Του Μάκη
Δημητράκη
Λίγοι ίσως Βεροιώτες –καλά πληροφορημένοι- γνώριζαν μέχρι πριν λίγο καιρό την ιστορία της δημιουργίας της Δημοτικής Αγοράς στο κέντρο της πόλης.
Προσωπικά –αν και αυτοθεωρούμαι «άτομο της πιάτσας»- δεν είχα διαβάσει ούτε είχα ακούσει μέχρι πρότινος ότι ο χώρος της Δημοτικής Αγοράς υπήρξε Μετόχι της παρόχθιας στον Αλιάκμονα Ι.Μ. Θεοτόκου Καλλίπετρας.
Το Μετόχι λοιπόν αυτό (μοναστηριακές εγκαταστάσεις έξω και μακριά της Μονής) καταστράφηκε το 1864 μετά από πυρκαγιά στο κέντρο της Βέροιας όπου καταστράφηκαν περίπου 300 καταστήματα της πόλης.
Το 1870 περίοδο που ηγούμενος της Μονής ήταν ο Ιερομόναχος Γρηγόριος ο χώρος του Μετοχίου ανοικοδομήθηκε και διέθετε ξενώνες, ναό και σιντριβάνι (στέρνα) για το πότισμα των ζώων.
Το 1908 ο χώρος αυτός νοικιάσθηκε από ιδιώτη και λειτούργησε σ’ αυτό το μεγαλύτερο χάνι της πόλης.
Το 1956 όλες οι εγκαταστάσεις κατεδαφίστηκαν και στον ίδιο χώρο κτίσθηκε η Δημοτική Ιχθυαγορά. Στην πραγματικότητα στην Δημοτική Αγορά λειτούργησαν εκτός από τα ψαράδικα της πόλης, πολλά μανάβικα, κρεοπωλεία αλλά και καφενείο-ταβερνάκι-πατσατζίδικο.
Τέλος το 1989 ο χώρος μεταβιβάστηκε στον Δήμο Βέροιας για ανοικοδόμηση Εμπορικού Κέντρου. Σήμερα στεγάζονται, ένα σούπερ μάρκετ, εμπορικά καταστήματα και γραφείο της ΔΕΥΑΒ.
Το 2020 αρχιερεύοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας κ. Παντελεήμονα, ηγουμενεύοντος στη Μονή του Αρχιμανδρίτη Παλαμά Καλλιπετρίτη επί δημαρχίας Χαρούλας Ουσουλτζόγλου στη δυτική πλευρά του Εμπορικού Κέντρου (οδός Πλατάνων) οικοδομήθηκε προσκυνητήριο στη μνήμη της Ι.Μ. Θεοτόκου Καλλίπετρας και των σφαγών που υπέστησαν οι μοναχοί της Μονής κατά τους απελευθερωτικούς αγώνες κατά τα έτη 1822 και 1908.
Τη δαπάνη του προσκυνήματος ανέλαβε ο ευλαβής εργολάβος Χρήστος Καραντίνας του Ηλία στη μνήμη της αδερφής του Αναστασίας.
