Πέμπτη μεσημέρι, την περασμένη εβδομάδα, στην περιοχή του Προμηθέα Βέροιας, ξετυλίχθηκε ένα σκηνικό που «πρέπει» να μας ανησυχήσει σοβαρά και να μας θορυβήσει όλους.
Μία παρέα παιδιών (μαθητών /τριων Γυμνασίου) σε ρόλο «κερκίδας» παρακολουθούσαν «ζωντανά» ένα άγριο σκηνικό ξυλοδαρμού και έντονης βίας από 12χρονο προς 12χρονο, ενθαρρύνοντας μάλιστα την βίαιη συμπεριφορά κατά του παιδιού, που πεσμένο κάτω φώναζε να σταματήσουν να τον χτυπούν και να τον πατάνε.
Και όχι μόνο παρακολουθούσαν το “live” αλλά τραβούσαν και βίντεο για να το ανεβάσουν στα social media. Στο βίντεο μάλιστα, ακούγεται μια φωνή να δυσανασχετεί γιατί έκλεισε το κινητό από μπαταρία και δεν μπόρεσε να συνεχίσει την βιντεοσκόπηση…
Mία ομάδα παιδιών σε μία ηλικία, στην εφηβεία, που αρχίζουν να χτίζουν την προσωπικότητά τους, τη ζωή τους και το μέλλον τους, εκδήλωναν τόσο μένος σε ένα άλλο παιδί, οποιοδήποτε πιθανόν παιδί, μέρα μεσημέρι σε μία πολυσύχναστη συνοικία, ωσάν οικείο «παιχνίδι» μιας εποχής, που φαίνεται να μας ξεπερνάει με υψηλή ταχύτητα, πριν καταλάβουμε καλά – καλά τι συμβαίνει στα παιδιά μας, για τα παιδιά μας, είτε από τον ρόλο του θύτη είτε από τον ρόλο του θύματος.
Δεν θα μπούμε στην λογική των ερωτημάτων, ποιος φταίει, τι φταίει, τι κάνουν οι γονείς, η οικογένεια, τι κάνει το σχολείο και οι εκπαιδευτικοί, τι κάνει η Αστυνομία, τι ρόλο παίζει η κοινωνία, τα ΜΜΕ, τα social media, το διαδίκτυο, ούτε πόσο ουσιαστικά επικοινωνούμε πλέον με τα παιδιά και με την νέα γενιά. Αυτά, εξαντλούνται έτσι κι αλλιώς σε… φεισμπουκικούς διαλόγους.
Θα σταθούμε σε αυτό που δυστυχώς διαπιστώνουμε, με θλιβερό τρόπο κάθε φορά… Οτι κάτι δεν πάει καθόλου καλά, κάπου χάθηκε η μπάλα μπροστά από τα μάτια μας και μένουμε μουδιασμένοι να παρακολουθούμε την τροχιά της… Ότι η βία και ο φόβος, περπατάει δίπλα μας και δεν ξέρουμε, ούτε ατομικά, ούτε συλλογικά ως κοινωνία, πώς να αντιδράσουμε και πώς να διαχειριστούμε όσα συμβαίνουν…Ότι όσο πιο σύντομα, συνειδητά και ομαδικά το δουλέψουμε και κάνουμε επανεκκίνηση του (αξιακού πρωτίστως) συστήματος, τόσο πιο υγιείς θα μπορούν να είναι οι ανθρώπινες σχέσεις κι αυτό που πραγματικά θέλει ο καθένας να αποδείξει ή να καθρεφτίσει στον άλλον.
Για το περιστατικό της περασμένης εβδομάδας, έχουν ενημερωθεί οι αρμόδιοι και αναμένεται (;) να επιληφθούν, ως προς τις συνέπειες. Για τα… συμπτώματα, όμως, αρμόδιοι να τα βάλουμε κάτω και να δούμε κατάματα τις διαδρομές της βίας, των παραβατικών και απρεπών συμπεριφορών, παιδιών όλο και μικρότερης ηλικίας, είμαστε όλοι κι ο καθένας ξεχωριστά, στα μέσα του και στα του οίκου του!
Σοφία Γκαγκούση
