Του ιερέως Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Η εποχή που ζούμε, φίλοι αναγνώστες, έχει διαφοροποιηθεί από άλλες εποχές, αφού πολλά έχουν αλλάξει. Οι πιο πολλοί από εμάς τους Έλληνες αναπολούμε την κατάσταση που επικρατούσε πριν από την κρίση. Προβληματιζόμαστε όμως με τη σημερινή πορεία της Ελληνικής κοινωνίας, όταν βλέπουμε να χαρακτηρίζεται από αλλοπρόσαλλες καταστάσεις, από παραδοχές τρόπου ζωής, για μας, ακατανόητες, έξω από κάθε εθνική αξία και κάθε σωστό προσανατολισμό.
Μερικοί, ονομάζουν την περίοδο αυτή των αλλαγών στα δεδομένα της κοινωνικής ζωής, μεταβατική, δηλώνοντας ότι οι κοινωνίες δεν έχουν ακόμα κατασταλάξει, σε ποιες αρχές πιστεύουν. Παρατηρώντας, όμως, τη συμπεριφορά των νέων γενεών στις κοινωνίες της χώρας μας, διαπιστώνουμε ότι οι περισσότεροι έχον απορρίψει τις επικρατούσες ηθικές αρχές των γονέων και προγόνων τους. Τις παλιές θεμελιώδεις αρχές του έθνους και της θρησκείας τις αποδίδουν στην άγνοια των γονέων και προγόνων τους, ενώ αυτοί, έχοντας αποκτήσει ένα πανεπιστημιακό πτυχίο, θεωρούν τις αρχές αυτές συνήθειες μιας άλλης εποχής.
Το μεγαλύτερο πλήγμα αυτής της νοοτροπίας έχει υποστεί η οικογένεια. Ματαίως οι γονείς, βλέποντας που έφτασε το δημογραφικό πρόβλημα, προσπαθούν να πείσουν τα παιδιά τους να έλθουν εις γάμου κοινωνίαν. Δύσκολα, όμως, οι νέοι αποφασίζουν την επισημοποίηση του θεσμού του γάμου. Τα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης τα ζούμε καθημερινά στο χαλασμένο ιστό της κοινωνίας μας.
Το άσχημο είναι ότι αυτές τις ανώμαλες καταστάσεις και απόψεις τις επικροτούν πολλοί. Δημοσιογράφοι, άνθρωποι των ΜΜΕ και όσοι επηρεάζουν τους νέους μας μέσω διαδικτύου και ηλεκτρονικών μέσων. Ίσως ζουν και αυτοί την ακαταστασία στη ζωή τους και θέλουν να επηρεάσουν και άλλους.
Πολλοί απ’ αυτούς εκφράζουν απόψεις ξενόφερτες, τις οποίες επικροτούν, γιατί ταιριάζουν στα πιστεύω τους. Δεν χάνουν ευκαιρίες να διακωμωδήσουν και να περιγελάσουν τις ηθικές χριστιανικές αρχές, οι οποίες θεωρούνται απ’ αυτούς αναχρονιστικές, προβάλλοντας θρησκοληψίες απρεπείς για τη θρησκεία μας, που, ίσως, να παρατηρούνται από μια μειονότητα.
Βέβαια, δεν είναι μόνο αυτά που αναφέραμε πιο πάνω. Είναι τόσα άλλα, μεγάλη ή μικρά, που σημαδεύουν την καθημερινή ζωή μας. Όμως, μέχρι πού θα πάει αυτό το κατρακύλισμα της κοινωνίας μας; Ποιους θεσμούς πρέπει να εμποτισθεί η κοινωνία μας σήμερα, για να αρχίσει να διαφαίνεται κάποια βελτίωση; Οι κυρίως υπεύθυνοι και υπόλογοι, έναντι της ιστορίας, είναι όσοι άσκησαν ή ασκούν την εξουσία. Οι άλλοι ωστόσο, οι παραλειπόμενοι, δεν είμαστε άμοιροι ευθύνης. Η πλήρης αποκατάσταση της ψυχικής ενότητας του λαού μας, θα σηματοδοτήσει και την πορεία μας. Πρόκειται, εκτός των άλλων, για μια πράξη εθνικού και πολιτικού ρεαλισμού, μεγαλόψυχης δημοκρατικής Αρετής, για να μη χάσουμε την ταυτότητά μας.
Γι’ αυτό, από τον πνευματικό κόσμο ακούγονται φωνές, που κάθε μέρα πληθαίνουν και μας καλούν, στις αλλαγές που φέρνουν οι εποχές και τις οποίες δεν πρέπει να παραβλέπουμε, γιατί τότε θα είμαστε αναχρονιστικοί. Να διατηρούμε, όμως, τις ηθικές και κοινωνικές μας παραδόσεις, που τροφοδοτούν την ανθρωπιά μας. Η αξιοπρέπεια, η τιμή και το ήθος, φίλοι αναγνώστες, δεν οδηγούν στην οπισθοδρόμηση. Αυτές τις αρετές τις διατηρούσαμε σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας μας.
