Αναφέρομαι φυσικά στις επικείμενες εσωκομματικές εκλογές του ΚΙΝΑΛ για ανάδειξη νέου Προέδρου και με τη βεβαιότητα –που συνάγεται από δηλώσεις υποψηφίων Προέδρων- της μετονομασίας σε ΠΑΣΟΚ.
Ο λαός μας –δυστυχώς ή ευτυχώς- έχει μάθει να ακολουθεί ονόματα με ιστορία και αυτό αποδεικνύεται αν ρίξει κανείς μια ματιά στη νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδος μετά το 1950 και δει τα ονόματα των πρωθυπουργών αυτής της περιόδου έως τώρα.
Έχουμε και λέμε λοιπόν:
1955: Πρωθυπουργός ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Την 5η Οκτωβρίου του 1955 ο Βασιλιάς Παύλος δίνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον μέχρι τότε Υπουργό Δημοσίων Έργων και Συγκοινωνιών Κ. Καραμανλή μετά το θάνατο του Πρωθυπουργού Αλεξάνδρου Παπάγου.
1956-1963: Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής με την ΕΡΕ.
Είναι η «χρυσή» οκταετία του Κ. Καραμανλή από άποψη εκτέλεσης δημοσίων έργων υποδομής για τη Χώρα.
1963: Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου με την Ένωση Κέντρου.
Πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου το 1965 με το Ιουλιανό Πραξικόπημα και εξαναγκασμός σε παραίτηση του Πρωθυπουργού από τον Βασιλιά Κωνσταντίνο.
Ακολούθησε μία πολιτικά ανώμαλη κατάσταση που οδήγησε στη Χούντα το 1967.
1974-1980: Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής με τη Ν.Δ.
1981-1989: Πρωθυπουργός Ανδρέας Γ. Παπανδρέου με το ΠΑΣΟΚ.
1990-1993: Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης (Ν.Δ.).
1993-1996: Πρωθυπουργός Α.Γ. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ).
1996-2004: Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης (ΠΑΣΟΚ).
Η περίοδος διακυβέρνησης της χώρας με τα μεγάλα σκάνδαλα και τις ενέργειες εθνικής μειοδοσίας (Ίμια).
2004-2009: Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής (ο νεότερος) Ν.Δ.
2009-2011: Πρωθυπουργός Γεώργιος Α. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ).
2012-2015: Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ.
2015-2019: Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
2019-έως σήμερα: Πρωθυπουργός Κυριάκος Κ. Μητσοτάκης (Ν.Δ.).
Θολώνει το μάτι σου και παθαίνεις ίλιγγο βλέποντας αυτόν τον κατάλογο με την επανάληψη των ίδιων επωνύμων στην εναλλαγή της εξουσίας ως πρωθυπουργών, μόνο που μερικές φορές αλλάζουν τα μικρά ονόματα.
Αυτοί είμαστε. Δεν είναι μοιρολατρική διαπίστωση, αλλά ρεαλιστική, φρονώ.
Μοιάζουμε με τους Ρώσους, οι οποίοι μάθανε μια ζωή σε διακυβέρνηση με Τσάρους και μετά περίπου από 70 χρόνια περίπου διαλείμματος Κομουνισμού, επανήλθαν πάλι στο ίδιο καθεστώς, μόνο που τώρα ο Τσάρος λέγεται Πούτιν.
Τόσο καιρό το ΚΙΝΑΛ με τη Φώφη Γεννηματά καθηλώθηκε στο 6% περίπου. Πώς θα ανέβει το ποσοστό του κινήματος; Γιατί να μην εκμεταλλευτεί το κίνημα τώρα το αβαντάζ του ιστορικού ονόματος Παπανδρέου που θα λειτουργήσει σαν κάλεσμα επιστροφής στελεχών και οπαδών στις τάξεις του νέου ΠΑΣΟΚ;
Να αναφέρω εδώ, ότι οι εκλογές του ΚΙΝΑΛ ήταν μία αδιάφορη ιστορική διαδικασία ενός κινήματος μέχρι που η ανάμειξη του ονόματος Παπανδρέου έκανε αυτή τη διαδικασία πρώτο θέμα στις ειδήσεις. Είναι τυχαίο;
Έχει κάνει λάθη στο παρελθόν ο Γ.Α. Παπανδρέου και τον έχω ψέξει προσωπικά παλαιότερα, σε σημείωμά μου στην εφημερίδα «ΒΕΡΟΙΑ» στη στήλη «Πολίτης Ξάνθιππος», όμως είναι έντιμος και δεν έχει καμία εκκρεμότητα με την Ελληνική Δικαιοσύνη.
Αυτό που του καταλογίζουν ότι είναι αυτός δηλαδή που σαν Πρωθυπουργός μας έβαλε στα μνημόνια, τώρα που το βλέπει κανείς με ψύχραιμη ματιά, μετά από τόσα δύσκολα χρόνια, αποδεικνύεται ότι είναι λάθος. Η στρεβλή οικονομική πολιτική όλων των κυβερνήσεων μετά το 1974, είναι αυτή που ευθύνεται για τη διόγκωση του χρέους της Ελλάδος, απλά στον Γ.Α. Παπανδρέου έπεσε η «καυτή πατάτα» που του έριξε ο Κ. Καραμανλής ο νεότερος, το 2009, «έξυπνα» φερόμενος αφού προκήρυξε πρόωρες εκλογές. Όποιος κι αν αναλάμβανε πρωθυπουργός μετά το 2009, ήταν καταδικασμένος πολιτικά λόγω του οικονομικού χάους που επικρατούσε, η δε πορεία της χώρας ήταν προδιαγεγραμμένη.
Οι Πολιτικοί μας ξέρανε για τη θύελλα που ερχόταν και είναι όλοι υπεύθυνοι γι’ αυτό, ο λαός όμως ήταν απροειδοποίητος και απροετοίμαστος για αυτά τα άσχημα που θα ερχόντουσαν στο κεφάλι του.
Κλείνοντας, θέλω να πω, ότι πιστεύω πως μόνο με το όνομα Παπανδρέου στην προμετωπίδα του νέου ΠΑΣΟΚ, θα μπορεί να γίνει αυτό υπολογίσιμος παίκτης στην πολιτική σκακιέρα της Ελλάδος και να έχει αύξουσα πορεία με την πάροδο του χρόνου, για το καλό της πατρίδας.
Άποψή μου.
