Ποιος έρωτας απ’ όλους;
Στις γειτονιές, στο σινεμά, στις μοδίστρες,
στο πάνω –κάτω της βόλτας;
Η κεντρική οδός της πόλης κατειλημμένη
πό ζευγάρια,
γονείς με παιδιά, ερωτιδείς κάθε είδους,
δροσερές βιαστικές κοπέλες.
Είναι η ώρα, που η πόλη προετοιμάζει
την εξέλιξή της.
Θυμάσαι που έκλεψε την Κατερίνα με φορτηγό;
Που η άλλη έφυγε στην Αμερική για να τον
ξεχάσει …;
Που μαθήτρια ακόμη αρραβωνιάστηκε με τον
μηχανικό;
Που εκείνη δεν υπολόγισε τίποτα
και είπε… με πήρε ο έρωτας στην αγκαλιά του…
Πόσες γυναίκες και πόσοι πόθοι
στις γειτονιές, στα παράθυρα, στις αυλόπορτες,
στα προαύλια των εκκλησιών, στα μπακάλικα,
στα νεόκτιστα, στις όχθες του Αλιάκμονα,
στα όνειρα του καλοκαιριού!
Γυναίκες που απλώνουν λευκά σεντόνια
στα μπαλκόνια,
τα νυφικά τους στη ντουλάπα
και τα κεντημένα τους προικιά στα παράθυρα..
Αυτές που ξεχνιούνται
στους αντικατοπτρισμούς των παρθένων
αισθημάτων τους.
Αυτές που καμιά φορά
απλώνουν τα σεγκούνια των γιαγιάδων
σαν περίληψη της Ιστορίας. Σαν άνεμος
της μνήμης.
Τί χάρη; Να έβλεπε αυτές τις εικόνες ο ΟΡΦΕΑΣ,
την ώρα που οι γυναίκες εξομολογούνται,
που γεννιούνται ιδέες για το μέλλον.
Κι έπειτα, στα στενά καλντερίμια
στον Άγιο Στέφανο,
που στο καμπαναριό του έχουν την αποικία τους
οι πελεκάνοι
κι οι γυναίκες που προσεύχονται,
δωρίζοντας την λάμψη των κεριών τους στη Πόλη.
Κρίμα να μην υπάρχει ένα αρχείο για τους
« ΕΡΩΤΕΣ της Βέροιας» στα δημοτολόγια.
Δηλαδή
Δαρείου και Παρυσάτιδος
γίγνονται παίδες δύο…λέει η Ιστορία.
Γιάννης Ναζλίδης
20 Ιουλίου 2024
