του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Μετά από 15 χρόνια συνδικαλιστικής περιήγησης, 24 χρόνια γάμου και 27 χρόνια ως ελεύθερος επαγγελματίας κατέληξα: να ντύνομαι στη "μπουτίκ μπαμπάς & μαμά", να τρώω από το "μάρκετ πεθερός & πεθερά" και να σας "πολεμώ" με το πληκτρολόγιο μου".
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα, μεγάλοι δυστυχώς δεν φεύγουνε μόνο στην πατρίδα μας, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.
Μας αποχαιρέτησε και ο «επαγγελματίας», διότι τελικά φαίνεται αυτό μας αξίζει!
Δυστυχώς θα μείνουμε μόνο εμείς και τα νεοφιλελεύθερα - εθνομηδενιστικά σκουπίδια, που το κύριο προτέρημά τους είναι η ασέβεια των πάντων και η έπαρση!
Οι καημένοι πιστεύουνε πως κάποιοι είναι!
Όλος ο κόσμος ήταν δακρυσμένος στην τελετή αποχαιρετισμού του «Ζαν Πόλ» και μόνο ένας νέος και μία γριά (έτσι θα τα ακούτε από εδώ και πέρα!), χαμογελούσε, για να μας θυμίσει, ότι οι άριστοι - ηλίθιοι, δεν κατοικούνε μόνο στην πατρίδα μας!
Αναμενόμενο, από τη στιγμή που κάποιοι είναι αναγκασμένοι να ζούνε σε ηλίθια πεδία!
Φίλοι μου, αφού έφθασε και η έναρξη ακόμη μιας έκθεσης, στη μάνα Σαλονίκη, μαζευτήκανε και οι «έξυπνοι» για να γράψουνε ακόμη, μία έκθεση ιδεών!
Το σκηνικό που ακολουθεί, λαμβάνει χώρα στη Θεσσαλονίκη και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι τυχαία.
Στην χασαποταβέρνα επικρατεί ησυχία και όλοι αναμένουν τον σωτήρα, τον μέγιστο, τον μοναδικό.
Στην κεντρική είσοδο υπάρχει και ένα πανό που γράφει: Ωσαννά και Μωυσή σώσε μας!
Στην γύρω περιοχή είναι διάσπαρτα γουρουνάκια, και μπατσάκια.
Ξαφνικά εμφανίζεται το τάνκς (τα γερόντια χειροκροτούν, γιατί το πέρασαν για τάνγκα!) και κατεβαίνει ο τεράστιος, με το αυτοκρατορικό βλέμμα.
Κατευθύνεται στο τραπέζι που τον περιμένουνε οι υπουργοί του.
υπουργάρα (πρώτα μετάνοια και μετά): κύριε πρόεδρε ντυμένος με παραλλαγή. Συγχαρητήρια, τα καλύτερα έρχονται!
πρόεδρος: πρώτα να παραγγείλουμε.
σερβιτόρος (βάζει μετάνοια και): τι θα θέλατε αγαπημένε μας, κ. πρόεδρε.
Άκου εκεί να με κατηγορήσουνε πως δεν σεβάστηκα τον χώρο της εκκλησίας στην κηδεία. Δηλαδή τι έπρεπε να κάνω, σταυροπόδι καθόμουνα, δεν είχα ξαπλώσει κιόλας!
πρόεδρος: φέρε μας μερικά μοσχάρια, να’ χουμε να παίζουμε (να τρώμε ήθελα να πω!) και μερικά βόδια, για παρέα.
Απευθυνόμενος σε άλλη υπουργάρα, μίλησες με τον σεφ έτσι, τα ζώα που θα φάμε, θα είναι εμβολιασμένα!
υπουργάρα: εννοείται, τα μοσχάρια είναι τρις εμβολιασμένα και τα βόδια τετράκις. Θα μπορούσαμε να πάρουμε και λίγη τυροκαυτερή, το τυρί είναι και αυτό μπολιασμένο, ο δε κτηνοτρόφος που το έφτιαξε, ήδη έκανε την έκτη δόση!
πρόεδρος: σερβιτοράκο φέρε μας καμπόσο chesse, vegetable, hot pepper. Να μιλάμε και λίγο κυριλάτα. Πρόσεξες τα λέω και με προφορά. Άκου εκεί να μου την πέσουνε που έστειλα την κορούλα μου στο Αμέρικα, για να σπουδάσει ανθρωπισμό! Και τι να έκανα δηλαδή. Να περνούσε και την βάσανο των εξετάσεων, γιατί μήπως την πέρασα εγώ!
υπουργάρα: κύριε πρόεδρε έτσι θα παρουσιαστείτε στη ΔΕΘ! Είναι ενδυμασία αυτή!
πρόεδρος: σωστά. Έχεις δίκιο. Πρέπει να βάλω και μερικές πουλάδες στην παραλλαγή. Να μοιάζω κανονικός καταδρομέας - βατραχάνθρωπος, να με τρέμουνε, οι ψευτοδημοκράτες.
Ά και να μην ξεχνιόμαστε. Ξέχασες να βάλεις μετάνοια.
υπουργάρα: τελικά κ. πρόεδρε ποια θέματα θα αναπτύξετε!
πρόεδρος: Ελάχιστα. Άλλωστε είπαμε ότι η παρουσία μας θα είναι σύντομη. Επίσης μην ξεχνάς ότι το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν. Εγώ αισθάνομαι Λάπωνας εδώ και χρόνια.
υπουργάρα: Λάκωνας κύριε πρόεδρε, όχι Λάπωνας!
πρόεδρος: Διορθώνουμε και τον άριστο, υπουργάκο μου, από πότε. Θα κάνεις και άλλη δόση εσύ, για να καταλάβεις!
υπουργάρα: (με το στόμα ανοιχτό): τι ωραία που τα λέτε, κύριε πρόεδρε. Είστε ο Μωυσής μας, τελικά.
πρόεδρος: όχι, Ολυμπιακός είμαι.
υπουργάρα: κύριε πρόεδρε, προσεκτικά. Στη Θεσσαλονίκη βρισκόμαστε. Την πρωτεύουσα της Μακεδονίας. Δεν θυμάστε!
πρόεδρος: πάλι εδώ με φέρατε! Θα πρέπει να πω πάλι για την πρωτεύουσα των Βαλκανίων και τέτοιες μακακίες.
υπουργάρα: κύριε πρόεδρε θεωρώ φρόνιμο να αναφερθείτε στο έργο του μετρό.
πρόεδρος: πρώτον φρόνιμα να κάθεσαι εσύ. Δεύτερον ποιανού μετρό είναι αυτό το έργο. Εγώ βλέπω μόνο το έργο: «κάποτε στη Γερμανία με την Ανγκέλα μου».
υπουργάρα: πιστεύω, κρίνω σκόπιμο να τονίσετε, ότι ήλθατε σε μία προδομένη από τον ακατονόμστο, πόλη. Θα πείτε ότι πουλήσανε την Μακεδονία, θα τονίσετε ότι είμαστε εθνικά ανεξάρτητο κράτος, θα φωνάξετε ζήτω η Σαλονίκη και παλαμάκια, …
πρόεδρος: Χαμός θα γίνει. Θα τους ξεσηκώσω. Σαν να βρισκόμαστε στο Καραισκάκη.
υπουργάρα: Τούμπα κύριέ μου.
πρόεδρος: τούμπα να κάνεις εσύ. Άκου εκεί. Κωλοτούμπας εγώ. Ξέρεις που υπηρέτησα εγώ!
υπουργάρα: που κύριε πρόεδρε!
πρόεδρος: μην αλλάζεις κουβέντα. Θα σε βάλω περισσότερες μετάνοιες.
υπουργάρα: κύριε πρέσιντεντ, όχι κωλοτούμπας, αλλά κυβιστισιάκιας. Να κρατάμε και ένα επίπεδο.
πρόεδρος: έχεις δίκιο ορέ γραμματικέ. Στις χαρίζω τις μετάνοιες. Λοιπόν έχουμε και λέμε: θα πω, για την Ανγκέλα μου, τα ΙΕΚ που είναι πανεπιστήμια, το Καραισκάκη, τον Ολυμπιακό, το έργο, …. αρκετά πιστεύω.
υπουργάρα: κάπου εδώ μου είπαν ότι κυκλοφορεί και αυτός ο μακάκας, ο κακός, ο χοντρός με τα κολάν και τις τιράντες που όλο σας κατηγορεί. Να δείτε πως τον λένε.
πρόεδρος: ά λες για τον τρελάρα. Τον Βελέντζα. Άστον αυτόν είναι ΚαραμανλικοΣαμαρικός!
σερβιτόρος (χωρίς μετάνοια): λίγα λόγια για τον καλύτερο πελάτη μας!
Η χρηματόδοτηση των μεγάλων μέσων ενημέρωσης, οδηγεί σταδιακά στην κατάργηση της Δημοκρατίας!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
