Επέστρεψε τη Δευτέρα το βράδυ (23/10/’23) από την Κωνστάντζα και το Βουκουρέστι της Ρουμανίας η αποστολή του Συλλόγου Βλάχων Βέροιας, η οποία συμμετείχε στις πολιτιστικές εκδηλώσεις με τίτλο: Ημέρες Βλάχικης Κουλτούρας (Dzalili a Culturaleji Armaneasca), που οργάνωσε, για 18η χρονιά, ο Σύλλογος Βλάχων Ρουμανίας (Fara Armaneasca) και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βλάχων Βουκουρεστίου (Sutsata Culturala a Armănjilor di Bucureshti). Η αποστολή του Συλλόγου έφτασε αεροπορικώς από τη Θεσσαλονίκη στο Βουκουρέστι το απόγευμα της Πέμπτης και από εκεί, με ευθύνη εκ μέρους των διοργανωτών του Oani Nicola, μετέβη , με ένα μίνι Μπας, στην Κωνστάντζα όπου τους επιφυλάχτηκε πολύ θερμή υποδοχή από τα προεδρεία και τα μέλη των δύο συνδιοργανωτών Συλλόγων, και ακολούθησε δείπνο και διαμονή στο Ξενοδοχείο Dacia Sub 5 αστέρων στην Κωνστάντζα. Την επόμενη ημέρα, έγινε ξενάγηση της αποστολής στα αξιοθέατα της Κωνστάντζας από τη δημοσιογράφο του Radio Costandza Striyiana alu Bashdeki/Στελιάνα Μπασντέκη/, με απώτερη καταγωγή την Αβδέλα και το Ξηρολίβαδο.
Οι ημέρες αυτές θα μείνουν αξέχαστες σε αυτούς που συμμετείχαν σε αυτή την αποστολή. Χάρηκαν, μίλησαν στη βλάχικη γλώσσα, τραγούδησαν, γλέντησαν. Αντάμωσαν με παλιούς φίλους του Συλλόγου. Η αναφορά μόνο στο όνομα του Στέριου Σαμάρα αφορά όλους. Παράλληλα, δεν έλειψε και η επιμορφωτική διάσταση. Οι δημόσιες ευχαριστίες μας προς τα προεδρεία και τα μέλη των δύο συνδιοργανωτών Συλλόγων, καθώς και προς όσους βοήθησαν και συνέβαλαν στην επιτυχία των εκδηλώσεων, είναι ελάχιστες σε σχέση με τα συναισθήματά μας.
Και κάποιες απαραίτητες επισημάνσεις:
1. Οι Βλάχοι που ζουν σήμερα στη Ρουμανία, και είναι περίπου εκατό χιλιάδες, είναι βέβαια Ρουμάνοι πολίτες, αλλά δεν είναι ρουμανικής καταγωγής. Είναι Βλάχοι που έφυγαν από τη Μακεδονία την ταραγμένη δεκαετία-οι πιο πολλοί- 1924-1928, περίοδο εθνικιστικών παροξυσμών και πληθυσμιακών ανακατατάξεων και μετακινήσεων.
2. Παρόλο που πέρασαν εκατό περίπου χρόνια από την εγκατάστασή τους στη Δοβρουτσά, διατηρούν τη βλάχικη ταυτότητά τους, σαφώς διακριτή από τη ρουμανική , και δεν ξεχνούν τις πατρογονικές τους εστίες που είναι στην Ελλάδα και στη νότια Βαλκανική.
3. Η βλαχική γλώσσα, μια αυτόνομη νεολατινική γλώσσα που δεν πρέπει να συγχέεται με τη ρουμανική γιατί είναι άλλη γλώσσα, είναι εκεί ζωντανή. Τη μιλούν με άνεση από τους μικρότερους ως τους μεγαλύτερους και την καλλιεργούν σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορεί να αποδίδει τέλεια κλασικά θεατρικά έργα, όπως του Γκολντόνι ( Ο ψεύτης) και του Αριστοφάνη (Νεφέλες), που είχαμε την ευκαιρία στο παρελθόν να απολαύσουμε από επαγγελματίες και κυρίως ερασιτέχνες ηθοποιούς, όλους βλαχικής καταγωγής και μέλη των συλλόγων τους.
4. Οι παραδοσιακές φορεσιές και ο χορός τους όμως έχουν επηρεαστεί από τις ντόπιες φορεσιές και από τους γρήγορους ρουμανικούς και σλαβικούς ρυθμούς. Γι’ αυτό και εκστασιάστηκαν, σε άλλες αποστολές του Συλλόγου, από τις στολές και τα αυθεντικά βλάχικα τραγούδια καθώς και από την απόδοση των χορών από τους χορευτές του Συλλόγου μας. Χαρακτηριστικά ο δικηγόρος και ποιητής στη Ρουμανία Γιώργος Βράνας, με καταγωγή από το Ξηρολίβαδο, σε ανάλογη περίπτωση, είπε: ‘‘Οι Βλάχοι της Βέροιας με το χορό , τη φορεσιά και τα τραγούδια τους μας πήγαν στα βάθη της ιστορίας. Σαν να βλέπω εικόνες από φιλμ των Μανάκια. Αυτό δεν είναι φολκλόρ, είναι θέατρο, είναι τέχνη αρχοντική. Πρέπει εμείς εδώ στη Ρουμανία να τους μιμηθούμε. Γιατί αυτοί κρατούν τις ρίζες μας, που είναι στη Μακεδονία’’.
Αναλυτικά το οδοιπορικό και οι παρουσιάσεις στο laosnews.gr
Από την Επιτροπή Τύπου
του Συλλόγου Βλάχων Βέροιας
