Του Κώστα Κιλτίδη
Αναφερόμενος σε προηγούμενη παρέμβασή μου, για την διαστροφή της ιδεολογίας της παράταξης από τα επαναλαμβανόμενα επιδόματα, προκλήθηκε μια επιθυμητή συζήτηση. Επιθυμώ να καταθέσω θεμελιώδεις παραμέτρους του πολιτεύματος και της Λαϊκής ιδεολογίας. Κατά τον Αντισθένη, «αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψις».Ο δε Αριστοτέλης θεωρεί ότι μπορούμε να συνεννοηθούμε, χωρίς να είμαστε κακόπιστοι, μόνον εάν δίνουμε το ίδιο περιεχόμενο με τις λέξεις στις έννοιες. Η χώρα υπέστη κακοποίηση και οι πολίτες δέχθηκαν πλήγματα το 2010. Έστω με ανήκουστες διαδικασίες και απουσία αντίδρασης, ως αποτέλεσμα εκ των υστέρων αντιληφθήκαμε ότι δεν βρήκαμε το «σημείο ψύξεως», που θα μπορούσε να φέρει την γρήγορη ανάταξη(π.χ. Κύπρος, Ισπανία, Πορτογαλία). Μετά από 10 χρόνια, υποτίθεται ότι βρήκαμε το «σημείο αναθέρμανσης», με έξοδο από τα μνημόνια και προχωρώντας προς την κανονικότητα. Η πολιτεία κατά την πρόνοια του Συντάγματος , με νομοθετικό πλαίσιο όρισε τα ειδικά μισθολόγια για τις θεμελιώδεις κρατικές λειτουργίες( δικαστικοί, ιατροί ΕΣΥ, πανεπιστημιακοί, ένστολοι κ. α.). Εννοείται, ότι έπρεπε η πολιτεία με κανονικότητα και ισότιμα να στηρίξει αυτές τις θεμελιώδεις λειτουργίες και όχι με αποσματικές εξαγγελίες, που διχάζουν και επιφέρουν αταξία. Βιώσαμε μια επιδοματική πολιτική άνευ προηγουμένου σε όλους τους τομείς της οικονομίας , ενώ «φώναζε» η ανάγκη παρέμβασης και ελέγχου της αισχροκέρδειας( από ενέργεια έως φάρμακα). Είδαμε και την παραδοχή του υπερκέρδους ως οικονομική έννοια.
Σε εποχές κανονικότητος αντί του ΕΝΦΙΑ, είχαμε το ΕΤΑΚ και τον ΦΑΠ.Είναι δυνατόν με όρους κανονικότητος να καταπατάται η συνταγματική επιταγή της αναλογικότητος στα βάρη ; Ο ΟΗΕ έχει θεσπίσει τον σκληρό πυρήνα του ανθρωπιστικού ιδεώδους(σίτιση, στέγαση, περίθαλψη). Είναι δυνατόν η εφαρμογή του να αφορά και αλλοδαπούς εντός της επικράτειας και να μη υπάρχει πρόνοια ,άνευ βαρών στην στελγαση για τον πολίτη και την ελληνική οικογένεια ; Ο Αριστοτέλης διατύπωσε την έννοια του καπηλικού, ο απροσδιόριστος πλούτος και ιδιοκτησία, που εκφυλίζει την καλώς νοούμενη ελεύθερη δημιουργία. Η ιδεολογία της παράταξής μας είναι εδραιωμένη στις φυσικές σταθερές της ζωής του ανθρώπου με Αριστοτελικό ορθολογισμό και ενατένιση, με Πλατωνικό πολιτισμικό ιδεαλισμό, αποδεχόμενοι την Χριστιανική μετάγγιση. Επί του πρακτέου, είναι επιβεβλημένο να γίνουν σεβαστές οι συνταγματικές πρόνοιες και η λαϊκή αντίληψη ζωής. Να ανακτηθούν οι ελευθερίες και τα δικαιώματα κατά την συνταγματική επιταγή και να κυβερνηθούν οι πολίτες κατά την επιλογή τους από ένα λαϊκό κόμμα. Η κοινωνία και η οικονομία της χώρας αναμένουν την αναθέρμανση της κανονικότητος. Οι εργαζόμενοι θέλουν κανόνες και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, όπως και όλοι οι συνταξιούχοι Να είναι σίγουροι , όσοι έχουν την ευθύνη χάραξης πολιτικών, ότι μόνον έτσι θα υπηρετηθεί η πολιτική ηθική , των πεποιθήσεων και των πράξεων. Δεν διεκδικώ το αλάθητο, ούτε την καθολική γνώση. Είναι όμως η ώρα να εμφανισθεί, έστω και δειλά-δειλα η πολιτική με όρους κανονικότητος και προφανώς και διαφορετικότητας. Σκέψεις καταθέτω και προβληματισμούς για καλόπιστους πολίτες και ιδίως ομοφρονούντες.
