Με το παρακάτω κείμενο θα διαπιστώσετε πώς αντιμετωπίζει η Ελληνική Δικαιοσύνη και το ελληνικό κράτος τους πολίτες της, το πόσο γρήγορα ή μάλλον πόσο αργά απονέμεται δικαιοσύνη στην Ελλάδα, καθώς και τη μέριμνα που επιδεικνύει για την πολύτεκνη οικογένεια παρά το γεγονός ότι υποχρεώνεται προς τούτο από το Σύνταγμα.
Όλα ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2020, οπότε και ένα αστυνομικό όργανο μου επέδωσε στο ιατρείο εισαγγελική παραγγελία για διενέργεια ιατρικής πραγματογνωμοσύνης, καθώς το όνομα μου βρισκόταν εν αγνοία μου στη σχετική λίστα ιατρών που είχε παραδώσει ο οικείος ιατρικός σύλλογος στο Πρωτοδικείο Βέροιας, χωρίς να έχω ενημερωθεί ποτέ προς τούτο, ώστε να έχω τη δυνατότητα να προβάλλω τις σχετικές αντιρρήσεις. Εκτέλεσα τα καθήκοντα που μου ανατέθηκαν με τη δέουσα επιμέλεια δαπανώντας δεκάδες ώρες εργασίας, καταθέτοντας εντός του χρονικού πλαισίου την σχετική έκθεση και ταυτόχρονα, στις 22/9/2020, κατέθεσα στον ιατρικό σύλλογο αίτηση εξαίρεσης του ονόματός μου από τα σχετική λίστα, η οποία έγινε μεν αποδεκτή, αλλά θα ίσχυε από την επόμενη χρονιά.
Λίγες ημέρες αργότερα ακολούθησε δεύτερη εισαγγελική παραγγελία για άλλη υπόθεση, οι εμπλεκόμενοι στην οποία είναι άνθρωποι που έχω εργαστεί μαζί τους και, για τον λόγο αυτό, δεν επιθυμούσα να ασχοληθώ με την υπόθεση, θεωρώντας ότι δεν θα είμαι αντικειμενικός στην κρίση μου. Κατέθεσα αίτηση εξαίρεσης στο Πταισματοδικείο -που ήταν αρμόδιο να εκτελέσει την εισαγγελική παραγγελία- η οποία έγινε δεκτή.
Τον Φεβρουάριο του 2021 μου επιδόθηκε -από το Διοικητικό Πρωτοδικείο αυτή τη φορά- απόφαση ορισμού μου ως πραγματογνώμονα για μια υπόθεση θανάτου ασθενούς από την δεκαετία του 2000! Εν μέσω της έξαρσης της πανδημίας του COVID, με την αύξηση του όγκου της δουλειάς στο ιατρείο, την επικείμενη έναρξη (εθελοντικά) εφημεριών μου στα Επείγοντα του Νοσοκομείου Βέροιας (ξεκίνησα τις εφημερίες λίγες ημέρες αργότερα και έκτοτε έχω πραγματοποιήσει 13 συνολικά εφημερίες σε διάστημα 3 μηνών), κατέθεσα στο Διοικητικό Πρωτοδικείο την 1/3/21 αίτηση εξαίρεσής μου από τη διενέργεια και αυτής της πραγματογνωμοσύνης προβάλλοντας 2 βασικούς λόγους (με αποδείξεις προς τούτο): το μεγάλο φόρτο εργασίας μου, η οποία λόγω και της πανδημίας έχει αυξηθεί, και το γεγονός ότι είμαι πολύτεκνος πατέρας 5 ανήλικων παιδιών σε όλες τις βαθμίδες (λύκειο, γυμνάσιο, δημοτικό, προσχολική ηλικία) με πολλές και ποικίλες υποχρεώσεις, ιδίως μετά την απώλεια του πεθερού μου που βοηθούσε με τις εξωσχολικές δραστηριότητές τους. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο συνεδρίασε για να μελετήσει την αίτηση μου στις 8 Απριλίου 2021, ήτοι 39 ημέρες(!) αργότερα και εξέδωσε την υπ’ αρ. απόφαση Α253/2021 απόρριψης της αίτησής μου στις 17 Ιουνίου 2021, δηλαδή σχεδόν 2,5 μήνες(!) μετά την συνεδρίαση και η σχετική απόφαση μου επιδόθηκε στην 1 Ιουλίου 2021, δηλαδή 4 μήνες(!) μετά την αίτησή μου. Για ένα τόσο ασήμαντο θέμα δηλαδή, όπως η αίτηση εξαίρεσης ενός πραγματογνώμονα, τα ελληνικά δικαστήρια χρειάζονται 4 ολόκληρους μήνες! Έτσι δικαιολογείται και το γεγονός ότι η υπόθεση στην οποία κλήθηκα ως πραγματογνώμονας χρονολογείται από την δεκαετία του 2000!
Στην ουσία του ζητήματος τώρα. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο απέρριψε την αίτηση εξαίρεσής μου και μου επιβάλλει να διενεργήσω την πραγματογνωμοσύνη, μελετώντας τον ογκοδέστατο φάκελο της δικογραφίας εντός 2 μηνών μάλιστα, θεωρώντας ότι οι λόγοι που προβάλλω (όγκος εργασίας και το ότι είμαι πολύτεκνος) δεν με παρεμποδίζουν στο να εκτελέσω τα καθήκοντά μου. Η ακριβής διατύπωση είναι η εξής: Σε κάθε περίπτωση ο επικαλούμενος φόρτος εργασίας του και το γεγονός ότι είναι πολύτεκνος δεν συνιστούν σπουδαίο λόγο που τον παρεμποδίζει να εκτελέσει τα προαναφερθέντα καθήκοντά του ως πραγματογνώμονα και, συνεπώς, οι σχετικοί του ισχυρισμοί πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.
Δηλαδή, το δικαστήριο υποστηρίζει εγγράφως τα εξής: 1) Το γεγονός ότι εξετάζω καθημερινά δεκάδες ασθενείς στο ιατρείο μου (αποδεικνύεται εύκολα από τις σχετικές αποδείξεις παροχής υπηρεσιών), ότι απαντώ σε δεκάδες τηλεφωνήματα, viber, messenger, SMS (αποδεικνύονται επίσης εύκολα), ότι εδώ και 3 έτη προσφέρω αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες μου στο Δημοτικό Ιατρείο Βέροιας εξετάζοντας άπορους συμπολίτες μας, ότι εφημερεύω κάποιες Τετάρτες το απόγευμα (που δεν έχω ιατρείο) ως το πρωί της Πέμπτης και από Σάββατο πρωί ως Κυριακή πρωί στα επείγοντα της Παθολογικής του Νοσοκομείου Βέροιας, δεν συνιστούν υπερβολικό φόρτο εργασίας, 2) Θεωρεί ότι η ιδιότητα του πολύτεκνου και η προστασία της οικογένειας από το Σύνταγμα είναι κάτι που δεν υφίσταται προφανώς. Ενδεικτικά αναφέρω ότι το πρωί της ημέρας που μου επιδόθηκε η απόφαση, πριν πάω στο ιατρείο, μετέφερα την κόρη μου Ευδοξία στις κατασκηνώσεις Κωστοχωρίου (1 ώρα), βοήθησα την σύζυγό μου να πάει στον παιδίατρο για εμβόλιο τον 3χρονο γιο μου Σωτήρη (δεν προλάβαινα να είμαι παρών γιατί είχα ραντεβού στο ιατρείο) και το απόγευμα πήγα το γιο μου Αναστάσιο στο ποδόσφαιρο στους Γεωργιανούς για την προπόνησή του (40 λεπτά). Προφανώς, οι δικαστές θεωρούν ότι όλα αυτά θα γίνονταν αυτόματα από μόνα τους, χωρίς τη φυσική παρουσία μου. Έτσι προστατεύει το ελληνικό κράτος την οικογένεια. 3) Όταν τηλεφώνησα να διαμαρτυρηθώ για την απόφαση και το ύφος της απόφασης (στην κατακλείδα μάλιστα αναφέρεται ότι ο όρκος που θα δώσω ενώπιον της πρωτοδίκη, θα είναι σε ημέρα και ώρα που θα ορισθεί από αυτήν, δηλαδή θα αφήσω τα ραντεβού των ασθενών μου για να ορκισθώ όποτε βολεύει το κράτος), η απάντηση που πήρα προφορικά είναι να ξανακάνω αίτησης εξαίρεσης και να επικαλεσθώ λόγους υγείας (!!!!) για να γίνει αποδεκτή. Δηλαδή να πω ψέματα. Εννοείται ότι αρνήθηκα να συναινέσω σε κάτι τέτοιο.
Μετά από όλα αυτά, σε συνεννόηση με φίλους νομικούς, ιατρούς, το διευθυντή της Παθολογικής Κλινικής, το διοικητή του νοσοκομείου, επέλεξα να διενεργήσω την πραγματογνωμοσύνη κανονικά, προκειμένου να μην ταλαιπωρείται κι άλλο και η οικογένεια του θανόντος και να μην συμβάλλω κι εγώ στην καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης. Αυτό σημαίνει φυσικά ότι θα σταματήσω προσωρινά τις εθελοντικές εφημερίες μου έως την ολοκλήρωση της πραγματογνωμοσύνης. Προφανώς, το ελληνικό κράτος θεωρεί πιο σημαντικό να συντάσσω εκθέσεις από το να είμαι ιατρός στην πρώτη γραμμή.
Στον αρχικό τίτλο του κειμένου, Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΥΦΛΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ…, ας βάλει ο καθένας ό,τι νομίζει. Εγώ θα το αποφύγω, για να μην έχω και άλλα τραβήγματα μαζί της.
Αποστολίδης Αν. Δημήτριος,
Ιατρός Παθολόγος
