«Καί τήν ποθεινήν πατρίδα παράσχου μοι, Παραδείσου ποιῶν πολίτην με».
Μέ συνοχή καρδίας ἀλλά καί μέ τήν κατά Θεόν ἐλπίδα προπέμπουμε σήμερα ἀπό τόν περικαλλῆ ναό τοῦ πολιούχου μας, ὁσίου Ἀντωνίου τοῦ νέου, τόν ἀδελφό μας Παῦλο, ἕναν ἀπό τούς παλαιότερους καί πολυτιμότερους συνεργάτες τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως.
Θεολόγος μέ ζωντανό ἐνδιαφέρον γιά τή Θεολογική ἐπιστήμη καί τήν ἱστορία τῆς Βεροίας, ἄνθρωπος πιστός καί ἀφοσιωμένος στήν Ἐκκλησία, ἄνθρωπος τῆς δράσεως, τῆς μελέτης, τῆς συγγραφῆς καί τῆς προσφορᾶς, καθηγητής καί διευθυντής σέ πολλά γυμνάσια καί λύκεια τῆς Βεροίας, ἐνεργός πολίτης καί ζωντανό μέλος τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, μία ἀπό τίς πιό ἀναγνωρίσιμες προσωπικότητες τῆς πόλεώς μας, πού ἄφησε ἀνεξίτηλη τή σφραγίδα του ἀπό ὅπου καί ἄν πέρασε ἦταν ὁ μακαριστός ἀδελφός μας: ἀπό τήν ἐκπαίδευση, ἀπό τόν Ἑλληνικό Ἐρυθρό Σταυρό, ὅπου γιά χρόνια ὑπῆρξε πρόεδρος τοῦ Τμήματος Βεροίας, ἀπό τόν ναό τοῦ ἁγίου Ἀντωνίου, στόν ὁποῖο διακόνησε ὡς μέλος τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου καί συνέβαλε σημαντικά στήν ὁλοκλήρωση τοῦ ἁγιογραφικοῦ προγράμματος τοῦ ναοῦ, ἀπό τά «Παύλεια», στά ὁποῖα ἐπί πολλά χρόνια ὑπῆρξε μέλος τῆς Ὀργανωτικῆς Ἐπιτροπῆς καί εἰσηγητής, ἀπό τή Δημοτική Βιβλιοθήκη, ἀπό τούς Προσκόπους … Πάντοτε καί παντοῦ διακρινόταν γιά τή διάθεσή του νά προσφέρει μέ ὅποιον τρόπο μποροῦσε, ἀλλά καί γιά τήν ἀγάπη του πρός τόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους. Ἀγαπητός σέ ὅλους, δραστήριος καί φιλόπονος συγγραφέας καί συγχρόνως ἐπιδραστικός ἄνθρω¬πος μέχρι τέλους.
Ἡ Ἱερά μας Μητρόπολη τιμώντας τήν πολύπλευρη προσφορά του στήν πόλη τῆς Βεροίας καί στήν Ἀποστολική Ἐκκλησία της, τοῦ ἀπένειμε τό Χρυσό Μετάλλιο καί τόν Χρυσό Σταυρό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καί τό ἔτος 2022 τό Χρυσό Μετάλλιο τῶν Παυλείων. Ἐπιπλέον μέ πρότασή μου ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος τοῦ ἀπένειμε τό ὀφφίκιο τοῦ Ἄρχοντος Διδασκά¬λου τοῦ Εὐαγγελίου, ἐνῶ ἡ χειροθεσία πραγματοποιήθηκε στή Βέ¬ροια.
Ἔζησε μία πολύχρονη καί πολύκαρπη ζωή μαζί μέ τήν προσφιλῆ οἰκογένειά του, ὡς πιστό μέλος τῆς Ἐκκλησίας μας, καί γι᾽ αὐτό σήμερα τόν προπέμπουμε μέ πολλή ἀγάπη πρός «τήν ποθεινή πατρίδα», ὅπως θά ἐπιθυμοῦσε καί ὁ ἴδιος, καί εὐχόμεθα μαζί μέ τόν ἱερό ὑμνογράφο νά τόν καταστήσει ὁ Θεός, τόν ὁποῖο ἀγάπησε καί διακόνησε ὡς καθηγητής Θεολόγος, «παραδείσου πολίτην», ἀναπαύοντας τήν ψυχή του μετά τῶν ἐκλεκτῶν δούλων του, «ἔνθα ἀπέδρα λύπη, ὀδύνη καί στεναγμός». Καί εὐχόμεθα ὁ Θεός νά χαρίσει τή δική του θεία παρηγορία στούς προσφιλεῖς οἰκείους του, τή σύζυγο, τά παιδιά καί τά ἔκγονά του, στά ὁποῖα ἡ ἀπουσία του θά εἶναι ἀσφαλῶς αἰσθητή, ἡ μνήμη του ὅμως καί τά ἔργα του θά εἶναι, εὐχόμεθα, αἰώνια καί θά μᾶς συνοδεύουν καί θά τόν συνοδεύουν
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ Ι.Μ. : Από την απονομή του οφφικίου του Άρχοντος Διδασκάλου του Ευαγγελίου.
