Κείμενο «κριτικής και αγωνίας» για τον προσανατολισμό και την πολιτική ταυτότητα του κόμματος συνυπογράφουν περίπου 1.300 στελέχη/κομματικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, εκφράζοντας βαθιά ανησυχία για το παρόν και «κυρίως για το μέλλον» του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, ενώ διατυπώνουν σκληρή κριτική στην ηγεσία.
Το κείμενο με τίτλο: «Διέξοδος Αριστερά» που, σύμφωνα με πληροφορίες δεν θα κατατεθεί στην ΚΕ, συνυπογράφουν σε αυτό το «πρώτο κύμα» υπογραφών, τα εννέα μέλη της «Ομπρέλας» που μετέχουν στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματος, πρώην βουλευτές και κομματικά στελέχη. Μεταξύ άλλων, υπογράφουν οι: Ανδρέας Ξανθός, Πάνος Σκουρλέτης, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Νίκος Φίλης, Κώστας Αθανασίου, Νίκος Βούτσης, Αννέτα Καββαδία, Πάνος Λάμπρου, Έφη Καλαμαρά, Κατερίνα Κνήτου, Χαρά Ματσούκα, Μαρία Γκατσούκα (ομότιμη καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου).
«Κοινός παρονομαστής των ανησυχιών μας είναι η συλλογική αίσθηση ότι μετέχουμε σε ένα κόμμα που τείνει να μην έχει, με οποιοδήποτε πολιτικό σκεπτικό, σχέση με την Αριστερά. Όλα όσα γνωρίζαμε για τη φυσιογνωμία και τις κοινωνικές προτεραιότητες του ΣΥΡΙΖΑ αλλάζουν, αλλάζουν βίαια και μονομερώς», αναφέρεται στο κείμενο. Οι συνυπογράφοντες αναφέρουν ότι
«δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η στενή ομάδα στελεχών που περιβάλλει τον Στ. Κασσελάκη οδηγεί, με τη συναίνεσή του, τον ΣΥΡΙΖΑ στη μετάλλαξη σε έναν απολίτικο σχηματισμό, άσχετο με οποιαδήποτε εκδοχή του ΣΥΡΙΖΑ ή και του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Αναμασώντας προϊστορικές θεωρίες περί συνεργασίας κεφαλαίου και εργασίας και αποδίδοντας στο κεφάλαιο την ιδιότητα του εργαλείου για την καταπολέμηση των ανισοτήτων, καταντάει να υποδεικνύει νέες μεθόδους για την αποτελεσματικότερη απόσπαση της υπεραξίας από την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης, προτείνοντας έτσι ένα μόρφωμα συμπαραστάτη της «επιχειρηματικότητας» αντί για κόμμα στην υπηρεσία των εργαζομένων.
Και αυτό το επιχειρεί παραπέμποντας συνειδητά στις ελληνικές καλένδες κάθε συλλογική απόπειρα για αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας. Καθημερινά σχεδόν μας θυμίζουν ότι το ομόφωνα αποφασισμένο για τον Νοέμβριο συνέδριο δεν θα πραγματοποιηθεί στο ορατό μέλλον. Η νέα ηγεσία δεν ενεργεί ως προεδρία, δηλαδή ως μονοπρόσωπο όργανο με καταστατικές δεσμεύσεις απέναντι στη συλλογικότητα, αλλά σαν να έχει κυριεύσει μια θέση εξουσίας την οποία προφυλάσσει σαν κόρη οφθαλμού από τη λογοδοσία στα συλλογικά όργανα.
Προσθέτουν ότι «ο μύθος του ηγέτη που θα νικήσει τον Μητσοτάκη σε μια μονομαχία είναι ή αυταπάτη ή καθαρή απάτη. Και στη μία και στην άλλη εκδοχή μάς εμποδίζει να ανακτήσουμε την αναγκαία αξιοπιστία, θεμελιωμένη σε μια στέρεη αριστερή ταυτότητα… ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να είναι οι τραμπουκισμοί και η θρασύτητα ενός πνεύματος ιδιοκτήτη που αποφαίνεται ‘όποιος διαφωνεί, να φεύγει’» και τονίζουν ότι πρόθεσή τους και στόχος τους είναι «να διασφαλίσουν έναν πολιτικό χώρο ικανό να υπερασπίζεται και να προβάλλει την ταυτότητα, τη φυσιογνωμία, τις αξίες, τις ιδέες και τις πολιτικές προτάσεις της Αριστεράς, ανοιχτό στις δεκάδες χιλιάδες γυναίκες και άνδρες της Αριστεράς...».
