Τελικά όσο και να προσμένουμε σε επιστροφή στην κανονικότητα των προηγούμενων ετών, οι εξελίξεις δεν δείχνουν ενθαρρυντικές. Η εμφάνιση μιας νέας υγειονομικής απειλής που ακούει στην ονομασία Candida auris και είναι ένας ενδονοσοκομειακός μύκητας, φαίνεται ότι θα μας απασχολήσει τα επόμενα χρόνια. Η ανθεκτικότητά του σε αντιβιοτικά και απολυμαντικά είναι εντυπωσιακή και σε νοσοκομείο των ΗΠΑ αναγκάστηκαν να γκρεμίσουν μολυσμένη πτέρυγα, αφού δεν μπορούσαν ούτε με ισχυρές απολυμάνσεις να τον αντιμετωπίσουν.
Η σχολαστική υγιεινή των χεριών αναφέρεται ως βασικό όπλο εναντίον του και φαίνεται ότι κάποιες συνήθειες του κορωνοϊού θα διατηρηθούν μόνιμα. Φυσικά ποιος δεν επιδοκιμάζει την βελτίωση στα νοσοκομεία, αφού θυμόμαστε τα ανεξέλεγκτα επισκεπτήρια και τους συνωστισμούς σε διαδρόμους και θαλάμους, που μετέτρεπαν τα νοσοκομεία σε «φυτώρια» μικροβίων. Αλλά μήπως φτάσουμε πλέον στο σημείο τα νοσοκομεία να γίνουν «απρόσιτοι» χώροι με αυστηρά πρωτόκολλα και οι εργαζόμενοι σε συνεχή επαγρύπνηση;
Τίποτα πια δεν είναι ίδιο. Πώς εξελίχθηκε έτσι η ζωή μας με ασφυκτικούς περιορισμούς και θανατηφόρους κινδύνους; Τι έφταιξε; Τι κάνουμε λάθος; Ας τεθεί σε πρώτη προτεραιότητα η υγειονομική ασφάλεια για να αναπνεύσει και πάλι η ανθρωπότητα.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
