Με τους υπερσυντέλικους και το συντακτικό
των παραμυθιών
στο καταφύγιο ΙΔΕΩΝ υπάρχω.
Πιο πολλές φορές απ` όσες δικαιούται
ο μέσος άνθρωπος,
ρωτώ τον εαυτό μου, τι είναι αυτό που
ξέχασα
και δεν μπορώ να απαντήσω στα ΡΩ
του ΕΡΩΤΑ;
Μήπως πρόκειται για ολική έκλειψη
που οι Μούσες υπαγόρεψαν;
Μου έστειλε επιστολή τότε ο Πάπας,
για την τύχη
των αναποφάσιστων ανθρώπων.
Για τους αυτούς
που πάθανε «αφλογιστία» αισθημάτων.
Για τις γυναίκες
που ερωτεύθηκαν σφοδρά πλειστάκις.
Γι` αυτούς που ξέχασαν τα χρώματα
και συζούν
με τις σκιές και την εγκόσμια πίκρα.
Γι` αυτούς που περίμεναν την Άνοιξη
στους σιδηροδρομικούς σταθμούς
και κούναγαν τα καπέλα τους
κι` αυτή είχε το νου της στους αέρηδες
και ερωτοτροπούσε με τα απογεύματα
του φθινοπώρου.
Γιάννης Ναζλίδης
