Τα άκρα στην πολιτική κυκλώνουν και πνίγουν τη Δημοκρατία. Παράδοξο φαίνεται και εξηγείται, πως οι ακροαριστεροί της αριστεράς με τους ακροδεξιούς της δεξιάς να συγκλίνουν σε κοινή αφετηρία και να ταυτίζονται σε κοινό σκοπό. Να διατυπώνουν και να εξηγούν από απέναντι πλευρές, τα ακριβώς αντίθετα, όμως να επιδιώκουν τα ίδια. Το 1-1-4 (114) του 1952 της αριστεράς να επαναλαμβάνεται με το 1-20 (120) των εθνικιστών του 2014. Αυτά ερμηνεύονται από τις δηλώσεις Μιχαλολιάκου από τη φυλακή, εξηγώντας πως το ιστορικό 1-1-4 της αριστεράς είναι σήμερα το 1-20 των εθνικιστών. Ερωτάται, η Δημοκρατία υπηρετείται και περιφρουρείται από ιδεολογίες ολοκληρωτισμού; Ασφαλώς όχι. Η ιστορία ξαναγράφεται με νέους ινστρούχτορες, που καθοδηγούν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο τα εξοργισμένα πλήθη, από την αγανάκτηση που πλημμυρίζει τις καρδιές του λαού. Το μέγα ερώτημα είναι, πώς αντιλαμβάνεται το πολίτευμα της χώρας, η επαναστατημένη συνείδηση των πολιτών. Ελεύθεροι πολίτες αντιλαμβάνονται πως, απαρχή και τέλος της Δημοκρατίας είναι η αρχή της πλειοψηφίας που εκφράζεται με τον κοινοβουλευτισμό. Αυτό το θέσφατο αξίωμα της Δημοκρατίας, ποιοι και πόσοι ανυπόκριτα το αποδέχονται με τα όσα διακηρύττουν και παροτρύνουν για εξέγερση τους εξαθλιωμένους από το αισχρό πολιτικό σύστημα κάθε φορά πολίτες; Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της ιστορίας για τους λαούς και μάλιστα των κρατών-εθνών που αποτελούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου η τύχη τους ασκούν αλληλοεπίδραση στις τύχες της ενωμένης Ευρώπης.
Μοναδική προϋπόθεση στην τήρηση του Συντάγματος είναι ο πατριωτισμός των πολιτών. Ώστε, εναποθέτει το ίδιο το Σύνταγμα για την διαφύλαξη του, τον πατριωτισμό των πολιτών. Έτσι, κρίνεται αδιέξοδη για την Δημοκρατία η στενωπός των χρωματισμένων κομματικών διαδρομών στο πολιτικό ναρκοπέδιο από τα άκρα-δεξιά έως τα άκρα-αριστερά. Σήμερα στην Ελλάδα, στον πολιτικό χάρτη, οι γεωγραφικά δεξιοί αυτοαποκαλούνται συντηρητικοί, φιλελεύθεροι, νεοφιλελεύθεροι και κεντροδεξιοί. Οι γεωγραφικά κεντρώοι αυτοαποκαλούνται δημοκρατικοί και σοσιαλδημοκράτες και κεντροαριστεροί, και οι γεωγραφικά αριστεροί αυτοαποκαλούνται προοδευτικοί και κομμουνιστές και όλοι τους παίζουν σε παραλλαγές και μεταχρωματίζονται. Με σοφία ο συντακτικός νομοθέτης δεν προστατεύει το Σύνταγμα από τις πολιτικές ιδεολογίες της κομματικής διασποράς αλλά μονάχα από τον Πατριωτισμό. Γνωστές οι αιτίες και αποδεδειγμένες στην ιστορία, αφού αυτά τα πολιτικά κόμματα με τις στείρες ιδιοτέλειες τους, σκότωσαν τους Έλληνες και την Ελλάδα.
Απομένουν όσοι, πολλοί ή λίγοι, έστω και ένας αν χρειασθεί σ’ ολόκληρο το Έθνος, που δεν θα ανήκει στα σχήματα αυτά παρά μονάχα στην Πατρίδα. Όπως λένε οι Πατέρες στο Άγιο Όρος, στην Ορθοδοξία, ένας Άγιος φθάνει κάθε διακόσια χρόνια να διατηρεί ζωντανή την Εκκλησία του Χριστού, έτσι και στον κόσμο, αυτός ο ένας, ας αναζητηθεί και να βγει μπροστάρης στο έθνος και ο ένας να γίνει λαοθάλασσα με πολιτική συνείδηση και ιδεολογία τον Πατριωτισμό. Αυτή η Πατριωτική ιδεολογία και εφαρμογή της, απομένει, ως μόνη ελπίδα για τη Δημοκρατία την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.
