτε και είστε οι μοναδικοί που το κάνετε, όπως οι αρχαίοι Μακεδόνες. Έμεινε ο αγαπητός μου, ως η Εδήθ, στήλη άλατος. Εμείς λέμε ένα γειά, λες και είμαστε στην ταβέρνα του Ραντίδη (ποιος την θυμάται;) και τσουγκρίζουμε τα ποτηράκια.
Μια άλλη μέρα, κατέβηκα στη Βέργια μας, ΠΑΝΤΑ μετά του ετέρου ημίσεως (εφαρμόζων το Ους ο Θεός συνέζευξε…..) και πήγα στη Ζωή την Φαρμακοτέτοια μου που με δίνει τα αποπιεστικά χάπια, που τα τοποθετώ εκεί που τα ευτυχισμένα χρόνια τοποθετούσα τα βοηθούντα την αποφυγήν της σύλληψης «χάπια». Με το που πατώ το πόδι μου (το δεξί βεβαίως βεβαίως) εντός του Φαρμακείου, ακούω τη λέξη :Την μάσκα σας παρακαλώ. Αμέσως την εφαρμόζω επί του στόματός μου, παρά την παρεμπόδιση από την μεγάλη μακεδονική ρίνα μου και της απαντώ: Γιατί την ονομάζεις μάσκα και δεν την λες ελληνικά για παράδειγμα προφυλακτικό ή κάλυμμα, ή καλύπτρα; Τι στα κομμάτια μας πιάνει να χρησιμοποιούμε ξένες λέξεις ενώ η ελληνική γλώσσα έχει και περίσσεμα και δίνει και στις ξένες γλώσσες πάρα πολλές λέξεις, άσχετα αν οι ξένοι τις αλλάζουν τα «φώτα» όπως για παράδειγμα την ωραία ελληνική λέξη Ιδέα οι Εγγλέζοι την λένε Αιντία!!!!!!!Μάσκα χρυσή μου (ιταλική ή γαλλική λέξη) είναι κάτι που σε καλύπτει το πρόσωπο, για να μη σε γνωρίσει ο απέναντί σου, ενώ η καλύπτρα ή το προφυλακτικό σε προστατεύει μερικώς..
Μια άλλη μέρα , περνάει ένας συγχωριανός μου την ώρα που μάζευα βιταμίνη ΝΤΕ (D) από τον Ήλιο στο μπαλκόνι, από κάτω στον τζιαντέ και με χαιρετάει λέγοντάς με: Τι φτιάνεις Γιάννη; Τίποτα του απαντώ ( το φτιάχνω σημαίνει ότι κάτι κάνω). Αρέ πώς πάς; Με τα πόδια πάω απαντώ. Αρέ από υγεία σε ρωτάω πώς είσαι; ΑΑ μπράβο του λέω πήρες σωστή κατεύθυνση και είμαι καλά, το αυτό και δι υμάς, απαντώ…. Έχουμε ρε γαμώτο την καλύτερη γλώσσα και μιλάμε με πατερίτσες. Μιλάμε «κουτσαίνοντας»
Τί πιο καλή ευχή αποχαιρετισμού από την : Εις το επανιδείν !!!! Εύηχη , με ευχή και ενώ από αυτήν οι ξένοι κάνανε την δικιά τους χαιρετούρα, εμείς λέμε ότι μας κατέβει. Οι μακαρονάδες μετέφρασαν τον δικό μας αποχαιρετισμό και το λένε Αριβεντέρτσι, οι Ρουμάνοι το ίδιο Λα αριβεντέρε, οι Φρανστιόζοι το ίδιο Ορέβουάρ, οι Τετέσκοι το ίδιο Αουβίντερζέεν. Εμείς;;;;;
Σας κούρασα με τις αμπελοθεωρίες μου, ως άλλος Αιθεροβάμων, όπως θάλεγε και ένας καλός πολιτικός τεχνίτης του λόγου, ο οποίος όμως είχε πατέρα δάσκαλο σαυτά έναν εξέχοντα επίσης κεντητή της ελληνικής.
Να σας έχει καλά ο Θεός.
