Περίμεναν νάρθουν οι ξενιτεμένοι.
Περίμεναν…
Αυτούς
πούχαν ξεχάσει τον εαυτό τους στις γειτονιές
και
είχαν πάρει μαζί τους
μονάχα
τα ονόματα.
Βασιλική,
Γεωργία, Τριανταφυλλιά…
Σε
πόσα όνειρα κοιμήθηκε η Αγάπη;
Έπειτα
στα ξένα,
το
πρωί έρχονταν τα λεωφορεία
έπαιρναν
τα σώματά τους και τα πήγαιναν στις μηχανές
που
δεν ξέραν τίποτα
για
την Βασιλική, την Γεωργία την Τριανατφυλλιά.
Δεν
ξέραν τίποτα. …………………….Τίποτα για την Αγάπη.
Όμως
περίμεναν.
Όπως
τα δένδρα την Άνοιξη.
Όπως
τα λιμάνια τα καράβια.
Ως
πότε τάχα;
…Ξενιτεμένο μου πουλί εκεί στα ξένα πούσαι…
τραγούδαγαν.
Είχαν
μάθει και το Gastarbeiter.
Αυτό
το άτιμο το Gastarbeiter.
Γιατί
τάχα δεν το άλλαζαν με το καλώς ήλθες;
Θυμάστε
την Πηνελόπη
που
τρελάθηκε σαν τον είδε στην Ιθάκη…
Καλώς
ήρθες!
Καλώς
ήρθες αγάπη μου!
Έτσι
τέλειωνε η Οδύσσεια!
Η οδύσσεια των ερώτων όμως πότε;
…Δουλεύω
μπρος, δουλεύω μπρος την μηχανή
στην βάρδια δύ.. στην βάρδια δύο
δέκα…τραγουδούσε!
Στην
βάρδια,
που
σκοτώνει τα βράδια Αγάπη μου!
Γιάννης
Ναζλίδης
25
Σεπτεμβρίου 2021
