Με το σημείωμά μου αυτό θα ήθελα να απαντήσω στο άρθρο του αγαπητού συμπολίτη Ε. Λένου που δημοσιεύτηκε προ ημερών στον τοπικό Τύπο αλλά και στο Facebook (!) (από άλλον) με αφορμή τη δικιά μου δημόσια τοποθέτηση για τις επικείμενες εκλογές στο ΚΙΝΑΛ.
Κατ’ αρχήν, για την οικογενειοκρατία που αναφέρθηκε αρχικά ο Ε. Λένος, θα πω, ότι αυτό είναι ένα γεγονός που διαπιστώνει κανείς όταν μελετήσει τη νεότερη ιστορία της Ελλάδος από το 1955 και δώθε. Αν ο αρθρογράφος αυτός γυρεύει εξήγηση ή ερμηνεία του γεγονότος, ας «ρωτήσει» τον λαό που ψηφίζει με αυτόν τον τρόπο.
Εξ’ αυτού του γεγονότος ορμώμενος, είπα ότι θα είναι ωφέλιμο για τον πολιτικό αυτόν χώρο να χρησιμοποιηθεί το ιστορικό όνομα Παπανδρέου σε περίπτωση που θα υπάρξει μία επανεκκίνηση της Δημοκρατικής Παράταξης ως ΠΑΣΟΚ πλέον, για λόγους ευνόητους, χώρια που ο Γ.Α. Παπανδρέου έχει τη μεγαλύτερη εμπειρία απ’ όλους τους συνυποψήφιούς του στη διακυβέρνηση της χώρας, αφού διετέλεσε Υπουργός σε πολλά Υπουργεία παλαιότερα και φυσικά Πρωθυπουργός της χώρας.
Νομίζω, ότι είναι ένα επιχείρημα καθαρό και ξάστερο.
Κάνει λάθος, εν συνεχεία, ο Ε. Λένος, διότι αναφέρει ότι αφού εγώ είπα όλα αυτά, αμέσως μετά «ξεπλένω» τον Γ.Α. Παπανδρέου από τις ευθύνες του.
Είπα και επαναλαμβάνω, θεωρώ ότι η στρεβλή οικονομική πολιτική απ’ όλες τις κυβερνήσεις μετά το 1974 οδήγησε στο τεράστιο χρέος, δυσανάλογο με το οικονομικό μέγεθος της χώρας, και το οποίο χρέος με εντολή του λαού (44% ποσοστό) ανέλαβε να το διαχειριστεί το ΠΑΣΟΚ με Πρωθυπουργό τον Γ.Α. Παπανδρέου. Όποιος όμως θα αναλάμβανε Πρωθυπουργός μετά τις εκλογές του 2009 ήταν καταδικασμένος, πολιτικά, και η πορεία της χώρας προς τα μνημόνια προδιαγεγραμμένη.
Σφάλμα, μέγιστο, του Γ.Α. Παπανδρέου είναι ότι έπρεπε μετά το πρώτο τρίμηνο στην κυβέρνηση, και αφού θα είχε λάβει πλήρη εικόνα για τα οικονομικά της χώρας, να απευθυνθεί στον λαό, να του πει την αλήθεια και να προκηρύξει άμεσα εκλογές. Δεν είναι σωστό όμως να θεωρήσουμε τον Γ.Α. Παπανδρέου ως «αποδιοπομπαίο τράγο» και να του φορτώσουμε όλα τα κακά, ενώ όλοι οι προηγούμενοι Πρωθυπουργοί να μείνουν στο απυρόβλητο και υπεράνω κριτικής. Όλοι φέρουν μερίδιο ευθύνης, και του Γ.Α. Παπανδρέου συμπεριλαμβανομένου.
Οφείλει ο νέος Πρόεδρος –όποιος και να είναι- που θα προκύψει από τις εκλογές του Δεκεμβρίου, αφού εξασφαλίσει την ενότητα του χώρου, να βγει και να ζητήσει συγγνώμη από τον λαό για όλους αυτούς τους καταχραστές του δημοσίου χρήματος (που τα ονόματά τους απαξιώ να αναφέρω), και που εξέθρεψε σαν φίδια στον κόρφο του το ΠΑΣΟΚ και για ό,τι άλλο κακό έγινε εις βάρος του λαού, και ήταν φυσικά η αιτία να καταβαραθρωθεί το ποσοστό αποδοχής ενός κινήματος που κυβέρνησε με επιτυχία τη χώρα πολλά χρόνια.
Πρέπει να εκλείψουν αντιδημοκρατικές και αλαζονικές συμπεριφορές, ο «ξύλινος» λόγος, οι καλαμοκαβαλάρηδες, ειδάλλως δεν υπάρχει μέλλον για το νέο ΠΑΣΟΚ που θα προκύψει τον Δεκέμβρη.
Θα αναφέρω εδώ χαρακτηριστικά ένα παράδειγμα που με αγγίζει προσωπικά και δείχνει τι συνέβαινε στο παρελθόν.
Εδώ, στο Νομό μας, στη Βέροια, είχαμε παλαιότερα επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ έναν εγκάθετο ινστρούχτορα (το γνωρίζουν αυτό οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ) που αυτός και οι αυλικοί του έκοβαν κι έραβαν, είχαν τον πρώτο λόγο σε ό,τι συνέβαινε στην πόλη, στο νομό, τους δήμους και στη Νομαρχία. Ήταν η εποχή που συνέβη το φιάσκο με τα χιόνια στη Βέροια (είχε μείνει ακαθάριστη η πόλη από τα χιόνια για πολύ καιρό), και υπήρχε μεγάλη δυσαρέσκεια εις βάρος της δημοτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, που διοικούσε το Δήμο. Σχηματίσαμε λοιπόν μία ομάδα με σκοπό να καταλάβουμε τη θέση της αντιπολίτευσης στον Δήμο στις επερχόμενες εκλογές, επειδή ήμασταν σίγουροι ότι θα χαθούν οι εκλογές για το ΠΑΣΟΚ (και επαληθευτήκαμε) με τα όσα δυσάρεστα συνέβησαν στην πόλη με τα χιόνια και ήταν τοις πάσι γνωστό ότι υπήρχε μεγάλη δυσαρέσκεια και η αγανάκτηση ξεχείλιζε εις βάρος της Διοίκησης του Δήμου.
Ήρθαμε λοιπόν σε συνεννόηση με τον ινστρούχτορα, ο οποίος συμφώνησε και μας είπε, εμένα με έναν φίλο μου γιατρό, ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ να βρεθούμε το ερχόμενο Σάββατο στο γραφείο του για να μιλήσουμε για την κίνηση αυτή, όμως πέρασαν πολλά Σάββατα που για διάφορους λόγους ο ινστρούχτορας έλειπε, ενώ μάθαμε ότι είχε αποφασίσει ήδη να προωθήσει για τον Δήμο, συγγενικό πρόσωπο του πολιτικού του μέντορα. Απογοητευτήκαμε, είναι αλήθεια, όταν το συνειδητοποιήσαμε και θυμάμαι, γυρνώντας στον φίλο μου τον γιατρό, του είπα, παραφράζοντας μια ιστορική ρήση του Χαρίλαου Τρικούπη «Δυστυχώς φίλε μου ανθ’ ημών… Γουλιμού.».
Ακολούθησε, με άλλα λόγια, ο ινστρούχτορας τη συνταγή του «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν» επειδή έτσι γούσταρε, αντί να κάτσει και να συζητήσει με μία ομάδα ανθρώπων που ενδιαφέρονταν για τον Δήμο.
Τέτοιες συμπεριφορές δεν συνάδουν με ένα κόμμα που θέλει να λέγεται Δημοκρατικό. Αυτά πρέπει να λείψουν.
Ο κόσμος θέλει αλήθεια, έχει βαρεθεί τα κόλπα των διαφόρων κομμάτων, να λένε άλλα όταν είναι αντιπολίτευση και άλλα όταν είναι κυβέρνηση. Γι’ αυτό και η φράση που κυκλοφορεί στα χείλη όλων είναι: «Όλοι ίδιοι είναι».
Μόνο με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή με ειλικρίνεια απέναντι στον πολίτη έχει πιθανότητες το ΠΑΣΟΚ που θα προκύψει τον Δεκέμβριο να ανακαταλάβει τον χώρο τον δικό του, που δεν είναι άλλος από αυτόν της Κεντροαριστεράς.
Άποψή μου.
Γ.Ξ. ΤΡΟΧΟΠΟΥΛΟΣ
