Τι ζητάς απ` τον χειμώνα;
Να φυλάγει τους έρωτες του καλοκαιριού;
Το αντίο των αισθημάτων, τις παρακλήσεις
των τελευταίων κυμάτων;
Μην και υπερβάλεις;
Παίρνεις τα αισθήματα απ` τα δημόσια ταμεία,
Απ` τις συντάξεις
Απ` το διοξείδιο του ΘΕΙΟΥ
Απ` την σπουδή των ανωμάλων ρημάτων
Αδειάζεις το βάζο με τις μνήμες
Υψώνεις τα εξαπτέρυγα των αμφιβολιών
Μαζεύεις τα φορέματα της γυναικείας έξαψης
Υπερασπίζεσαι την απροστάτευτη νιότη
Τις άδεις μέρες του μήνα
Τις φημισμένες αφρικάνικες ορχήστρες .
Προς τι όμως όλ` αυτά;
Δεν είναι προτιμότερη μια περίοδος ειρήνης;
Μια περίοδος αλληλοεκτίμησης;
Μια περίοδος εφησυχασμού;
mi sono innamorato proprio della
donna di un amico mio …
Ζητώ να μεθύσει ο λόγος και να γίνει στίχος.
Ξέρει κανείς την οικονομία του Δάσους,
τους ξυλοκόπους που ζουν δίχως
τα πριόνια τους;
Έπειτα σκέφτομαι!
Μήπως δεν είναι καλύτερα να σου λέω
Σ` ΑΓΑΠΩ
αντί να γράφω 326 λογοτεχνικές λέξεις;
Γιάννης Ναζλίδης
6 Ιανουαρίου 2024
