Του ιερέως
Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Τώρα που μπαίνουμε στο καλοκαίρι, φίλοι αναγνώστες, και όλοι θα έχουμε ή νομίζουμε πως θα έχουμε, περισσότερο καιρό ελεύθερο ας προσέξουμε λίγο να χρησιμοποιήσουμε το χρόνο μας για τη μελέτη, κάποιων βιβλίων που θέλαμε να διαβάσουμε, αλλά δεν τα καταφέραμε κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Όταν το βιβλίο βγαίνει από τη δοκιμασία μιας ήρεμης ψυχής, από μια καρδιά δυναμική και δημιουργική, όταν ο συγγραφέας του μεταλαμπαδεύει υγεία, ομορφιά και αισιοδοξία, σίγουρα θα μας δώσει νύξεις και σκέψεις έξω από το χώρο της καθημερινότητας. Ας μη μας συγκινούν τα μεγάλα ονόματα, με τους τίτλους, τις μεγάλες θέσεις και αναγνωρίσεις. Πολλά συμβαίνουν τελευταία στο χώρο αυτό και λέγονται και γράφονται. Συνήθως γίνεται κριτική από ανθρώπους που λίγο ή σχεδόν καθόλου δεν έχουν διαβάσει κάποιο συγγραφέα και όμως έχουν γνώμη.
Ας δούμε λίγα και από την αποσύνθεση και το απαράδεκτο συνέδριο της τηλεόρασης, που έχει πάρει με το μέρος της το χρόνο για μελέτη, που λες και έχουν βαλθεί να ξεθεμελιώσουν (εκτός από λίγες εξαιρέσεις) ό,τι στέκεται ακόμη όρθιο. Η γλώσσα μας καταρρακώνεται, το λεξιλόγιο συρρικνώνεται σ’ ένα σύνολο λέξεων όχι στάθμης, αλλά υποστάθμης. Κι εκείνο το λεπτό γούστο, είναι περιζήτητο.
Βιβλία, λοιπόν, με περιεχόμενο ποιότητας υπάρχουν, αρκεί κανείς να τα αναζητήσει και να τα μελετήσει. Τώρα το καλοκαίρι, που θα έχουμε το παιδί μαζί μας, ας του δημιουργήσουμε σχέση με το βιβλίο. Γιατί η έκταση της δημιουργικότητας, της εξέλιξης και της προόδου των παιδιών εξαρτάται, κατά πολύ, από τη σχέση τους με τα βιβλία. Γι’ αυτό πρέπει να επισκεπτόμαστε συχνά ένα βιβλιοπωλείο, όπου το παιδί μπορεί να περιηγηθεί, να ξεφυλλίσει τα βιβλία και στο τέλος, να διαλέξει κάποιο. Ένας εντυπωσιακός σελιδοδείκτης, ίσως βοηθούσε αρκετά στην όλη διαδικασία της ανάγνωσης του βιβλίου.
Να επιβραβεύουμε το παιδί κάθε φορά που ολοκληρώνει μια ανάγνωση, είτε είναι μια λέξη, είτε μία πρόταση, είτε ένα κεφάλαιο, είτε ένα ολόκληρο βιβλίο. Να διαβάζουμε κι εμείς ένα βιβλίο, με απόλυτη προσήλωση, την ίδια ώρα που το παιδί διαβάζει το δικό του. Τα παιδιά, ως γνωστόν, αντιγράφουν τους γονείς τους. Να παίζουμε μαζί τους παιχνίδια λέξεων, όπως τη γνωστή «κρεμάλα», «scramble» κ.ά.
Όταν δυσκολεύεται να διαβάσει, δεν δείχνουμε την απογοήτευσή μας μπροστά του, γιατί θα το αισθανθεί και, ίσως, αυτό αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στην προσπάθειά του.
Να έχουμε υπομονή και δεν δείχνουμε την αγωνία μας στο να μάθε γρήγορα να διαβάζει. Του δίνουμε όσο χρόνο χρειάζεται, γιατί το κάθε παιδί είναι διαφορετικό κι έχει τους δικούς του ρυθμούς.
Τέλος, φίλοι αναγνώστες, αφιερώνω, ευγνωμόνως, το παρόν άρθρο μου στο συνταξιούχο στρατιωτικό γιατρό κ. Βασίλειον Χρίσκον (Θεσ/νίκη), ο οποίος εγκαίρως αντελήφθη το πρόβλημα της υγείας μου και μου συνέστησε να πράξω ό,τι έπραξα.
Φίλοι αναγνώστες: ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.
Συνάντηση και πάλι τον Οκτώβριο, εάν, βεβαίως, μας επιτρέψει το… έτος γέννησης!!!
