Του Ευθύμιου Τρίγκα*
Η Πολεμική μας Αεροπορία στις 8 Νοεμβρίου, τιμά τον προστάτη της, Αρχάγγελο Μιχαήλ. Είναι η ημέρα τιμής και ευγνωμοσύνης προς όλους τους υπερασπιστές των αιθέρων, τους ανθρώπους που υπηρετούν με αυταπάρνηση, θάρρος και με αίσθημα καθήκοντος προς την πατρίδα.
Κι ενώ σε ολόκληρη τη χώρα πραγματοποιούνται πτήσεις, επιδείξεις και εκδηλώσεις ανοιχτές για το κοινό, στη Βέροια ένα έκθεμα που θα μπορούσε να αποτελεί πηγή υπερηφάνειας και ιστορικής μνήμης βρίσκεται στην πλήρη εγκατάλειψη και αφάνεια.
Στην περιοχή του φράγματος του Αλιάκμονα, κοντά στον χωματόδρομο που οδηγεί από το άλσος προς την Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία Ασωμάτων, βρίσκεται ένα αεροσκάφος τύπου F-5 της Πολεμικής Αεροπορίας — ένα μαχητικό που συμβολίζει την ελληνική αεροπορική ισχύ και τη μακρά ιστορική της πορεία.
Ο Δήμος Βέροιας, πριν από χρόνια, είχε συνάψει συμφωνία με την Πολεμική Αεροπορία για την παραχώρηση του εν λόγω αεροσκάφους, το οποίο και μας παραδόθηκε επισήμως. Η Πολεμική Αεροπορία φροντίζει για τη συντήρησή του, έπειτα από σχετικές επιθεωρήσεις των υπηρεσιών της. Από την πλευρά του Δήμου, όμως, οφείλεται η μέριμνα για την περίφραξη του χώρου, την αισθητική του φροντίδα, τη φύλαξη και τον φωτισμό — ιδιαίτερα εφόσον το αεροσκάφος είναι τοποθετημένο χαμηλά και εκτεθειμένο.
Σήμερα, δυστυχώς, το μαχητικό βρίσκεται σε σημείο αφανές, απροστάτευτο και επικίνδυνο. Δεν υπάρχει καμία σήμανση, καμία πρόσβαση, καμία στοιχειώδης μέριμνα για τη φύλαξη ή την ανάδειξή του. Ο περιβάλλον χώρος θυμίζει περισσότερο περιοχή εγκατάλειψης παρά τόπο ιστορικού ενδιαφέροντος: η πυκνή βλάστηση κυριαρχεί, ελλοχεύει κίνδυνος πυρκαγιάς, ενώ η παρουσία ερπετών καθιστά επικίνδυνη ακόμη και την απλή προσέγγιση. Παράλληλα, το αεροσκάφος εύκολα μπορεί να γίνει στόχος βανδαλισμών, όταν δεν υπάρχει στοιχειώδης φροντίδα επιτήρησης αυτού.
Τίθενται, λοιπόν, εύλογα ερωτήματα:
1. Το μαχητικό εγκαταστάθηκε εκεί έπειτα από συμφωνία του Δήμου με την Πολεμική Αεροπορία και, αν ναι, με ποιους όρους;
2. Επιλέχθηκε το συγκεκριμένο σημείο λόγω της γειτνίασης με το πρώην στρατόπεδο «Αρματωλού Κόκκινου», όπου λειτουργούσε η 172 Μοίρα Ελαφρού Αντιαεροπορικού Πυροβολικού (172 ΜΕΑΠ), και ύστερα από υπόδειξη των στρατιωτικών αρχών;
Ή τοποθετήθηκε εκεί ως φόρος τιμής στους Έλληνες Ιπτάμενους — ανάμεσά τους και του Βεροιώτη σμηναγου Αριστείδη Μαρτάκη, που έπεσε εν ώρα καθήκοντος;
3. Και τέλος, γιατί, αφού το στρατόπεδο έχει πάψει να λειτουργεί εδώ και χρόνια, το έκθεμα παραμένει εκεί, εκτεθειμένο και παραμελημένο;
Είναι ανεπίτρεπτο ένα ιστορικό και συμβολικό έκθεμα να αντιμετωπίζεται με τόση αδιαφορία. Αντί να αποτελεί σημείο τιμής, μνήμης και εκπαίδευσης, έχει μετατραπεί σε μνημείο εγκατάλειψης.
Οφείλουμε, ως Δημοτική Αρχή αλλά και ως κοινωνία, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Η Βέροια έχει τη δυνατότητα να αναδείξει το μαχητικό αυτό είτε ως μνημείο στρατιωτικής ιστορίας στο υπάρχον σημείο, είτε να το μεταφέρει σε πιο κεντρικό χώρο, είτε ακόμη να επιστραφει στην υπηρεσία της πολεμικής αεροπορίας που το παραχωρησε, ώστε να τύχει της φροντίδας και της αξιοποίησης που του αξίζει.
Η Ιστορία και η Τιμή των Ενόπλων Δυνάμεων δεν μπορεί να μένουν θαμμένες μέσα στα αγριόχορτα και αυτοφυή θαμνώδη βλάστηση.
*Δημοτικός Σύμβουλος Βέροιας
