Γράφει ο Γιάννης Ντισέλιας
Αγαπητέ Ζήσε γειά σου απτο δροσερό χωριό. Σε γράφω για κάτι που έζησα προχτές και συγκινήθηκα γιατί με πήγε πολλές δεκαετίες πίσω, για το μέρος Αληχότζια, όπως το λέμε εμείς και όχι εσείς.
Αφού συνεννοήθηκα με τον πρόεδρο του Αναγκ. Συνεταιρισμού Μεγάλος Μεράς, τον Γιώργο Χρήστου Πιτούλια, με εντολή προς το προσωπικό πήγα να δώ την τοποθεσία ύστερα από πάρα πολλά χρόνια.
Η ανακαινισμένη βρύση του Αληχότζια, την 14η Ιουλίου 2021
Ξεκινήσαμε και μετά από 8,5 έως 9 χιλιόμετρα (όπως μου είπε ο Γιάννης Κόγκας (Αξάς), για την απόσταση ως το κάτω μέρος του φυλακίου, στρίψαμε αριστερά και σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιομ, φτάσαμε στη θέση Αληχότζια. Την παρέα αποτελούσαμε : εγώ, ο εκκλησιαστικός επίτροπος Γιώργος Τσίρης και οι εξαίρετοι δασοπυροφύλακες Κώστας Ζαμάνης (Αλ Σιουταντή) και Δήμος Τσιαρτσάνης (νιπότου αλ Δήμου αλ Σκιντέρι). Τα συγχαρητήριά μας στα παλικάρια αυτά, που διαμόρφωσαν τόσο ωραία την τοποθεσία, διότι στις δεκαετίες που πέρασαν το μέρος έκλεισε και δεν μπορούσες να πας ούτε πεζός, αλλά ούτε και να βρείς το μέρος. Όπως δε με πληροφόρησαν και οι δύο πυροφύλακες με εντολή της διοίκησης το σκαπτικό μηχάνημα που διορθώνει τους δασικούς δρόμους τις επόμενες ημέρες θα διορθώσει ακόμη περισσότερο το μικρό κομμάτι του δρόμου , ώστε να είναι προσβάσιμη η περιοχή.
Όσον αφορά την προφορική ιστορία :
1ον Βρίσκεται σε υψόμετρο 1000 μέτρων περίπου, το δε νερό κατά τα λεγόμενα των παρισταμένων, την ώρα που έγραφα ότι άκουγα είναι εξαιρετικό.
2ον Εκεί ξεκουραζότανε οι καταπονημένοι Μακεδονομάχοι με επικεφαλής τους Καπετάν Ακρίτα (Μαζαράκης Κων/νος Αινειάν ) και Καπετάν Μπούα (Σπύρος Σπυρομήλιος), διότι το μέρος ήταν ασφαλές, οι επικοινωνίες και οι τροφοδοσίες από τη ηρωική Νάουσα ήταν πανεύκολες, μέσω της ατραπού του Αγίου Νικολάου, Κατρακατσιούλη κλπ και η επικοινωνία με τον βλάχο αρχιτσέλιγκα Χρήστο Βασιλείου Σέρμπο (μεγάλο αρωγό των αντάρτικων ελληνικών σωμάτων του Βερμίου) από το κοντινό Άνω Σέλι για παν ενδεχόμενο χωρίς δυσκολίες.
3ον. Εκεί στήνανε τις ωραίες σκηνές οι πλούσιοι Ναουσαίοι και επί οθωμανικής εξουσίας για να περάσουν τον καλοκαιρινό καύσωνα της τότε εποχής πιο ευχάριστα και να ροδοκοκκινίσουν τα μαγουλάκια των μικρών παιδιών(Αφήγηση Τάκη Τσιαπάρα συνταξιούχου οδηγού)
4ον. Εκεί είχε λόγω της πηγής το τυροκομείο του για τον τελεμέ( πρώτο στάδιο για το περίφημο κασκαβάλι – μετέπειτα κασέρι), ο κεχαγιάς και αρχιτσέλιγκας Μήτρης Καραβίδας(Αφήγ Τάκης Τσιαπάρας).
5ον. Εκεί ψήνανε τα σφαχτάρια τους και το έριχναν στο χορό επί πολλές δεκαετίες, οι Βλάχοι του Σελίου και όχι μόνο, στα εννιάμερα της Παναγίας, ερχόμενοι με τα πόδια από το χωριό μικροί και μεγάλοι και για ώρες ποδαρόδρομο , από την έξοδο του χωριού προς Νάουσα, τον ανήφορο, για την Κουάρδα(μαντρί) του Ταμπάρη (Βλάχος της περιοχής Ναούσης), την αυλακιά της Στέρνας, μέσω δάσους Οξυάς, όπου δεν έβλεπες Ήλιο, από την πυκνότητα. Μερικοί δε λόγω της «αργίας» της ημέρας βλέποντας κανένα άλογο να βόσκει το έπαιρναν και έβαζαν τους ή τις κουρασμένες καβάλα, γιατί ήταν σίγουροι ότι τα αφεντικά δεν τα χρειάζονταν, ένεκα της Αγίας Ημέρας. (Τάκης Γιάννη Μούζη)
Κοπιαστική αλλά πολλή ευχάριστη ημέρα. Νάναι καλά τα παιδιά του Συνεταιρισμού, γιατί έχουμε και άλλα να γράψουμε.
Ευχαριστώ τους συγχωριανούς μου και σε προσωπικά Ζήσε και καλή γραμμοαντάμωση.
Να σας έχει καλά ο Θεός. Γιάννης Ντισέλιας.
