Γράφει ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος Φιλόλογος
Η συμπεριφορά όλων των παραγόντων που εμπλέκονται στην ανατροφή και τις σπουδές των παιδιών ιδιαίτερα αυτών που διανύουν την εφηβική ηλικία πρέπει να είναι προσεκτικοί γιατί η ευθύνη είναι συλλογική. Τα λάθη τραυματίζουν τον ιστό της κοινωνίας και οδηγούν στην παρακμή των λαών.
Πριν από πολλά χρόνια, ίσως τότε που προκλήθηκε ο άτυχος θάνατος του νεαρού Γρηγορόπουλο, βρίσκομαι τις μεσημβρινές ώρες στον κεντρικό δρόμο της Βέροιας. Κάποια στιγμή προβάλλουν πάρα πολλοί μαθητές της Β/βάθμιας εκπαίδευσης. Ακούγονται να φωνάζουν στη γωνία Βενιζέλου και της Οδού που ξεκινάει από την Ελιά και να φωνάζουν με στεντόρεια τη φωνή όλοι μαζί ρυθμικά: «Μπάτσοι, Γουρούνια, Δολοφόνοι …Όλοι οι Έλληνες που σέβονται και αγαπούν αυτόν τον τόπο αναρωτιούνται: ποιοι είναι αυτοί που όπλισαν τα ανύποπτα παιδιά με τέτοιο θράσος να χαρακτηρίζουν δολοφόνους. τους αστυνομικούς?. Να κάνουν καταλήψεις στα σχολεία, να κακοποιούν συμμαθητές τους να κατηγορούν οι έφηβοι τους καθηγητές και να εξευτελίζουν, με το χειρότερο τρόπο, τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ποια εικόνα προβάλλουμε στο εξωτερικό το σκέφτονται οι αρμόδιοι?
Το πιο οδυνηρό, που αυτές τις μέρες πληγώθηκε η αστυνομική οικογένεια με τον βαριά τραυματισμένο συνάδελφο τους έχει υπερβεί κάθε ανοχή της πολιτείας με τους φιλάθλους να στοχοποιούν και να επιτίθενται στα όργανα της τήξης. Αυτό που γίνεται στα γήπεδα με το ποδόσφαιρο ξεφεύγει κάθε νοσηρή φαντασία. Στο τέλος του παιχνιδιού οι έφηβοί της Ελλάδος θα δείξουν όλο το μίσος στους αστυνομικούς. Πετούν πάνω τους με πέτρες Μολότοφ και ότι θανατηφόρο όργανο βρεθεί μπορεί να τους.
Χρόνια τώρα οι ανίδεοι με τέτοιες καταστάσεις πολιτικοί παράγοντες προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την προβατική συμπεριφορά τους.
Ποιοι μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνοι για αυτήν την κοινωνική και ηθική παρακμή του ελληνικού λαού.
Πρώτα υπεύθυνα είναι τα Κόμματα. Όταν γίνεται το κακό, χωρίς αιδώ, σπεύδουν να απενοχοποιηθεί με τις υποκριτικές δηλώσεις τους: Καταδικάζουμε τη βία.. τραλαλά και όλα τακτοποιήθηκαν. Καμία απήχηση δεν έχουν τέτοιες δηλώσεις σε ανθρώπους που μισούν ,τους αστυνομικούς.. Έχουν περάσει 15 δεκαπέντε χρόνια από τον ατυχή θάνατο του νεαρού Γρηγορόπουλο από τον αστυνομικό. Ουδείς αμφισβητεί ότι η πράξη ήταν προβατική. Ο συγκεκριμένος αστυνομικός (Κροκονέας) δικάστηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση, όπως συμβαίνει με όλους τους πολίτες. Κάθε χρόνο, υποτίθεται στη μνήμη του νεκρού, όλοι εκείνοι που επηρεάζονται από άγνωστους «παράγοντες» πραγματοποιούν πορείες μνήμης καταστρέφοντας τις ξένες περιουσίες. Πρέπει, δηλαδή να καταδικάσουμε όλη την αστυνομία με τις συνεχόμενες και τους πολίτες με τις καταστροφές αντί για μνημόσυνα στην εκκλησία.
Θεωρώ ότι και οι γονείς έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Η οικογένεια είναι η μήτρα που θα γεννήσει χρήσιμους πολίτες για την κοινωνία και όχι παρατατικούς. Με αυτά που συμβαίνουν, όπως με την ανεργία, την ανεπαρκή αμοιβή των εργαζομένων έχασαν όλοι οι Έλληνες τον το μέτρο και τον προσανατολισμό τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο αστυνομικός στο νοσοκομείο είναι ένοχος θανάτου ή ακρωτηριασμού του ποδιού του. Πως θα σκεπτόντανε οι όλοι οι γονείς αν βρεθούν στη θέση των γονιών του αστυνομικού που μένουν δίπλα του που δίνει μάχη για τη ζωή.
Μερίδιο ευθύνης έχουν και οι εκπαιδευτικοί. Με τις συνεχόμενες διαμαρτυρίες τους να επιδιώκουν να αποδείξουν στην κοινωνία ότι δεν είναι απλά υπάλληλοι αλλά λειτουργοί της εκπαίδευσης. Κύριοι συνάδελφοι πετάξτε, όσοι έχετε τα κομματικά λέπια από πάνω σας και πάρτε όλοι στους ώμους σας την ανασυγκρότηση της Παιδείας και τη σωτηρία της Πατρίδος. Δώστε στον εαυτό σας την υπόσχεση. Μπορείτε. Το χρωστάμε και εγώ μαζί σας στην κοινωνία της οποίας τους βλαστούς της, μας εμπιστεύεται.
Η εκκλησία με τη λειτουργική ζωή της ασκεί μεγάλη επιρροή στους πολίτες. Ουδείς αμφισβητεί το πολυεπίπεδο ρόλο της και τη φροντίδα της για το ποίμνιό της . Ας κάνει τη διαφορά τώρα στη δύσκολη εποχή της αμφισβήτησης των σταθερών και πνευματικών αξιωμάτων. Ενθυμούμαι τον μακαριστό Χριστόδουλο. Η εκδημία του, πόσο πόνεσε την νεολαία, γιατί την αγάπησε και τους αγκάλιασε με το δικό του τρόπο. Είχα την ευτυχή συγκυρία να τον γνωρίσω στη Γερμανία σε ένα σεμινάριο τεσσάρων ημερών για τα θρησκευτικά, αλλά και όσες φορές ήρθε στην Π. Σουμελά στη μνήμη της Παναγίας 15 Αυγούστου.
Κάτι άλλο. Πρέπει σύμπασα η κοινωνία να στηρίξει την προστασία του φύλακά της ζωής και της περιουσίας της. Ξέρει η ότι οι αστυνομικοί δεν είναι πλουσιόπαιδα, ούτε παιδιά μεγαλοσχήμονες της πολιτικής και του χρήματος. Είναι σάρκα και οστά της εργαζόμενης κοινωνικής τάξης. Είναι φτωχά παιδιά που για να επιζήσουν θέτουν κάθε μέρα σε κίνδυνο τη ζωή τους. Κάτω τα ξερά σας από τους αστυνομικούς
Γιατί δεν λένε οι πολιτικοί να συμφωνήσουν όλοι σε ένα νόμο με τρία άρθρα 1ο. Όλοι οι συλλαμβανόμενοι μετά την πλήρη καταγραφή των στοιχείων (και αποτυπώματα) να επιδεικνύονται στην τηλεόραση να δει ο πολίτης, ότι ο γιος του γείτονα. .2ο. Στα γήπεδα θα πηγαίνουν φίλαθλοι μόνο της ομάδας της έδρας και 3ο. Αστυνομικοί σκυλιά και κάμερες στα γήπεδα και στο τέλος του παιχνιδιού τους περιμένεις στην έξοδο.
