Του ιερέως Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Σήμερα, φίλοι αναγνώστες, θα σας μεταφέρω ένα ανέκδοτο που διάβασα κάπου και μου άρεσε. Ελπίζω να ωφεληθείτε. Αν και πιστεύω πολλοί λίγοι από εμάς διαβάζουν τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα την Αγία Γραφή (εάν, βέβαια, έχουμε στο σπίτι μας Αγία Γραφή).
Ιδού το ανέκδοτο:
«Ένας γραμματισμένος (όχι μορφωμένος, επιμένω: γραμματισμένος) κύριος, θέλοντας να κάνει επίδειξη πνεύματος και να πειράξει κάποια γειτόνισσά του ολιγογράμματη ηλικιωμένη, τη ρώτησε, δήθεν στα σοβαρά: Τι καταλαβαίνεις εσύ από την Αγία Γραφή που διαβάζεις καθημερινά; Τι το ενδιαφέρον βρίσκεις σ’ αυτό το τετριμμένο βιβλίο και ασχολείσαι συνεχώς μ’ αυτό; Τι δουλειά έχεις με τις εκκλησίες, τα παραμύθια και τα δόγματα;».
Και η αγράμματη ηλικιωμένη, με σοφία και σύνεση, του απάντησε σοφά και ταπεινά:
Στην Αγία Γραφή βρίσκω τα πάντα. Όλη η σοφία του κόσμου και της ζωής, του ουρανού και της γης, βρίσκονται στην Αγία Γραφή. Αρκεί να έχει κανείς μάτια για να βλέπει και μυαλό για να κατανοεί.
1. Εν πρώτοις διακρίνω σ’ αυτό το βιβλίο τον Ιησού Χριστό, που παρουσιάζεται σαν τη κλώσα που μαζεύει στοργικά και προστατεύει τα πουλάκια της κάτω από τις φτερούγες της, δίδοντας μια θαυμάσια εικόνα. Γνωρίζεις άλλη εικόνα πιο ζωντανή και γλαφυρή;
2. Βλέπω τον Κύριο να εργάζεται σαν αμπελουργός και να περιποιείται τα κλήματα για να μεγαλώσουν και να προσφέρουν καρπό. Υπάρχει καλλίτερη παρομοίωση;
3. Βλέπω τον Ιησού Χριστό, σαν ποιμένα προβάτων, να οδηγεί τα πρόβατα σε καταπράσινα λιβάδια και να τα προστατεύει από τους λύκους και τις αρρώστιες. Υπάρχει πιο συγκινητική σκηνή;
4. Βλέπω ακόμη και διαβάζω, ο Κύριος να καταριέται την άκαρπη συκιά για την ακαρπία της και να προειδοποιεί τον καθένα μας για την ίδια τύχη, αν δεν μετανοήσουμε. Πού και πότε είδατε τόσο εκφραστική εικόνα;
5. Βλέπουμε τον πετεινό να φωνάζει μέσα στη σιωπή της νύχτας και να συμβολίζει τη μετάνοια του Πέτρου που αρνήθηκε το Χριστό και να υπενθυμίζει σε όλους μας τη δική μας μετάνοια. Πού υπάρχει πιο ζωντανή εικόνα;
6. Βλέπουμε τους Μαθητές να ψαρεύουν και να μοχθούν στις ακρογιαλιές τις Τιβεριάδος και να καλούνται από τον Κύριο στο αποστολικό αξίωμα. Δεν σας συγκινεί το περιστατικό;
7. Βλέπουμε, όσοι βέβαια έχουν μάτια, τον Ιησού να φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού και τα κρίνα του αγρού, για όλα τα πουλιά της φύσης, για τα δένδρα και τα λουλούδια. Πού βρίσκετε καλύτερη περιγραφή;
8. Βλέπουμε τους γεωργούς να οργώνουν, να σπέρνουν και να θερίζουν τα στάχυα και να συμβολίζουν την πνευματική σπορά και καλλιέργεια των ανθρώπων. Δεν σας αρέσει η παρομοίωση;
9. Βλέπουμε τη θάλασσα, την τρικυμία, τα κύματα, τα πλοία και τις παραλίες, τον εύσπλαχνο Σαμαρείτη και τόσες άλλες καταπληκτικές παραβολές. Τα θεωρείτε αυτά τετριμμένα και δυσνόητα;
10. Βλέπουμε, την ωραία έξοχη παραβολή του Ασώτου, του Σπορέως, που μας θυμίζει το υπέρτατο καθήκον της Ιεραποστολής, που έχει κάθε χριστιανός μέσα στην Εκκλησία και την Κοινωνία. Διαβάσατε ποτέ καλύτερα αριστουργήματα;
Αυτά τα λίγα, ταπεινά και γήινα, είναι μερικά παραδείγματα, από την Αγία Γραφή, που διαβάζω, καθημερινά, αγαπητέ κύριε. Είναι τόσο ωραία και εξαίσια, τόσο εύκολα και όμορφα, τόσο ζωντανά και ευχάριστα, που συγκινούν κάθε ψυχή και κάθε άνθρωπο, μικρό ή μεγάλο, γραμματισμένο ή αγράμματο, μορφωμένο ή αμόρφωτο, σαν και σένα ή εμένα. Διάβασέ τα και εσύ και θα δοκιμάσεις μια ανέκφραστη και αναφαίρετη χαρά. Σου το εύχομαι και προσεύχομαι».
Φίλοι αναγνώστες, αυτό είναι το ανέκδοτο. Ο κάθε ένας από εμάς, ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
