Ήρθα στον παράδεισο μου για λίγες μέρες,αρχές του Οκτώβρη.Με κάλεσε η καστανιά μου.Πόσο μου αρέσει να ξετρυπώνω τους καρπούς της μέσα από τα αγκαθωτά της σπιτάκια.Ντράπηκε και η καρυδιά και μου πρόσφερε και αυτή λίγα από τα καρύδια της.
Οι φράουλες πάλι,μου έδωσαν για δεύτερη φορά μικρές κόκκινες φραουλίτσες.
Περιποιήθηκα τον κήπο μου,πέταξα ότι μαράθηκε,έσκαψα και ετοίμασα τα μικρά χωραφάκια μου για την Άνοιξη.
Όταν είμαι στο χωριό μου γίνομαι ένα με την φύση.Σταματάει ο Νους και η γλώσσα ,αφήνομαι στην αγκαλιά του καθαρού αέρα και των φθινοπωρινών χρωμάτων.Τα Αη-δημητριατικα χρυσανθεμα μου είναι έτοιμα να ανθίσουν.
Όλη η μέρα μου περνάει με ένα χαμόγελο στα χείλη,κοιτώντας το θαυμα που με περιτριγυρίζει.Πουλιά,πεταλούδες,λουλούδια,γάτες είναι η συντροφιά μου.
Η ησυχία,μου μιλά....Μου ζητά να σεβαστώ το περιβάλλον,μου εξηγεί πώς να του φέρομαι.Γεμίζω την ψυχή μου με εικόνες,γαληνεύω και έτσι όταν κατεβαίνω στην πόλη αντέχω τις απαγορεύσεις,τις αντιδράσεις,τους περιορισμούς,τον φόβο.Γενικά την διαφορετικότητα της!
Το αποφάσισα όταν μου το επιτρέπει ο καιρός θα επιστρέφω στον παράδεισο μου.Έξω από τον φράχτη μου η γέρικη καστανιά είναι γεμάτη.Όταν τα κάστανα πέσουν στην γη θα έρθουν τα αγριογούρουνα και τα πουλιά για να φάνε.
Για όλα φροντίζει ο Θεός.Βγήκα μια βόλτα,μάζεψα βατόμουρα από τις πολλές βατομουριές που είναι στο πλάι του δρόμου,και έκοψα τους πορτοκαλί καρπούς των άγριων τριαντάφυλλων,τα οποία έχουν πολύ βιταμίνη C.Η μητέρα γή προσφέρει τα δώρα της όλες τις εποχές του χρόνου.
Σαν βραδιάζει ανάβω την μικρή μου ξυλόσομπα και χουχουλιάζω τρώγοντας ψημένα κάστανα.Η ώρα περνάει αναπολώντας τα παιδικά μου χρόνια και έρχεται ο ύπνος να με πάρει αγκαλιά για να με ταξιδέψει σε άλλες εποχές..Έτσι τελειώνει η μέρα μέχρι να ξημερώσει και να ξαναζήσω το ίδιο θαύμα!
Όλγα Κουτμηρίδου-Μεταξά
