Την αποχώρησή του από την Τ.Ο. Βέροιας της Ν.Δ. δηλώνει με επιστολή του προς την οργάνωση ο γραμματέας του Φαρμακευτικού Συλλόγου Ημαθίας Αργύρης Φουκαλάς. Στην επιστολή παραίτησής του αναφέρει:
«Η κατάσταση στην Υγεία όπου οι ασθενείς καλούνται από 1η Μαρτίου να πληρώνουν συμμετοχές και χαράτσια για την προμήθεια των φαρμάκων τους που φθάνουν και ξεπερνούν το 60 & 80% πολλές φορές της Λ. Τιμής αυτών. Οι ελλείψεις σε ιατρούς που αναγκάζουν τους εξαθλιωμένους συμπολίτες μας, παρότι τόσα χρόνια πλήρωναν κανονικά τις εισφορές τους, να πληρώνουν από το υστέρημά τους ή να στερούνται το δικαίωμα στην περίθαλψη.
Η κατάθεση και ψήφιση του τελευταίου πολυνομοσχεδίου χωρίς καμία συζήτηση και απόκρυψη μέχρι την τελευταία στιγμή των άρθρων σχετικών με τα φαρμακεία, κομμένου και ραμμένου ακριβώς στα μέτρα και τις προκλητικές επιθυμίες των μεγάλων συμφερόντων, εγχωρίων και αλλοδαπών (Μαρινόπουλος-Celesio-Boots-Jumbo κλπ). Συμφέροντα που παρ’ όλες τις θυσίες των Ελλήνων παίρνουν προκλητικά και αδιάντροπα πλέον μερίδια προνομιακά και αντισυνταγματικά, ώστε να αλώσουν και τον τομέα φάρμακο [παραγωγή-διακίνηση –διάθεση], εις βάρος όλου του Ελληνικού λαού τελικά.
Η διάλυση του μοναδικού ιστού φαρμακείων στην Ευρώπη, που σήμερα καλύπτει κάθε σπιθαμή εδάφους σε όλη την επικράτεια, προς όφελος τελικά των προαναφερθέντων και συγκεκριμένων μεγαλοσυμφερόντων, μετά την ψηφοφορία του αντισυνταγματικού και αντίθετου σε όλες τις σχετικές οδηγίες της Ε.Ε. περί φαρμακείων πολυνομοσχεδίου, όπως αποδεικνύεται λίγες μέρες μετά, καθώς και η αποκάλυψη της στημένης μελέτης του ΟΟΣΑ.
Ο εξαναγκασμός των φιλοκυβερνητικών βουλευτών [παρ’ όλες τις αρχικές κάθετες αντιδράσεις τους] και η απεμπόληση από αυτούς της προάσπισης των συμφερόντων του ελληνικού λαού και μόνον, με αναγκάζει για να είμαι συνεπής με την ιδεολογία και τα πιστεύω μου να ζητήσω τη διαγραφή μου από τη Ν.Δ.
Τη Ν.Δ. που πλέον δεν έχει καμία σχέση με τη Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Αβέρωφ, του Στεφανόπουλου, του Μητσοτάκη και του Κώστα Καραμανλή.
Τη Ν.Δ. που υπηρέτησα πιστό μέλος από το 1974 αλλά και από τη θέση του Γ.Γ. της ΕΚΟ Επιστημόνων και της Νομαρχιακής τα ‘πέτρινα’ χρόνια και με ανελλιπή παρουσία σε όλους τους εκλογικούς αγώνες.
Με πόνο ψυχής αυτή η κατευθυνόμενη ανερυθρίαστα πολιτική της συγκυβέρνησης, συγκυβέρνησης με τον μέγα υπεύθυνο της μνημονιακής κατάληξης, μας αναγκάζει έναν-έναν να οδεύουμε εκτός ή σε άλλα στρατόπεδα με καθαρή και γρανιτένια εθνική και φιλολαϊκή πολιτική, με την ελπίδα στην επάνοδο στις αρχές και τις πολιτικές που γαλουχηθήκαμε και εμπνευστήκαμε 40 χρόνια τώρα.»
