Συνεχίζοντας τα μέλη του Ομίλου Inner Wheel Βέροιας να ψάχνουν και να βρίσκουν τρόπους ώστε να κάνουν τις συγκεντρώσεις τους πιο ευχάριστες η Προδιοικητής της 247 Περιφ. I.W. Ελλάδας Βιβή Ιατροπούλου αναφέρθηκε σε ένα οδοιπορικό ενός πρωινού που έκανε η ίδια στα στενά δρομάκια της παλιάς Βέροιας για να ξυπνήσουν μνήμες από τα παλιά:
«Δύσκολο να χωρέσει η ιστορία της Βέροιας σε λίγες λέξεις. Δύσκολο να περιγράψεις αυτά που βλέπεις χωρίς να αναπολήσεις αυτά που έχασες.
Είναι μερικά πράγματα που οι λέξεις δεν τα αποτυπώνουν. Ούτε καν οι φωτογραφίες . . .
Πρέπει να δεις, να ακούσεις, να μιλήσεις για να καταλάβεις.
Αν χωθείς μέσα στα στενά δρομάκια συναντάς μια άλλη Βέροια.
Είναι οι παλιές γειτονιές, είναι οι ξεχασμένες μνήμες, είναι ξεχασμένοι άνθρωποι.
Η σημερινή Βέροια γύρισε την πλάτη στην παράδοση.
Με την φωτογραφική μηχανή στο χέρι μια όμορφη ηλιόλουστη μέρα ξεκίνησα για μια βόλτα στα γραφικά σοκάκια της Βέροιας.
Σας ερασιτέχνης φωτογράφος άρχισα να κυνηγώ εικόνες παλιών μαγαζιών, επιδιώκοντας να «παγώσω» τον χρόνο.
Μαγαζιά που φέρνουν στο νου ασπρόμαυρες Ελληνικές Ταινίες. Μαγαζιά που φέρνουν στο νου τη Βέροια που έφυγε.
Ελάχιστα είναι αυτά που αντιστάθηκαν στην αισθητική του πλαστικού.
Ελάχιστα είναι αυτά που θυμίζουν παλιά Βέροια.
Ελάχιστα είναι αυτά που τονώνουν την ιστορική μας μνήμη, αυτά που θα βοηθήσουν στην αναζήτηση ανθρωπινότερων λύσεων στα σημερινά οικιστικά προβλήματα της πόλης μας, της πόλης που σήμερα είναι ένας χώρος συνύπαρξης ατόμων χωρίς επαφή, χωρίς οργανωμένους δεσμούς. Της πόλης μας από όπου χάθηκε η σοφία του λαού.
Συνεχίζοντας το οδοιπορικό μου βλέπω και αποτυπώνω με τη φωτογραφική μηχανή παλιές ταμπέλες στη πρόσοψη των καταστημάτων, ξύλινες, λιτές που ακολουθούν την αισθητική του μεσοπολέμου. Δεν αναγράφουν συνήθως ούτε καν το όνομα του καταστηματάρχη αλλά αποτυπώνουν με μικρά γράμματα το έτος ίδρυσης του καταστήματος και το ποιος είναι ο επιγραφοποιός.
Βλέπω τους ανθρώπους να χαμογελούν, πιάνω κουβέντα μαζί τους και έχω την εντύπωση ότι όλοι αυτοί έγιναν «ένα» με τα προϊόντα που πουλάνε.
Ο παλιός Βεροιώτης τους θυμάται όλους εκεί να αντιστέκονται στο καινούργιο, να ελπίζουν, να αισιοδοξούν για το καλύτερο, για μια ποιότητα ζωής, χωρίς όμως να χαθεί η παλιά Βέροια.
Ο Βεροιώτης που έχει γαλουχηθεί με τις Αξίες, τις Αρχές, την Ιστορία και την Κληρονομιά της Βέροιας είναι εκεί και γίνεται καθημερινά μάρτυρας του ψυχορραγήματος και των τελευταίων λειψάνων της αρχιτεκτονικής μας παράδοσης.
Ο Βεροιώτης που στη σημερινή Βέροια που ο Covid 19 την έχει πλήξει όπως και όλες τις πόλεις της Ελλάδας μας και στις δύσκολες για όλους μας μέρες ξέρει να στέκεται γερά στα πόδια του και να εφαρμόζει τις οδηγίες των ειδικών, να επικοινωνεί έστω και πίσω από μία μάσκα για την προστασία του, με ένα χαμόγελο αισιοδοξίας που αποτυπώνεται στα μάτια του και με μια ζεστή καλημέρα να προχωράει μπροστά ελπίζοντας για το καλύτερο.
Ο Βεροιώτης που εμπνέεται από το παλιό, ονειρεύεται μια ήσυχη ζωή, αγκαλιάζει δημιουργικά το παρελθόν αλλά οραματίζεται με μεγάλη εμπιστοσύνη, το παρόν και το μέλλον, για μια πόλη ζωντανή, μια πόλη με ανθρώπους ενωμένους που ξέρουν τι θέλουν και τι ζητούν για το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους και για το μέλλον της πόλης τους, της Βέροιας, της δικής τους Βέροιας, της δικής μας Βέροιας».
Εκ του Ομίλου
