Του ιερέως Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Υπάρχουν σταυρωτές, φίλοι αναγνώστες, απαίσιοι και αξιοκατάκριτοι, που αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγή και υπάρχουν σταυρωτές αξιέπαινοι και αξιοθαύμαστοι, που είναι παράδειγμα προς μίμηση.
Στους πρώτους ανήκουν όλοι εκείνοι, που με τα λόγια τους, με τις ενέργειές τους, ακόμα και με τη σιωπή τους και την απραγία τους, συνετέλεσαν ώστε να σταυρωθεί ο Κύριός μας και να πραγματοποιηθεί το πιο άδικο έγκλημα, που θα αποτελεί στίγμα για τον άνθρωπο και για τον πολιτισμό του.
Σταυρωτής είναι ο Ιούδας, που σκοτισμένος από το πάθος της φιλαργυρίας πρόδωσε τον Πανάγιο, ευγενή και διακριτικό ασύγκριτο διδάσκαλό του, αντί τριάκοντα αργυρίων.
Σταυρωτής είναι ο Πιλάτος, που ενώ τρεις φορές διαπιστώνει και τρεις φορές ομολογεί ότι είναι αθώος ο Κύριος, εν τούτοις από δειλία και φόβο μη χάσει την εξουσία, τον παραδίδει στον φανατισμένο όχλο.
Σταυρωτές ήταν όλοι εκείνοι, που ενώ είχαν ευεργετηθεί με θεραπείες, με αναστάσεις, με προσφορά ποικίλης αγάπης και με διδασκαλία πρωτάκουστη, εν τούτοις φώναζαν με πάθος το «άρον-άρον σταύρωσον αυτόν».
Όλοι αυτοί δοκίμασαν, άλλοι γρήγορα και άλλοι αργότερα, τους στιφούς καρπούς της αμαρτωλής και αχαρακτήριστης συμπεριφοράς τους.
Ο Ιούδας απαγχονίστηκε και το ταλαίπωρο πτώμα του ούτε η γη δέχθηκε. Ο Άννας έπαθε θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο, όταν του ανήγγειλαν ότι το μονάκριβο παιδί του σκοτώθηκε σε μια συμπλοκή και ότι έκαψαν το σπίτι του οι εχθροί του.
Ο Καϊάφας προσβλήθηκε από λέπρα. Γύρισε όλο τον κόσμο, για να θεραπευτεί. Έφθασε και στα ιαματικά λουτρά της Πελοποννήσου, που από το όνομά του ονομάστηκαν Λουτρά Καϊάφα και τέλος πέθανε μέσα σε φρικτούς πόνους. Ο Πιλάτος έχασε τη θέση του, εξορίστηκε και ταπεινωμένος πέφτει στα παφλάζοντα νερά μιας Ελβετικής λίμνης και πνίγεται.
Αλλά και ο λαός δοκιμάζει θλίψη απερίγραπτη και πίνει μια-μια σταγόνα τη δυστυχία του, όταν το 71 μ.Χ. ο Ρωμαίος Τίτος καταστρέφει την Ιερουσαλήμ, γκρεμίζει σπίτια, οργώνει τους δρόμους και σταυρώνει όλους τους άνδρες. Τέτοια ήταν η δυστυχία τους, που Ρωμαίοι στρατιώτες συνέλαβαν μια μάνα που είχε σφάξει, είχε ψήσει και έτρωγε το παιδί της.
Όμως, σταυρωτές είναι, από τότε μέχρι σήμερα και εκείνοι που με μανία πολέμησαν το Χριστό και την Εκκλησία Του με τα λόγια τους, με την αμαρτωλή ζωή τους και με τη φαρμακερή γραφίδα τους.
Είναι εκείνοι που τον πολύτιμο θησαυρό της ορθοδόξου πίστεώς τους, που τον παρέλαβαν από τους γονείς και προγόνους τους, τον αντάλλαξαν με την αίρεση.
Είναι εκείνοι που χωρίς εντροπή υβρίζουν και βλασφημούν το Σωτήρα και Λυτρωτή μας, ακόμη και αυτές τις άγιες ημέρες. Είναι εκείνοι που αδιαφορούν για μια πνευματική ζωή ποιότητος και προτιμούν τη χωρίς ηθικούς φραγμούς βοσκηματώδη. Είναι εκείνοι που σταυρώνουν το Χριστό στο πρόσωπο των καταπιεζομένων ατόμων και λαών, καταστρατηγούν την ελευθερία τους, πληγώνουν τη δικαιοσύνη και καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα εκείνων, χάριν των οποίων «Χριστός απέθανεν».
Όμως, υπάρχουν κοντά σ’ αυτούς τους αξιοθρήνητους σταυρωτές και οι αξιέπαινοι, οι αξιοθαύμαστοι και γι’ αυτό αξιομίμητοι.
Λέγει ο Απ. Παύλος: «Οι δε του Χριστού» δηλαδή οι άνθρωποι του Χριστού «την σάρκα εσταύρωσαν συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις» έγιναν σταυρωτές των παθών τους και των επιθυμιών τους.
Οι άνθρωποι του Χριστού σταύρωσαν την πλεονεξία και καλλιέργησαν στις καρδιές τους τα φιλάνθρωπα αισθήματα και ανεδείχθησαν με την προσφορά τους μεγάλοι ευεργέτες. Άλλοι σταύρωσαν τις αμαρτωλές επιθυμίες, που αντιστρατεύονται την αγνότητα και με ένα ασταμάτητο άγιο αγώνα έζησαν την ισάγγελο βιοτή μέσο στον κόσμο ή σε τόπους ησυχαστικούς.
Αξιοθαύμαστοι σταυρωτές είναι εκείνοι που σταύρωσαν την εμπάθεια, την εκδικητικότητα και το φθόνο και σκόρπισαν με απλοχεριά την αγάπη και τη συγνώμη. Είναι ακόμη εκείνοι που σταύρωσαν την αγανάκτησή τους, έδειξαν ανοχή και υπομονή και έσωσαν το γάμο τους από βέβαιη διάλυση. Είναι εκείνοι που σταύρωσαν τη σατανική επιθυμία της αυτοκαταστροφής και έδειξαν καρτερία στην αρρώστια τους, στην αποτυχία τους ή στους κατατρεγμούς τους. Τέλος, άλλοι σταύρωσαν και την επιθυμία τους να ζήσουν εδώ, αποφασιστικά θυσιάστηκαν και μαρτύρησαν δημιουργώντας το θαύμα των αναριθμήτων μαρτύρων της πίστεώς μας.
Ας μιμηθούμε, φίλοι αναγνώστες, αυτούς τους σταυρωτές. Αυτό ζητάει από μας ο Κύριός μας. Αυτό επιβάλει η λογική μας, να ζούμε με συνέπεια. Αυτό είναι το πραγματικό μας συμφέρον, αφού δεν χορταίνει ο άνθρωπος με τα ξυλοκέρατα ούτε ξεδιψάει πίνοντας λασπόνερα.
Λέγουν οι ειδικοί, πως, όταν πρόκειται να γίνει θαλασσοταραχή, τα όστρακα κινούνται με γρηγορότερες κινήσεις και επιδιώκουν να βρουν ασάλευτους βράχους. Εκεί μένουν γαντζωμένα μέχρι να περάσει η φουρτούνα.
Όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι αγωνιούν για το μέλλον του κόσμου και του Έθνους μας και προβλέπουν πολλά δεινά. Θ σωθούμε μόνον όταν είμαστε ακουμπισμένοι στον ασάλευτο βράχο που λέγεται ΧΡΙΣΤΟΣ και όταν από Αυτόν αντλούμε δύναμη και φωτισμό.
