Η ανακοίνωση της νέας κυβέρνησης της Τουρκίας, αποκαλύπτει τον υψηλό βαθμό της κυριαρχίας και την δύναμη της προσαρμοστικότητας του Ερντογάν. Αποκαλύπτει ότι, μπορεί να διαβάζει καλά την διεθνή και εσωτερική πραγματικότητα και να επιλέγει τις ανάλογες πολιτικές, που θα τον οδηγήσουν στην επίτευξη των στρατηγικών του στόχων.
Έφθασε πολλές φορές στα όρια τις διεθνείς του σχέσεις, όπως και την εσωτερική του πολιτική, ποτέ όμως, δεν έκανε το παραπάνω βήμα, που θα δημιουργούσε μη αντιστρεπτές αρνητικές συνέπειες για την Τουρκία και τον ίδιο.
Αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα της Τουρκίας στις νέες γεωπολιτικές συγκρούσεις και την εσωτερική δυναμική της, πέτυχε να φέρει την Τουρκία στους G20, να διεκδικεί ρόλο Περιφερειακής υπερδύναμης, αλλά και αναδυόμενης παγκόσμιας δύναμης.
Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης δείχνει ότι, θα διεκδικήσει τους στόχους, τα επόμενα χρόνια, με τακτική προσέγγιση προς την Δύση.
Οι δολοφονικοί και καταστροφικοί σεισμοί τον αναγκάζουν σε μια ορθολογική στροφή στην οικονομική πολιτική και η ανάγκη της Δύσης και ειδικά της Ουάσινγκτον, να κλείσει το ρήγμα του ΝΑΤΟ στην Νοτιοανατολική του πτέρυγα, για να ανταποκριθεί στις ανάγκες μιας μακροχρόνιας στρατιωτικής και οικονομικής σύγκρουσης με την Ρωσία, του επιτρέπουν να διεκδικήσει θετικούς συμβιβασμούς για την Τουρκία.
Αυτό σημαίνει, πως, σύντομα θα κληθεί η χώρας μας, από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες, να καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου και των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία.
Η βολική πολιτική της Τουρκικής επιθετικότητας, απέναντι στην χώρα μας, που την απαντούσαμε με αμυντικές συμφωνίες και πανάκριβους εξοπλισμούς, θα αντικατασταθεί με την πρόθεση διαλόγου και συμβιβασμών.
Στην προεκλογική περίοδο, για πρώτη φορά, τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας δεν υπήρχαν στην ατζέντα των κομμάτων, σαν να τα εξαφάνισαν οι δολοφονικοί σεισμοί στην Τουρκία.
Πόσο έτοιμη είναι η χώρα μας, η κυβέρνηση και τα κόμματα, να αντιμετωπίσουν την νέα τακτική του Ερντογάν, που είναι συμβατή με τις επιδιώξεις των εταίρων και συμμάχων μας;
Πως θα αντιδράσει η χώρα μας, με ποια εθνική στρατηγική, πως και πότε θα διαμορφωθεί αυτή;
Μήπως πρέπει, έστω και τώρα να ανοίξει η συζήτηση αυτή, για να ξέρουν οι πολίτες πριν πάνε στις κάλπες της 25ης του Ιούνη, τις θέσεις των κομμάτων;
Η ΝΔ, όπως και στα θέματα εσωτερικής πολιτικής θέλει λευκή επιταγή, τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν πρέπει να το επιτρέψουν.
