Το Σάββατο 24 Ιανουαρίου στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεώς μας στη Βέροια πραγματοποιήθηκε η ημερίδα που διοργάνωσε η Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 700 ετών από την έλευση του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.
Στην αρχή της ημερίδας, ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, απηύθυνε χαιρετισμό και συνεχάρη τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής για την πρωτοβουλία της διοργάνωσης.
Την ημερίδα συντόνισαν η φιλόλογος κ. Στέλλα Τσιαπανίτη και ο θεολόγος κ. Ιωάννης Παπαδόπουλος, ενώ την παρακολούθησαν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας, υπεύθυνος για τις Ιερές Μονές της Ιεράς Μητροπόλεως, τοπικοί πολιτικοί και στρατιωτικοί άρχοντες, κληρικοί, μοναχοί και ευσεβείς πιστοί.
Πρώτος ομιλητής ήταν ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αρχιμ. Πορφύριος Προδρομίτης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Από τις αυλές του Δημητρίου στα Πιέρια. Ο Άγιος Γρηγόριος και η Σκήτη», δεύτερος ομιλητής ήταν ο Μοναχός Παντελεήμων Προδρομίτης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Πτωχός και Πένης ειμί εγώ. Πτωχεία και Πένθος ο μοναχικός δρόμος. Μοναχικές παρακαταθήκες του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά», τρίτος ομιλητής ήταν ο κ. Αναστάσιος Πολυχρονιάδης, ο οποίος μίλησε με θέμα: «Ασπαζόμενος την αγία του κάρα. Ο Ν. Γ. Πεντζίκης για τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά», τέταρτος ομιλητής ήταν ο κ. Σταύρος Γουλούλης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Διελθών την Θεσσαλονίκην και την Βέροιαν… Ο Όσιος Γρηγόριος ο Βυζάντιος στον δρόμο του Αλιάκμονα» και τέλος πέμπτος ομιλητής ήταν ο Αρχιμ. Αιμιλιανός Προδρομίτης, ο οποίος μίλησε με θέμα: «Ο διάλογος του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά με το Ισλάμ».
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων κατά τον χαιρετισμό του ανέφερε χαρακτηριστικά: Ἡ μελέτη τῆς ζωῆς τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἰδιαιτέρως τῶν ἁγίων πού ἔζησαν στόν τόπο μας, στήν περιοχή μας καί στήν Ἱερά Μητρόπολή μας εἶναι χρέος ἱερό καί ἐργασία ὠφέλιμη πνευματικά γιά ὅλους μας.
Εἶναι χρέος ἱερό, γιατί μελετώντας τή ζωή τους καί θέτοντάς την ἐπί τήν λυχνίαν, φωτίζουμε τήν ψυχή μας μέ τό φῶς τους καί προσφέρουμε καί σέ ἄλλους ἀδελφούς μας τήν εὐκαιρία νά φωτισθοῦν ἀπό τό δικό τους φῶς.
Εἶναι χρέος ἱερό, γιατί ἡ χάρη τήν ὁποία ἔλαβαν πλούσια ἀπό τόν Θεό καί διά τῆς ὁποίας ἁγιάσθηκαν καί θεώθηκαν δέν εἶναι ἔργο καί ἐπίτευγμα ἀνθρώπινο, ἀλλά ἔργο Θεοῦ, τό ὁποῖο κατά τήν ἐντολή του στήν Παλαιά Διαθήκη ἔχουμε χρέος «ἀνακαλύπτειν καί ἐξομολογεῖσθαι ἐντίμως» (Τωβ. 12.7).
Εἶναι χρέος ἱερό, διότι ἡ μελέτη τοῦ βίου καί τῶν ἔργων τῶν ἁγίων ἀποτελεῖ ἀποστολική σύσταση καί μάλιστα τοῦ πρωτοκορυφαίου καί οὐρανοβάμονος Παύλου, τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος μᾶς προτρέπει νά ἀναθεωροῦμε «τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς» «τῶν ἡγουμένων ἡμῶν ἐν τῇ πίστει».
Ἀποτελεῖ ὅμως συγχρόνως καί ὠφέλεια πνευματική γιά ὅσους μελετοῦν τή ζωή τῶν ἁγίων. Διότι, ὅπως ἡ ἐνασχόληση μέ ἀγαθά ἔργα μᾶς ἐξοικειώνει μέ τό ἀγαθό καί τό εὐάρεστο στόν Θεό, ἔτσι καί ἡ ἐνασχόληση μέ τούς ἁγίους καί τή ζωή τους, μᾶς ἐξοικειώνει μέ τή ζωή τῆς προσευχῆς καί τῆς ἀσκήσεως, τῆς ἐγκρατείας καί τῆς ἀρετῆς, μᾶς ἐξοικειώνει μέ τήν ὑπομονή καί τήν καρτερία τήν ὁποία ἐπέδειξαν οἱ ἅγιοι, καί μᾶς παρακινεῖ νά ἀγωνιζόμεθα καί νά προσπαθοῦμε νά βαδίσουμε στά ἴχνη τους, νά ἀγωνιζόμεθα νά μιμηθοῦμε τήν πίστη καί τήν ἀρετή τους, γιά νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, τῆς ὁποίας ἔγιναν μέτοχοι καί οἱ ἴδιοι.
Γι᾽ αὐτό ἄλλωστε καί ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος δέν ἀρκεῖται μόνο στήν προτροπή νά ἀναθεωροῦμε τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς τῶν ἡγουμένων μας, ἀλλά μᾶς παρακινεῖ νά μιμούμεθα καί τήν πίστη τους, ὥστε ἡ ἐνασχόληση μέ τή ζωή τους νά μήν εἶναι ἁπλῶς μία ἱκανοποίηση τῆς ἔμφυτης φιλομαθίας μας ἤ τοῦ ἐρευνητικοῦ μας ἐνδιαφέροντος ἀλλά νά ἔχει καί πνευματικό ἀποτέλεσμα, τό ὁποῖο καί εἶναι τό ζητούμενο.
Καί ἐάν αὐτό ἰσχύει γιά κάθε ἅγιο, ἰσχύει κατά μείζονα λόγο γιά τόν μέγα πατέρα καί ἱεράρχη καί θεολόγο τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ, ὁ ὁποῖος ἁγίασε μέ τήν παρουσία του καί μέ τήν παραμονή του στή Βέροια καί στή Σκήτη τῆς Βεροίας τήν πόλη μας καί τήν περιοχή μας, ὅπως εἴχαμε τήν εὐκαιρία νά ἀναδείξουμε ἐπανειλημμένα καί κυρίως κατά τίς ἑορταστικές ἐκδηλώσεις γιά τήν ἁγιοκατάταξη τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας του ἀπό τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο τό ἔτος 2009.
Ἡ ζωή καί τά ἔργα του εἶναι ἕνας θησαυρός πολύτιμος τόν ὁποῖο ἔχουμε χρέος καί εὐθύνη ὄχι μόνο νά ἀνακαλύψουμε καί νά γνωρίσουμε ἀλλά καί νά προσπαθήσουμε νά ἀποκτήσουμε. Γιατί δέν θά πρέπει νά ξεχνοῦμε ὅτι ἡ πίστη, ἡ ἀρετή καί ἡ ἁγιότητα δέν εἶναι γνώση μόνο, εἶναι καί ἐμπειρία, εἶναι καί βίωμα, καί αὐτοῦ τοῦ βιώματος καλούμεθα καί ἐμεῖς νά μετάσχουμε, μελετώντας τόν βίο τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ μέ υἱική ἀγάπη, ὅπως ὀφείλουμε πρός τούς πνευματικούς μας πατέρες καί ἡγουμένους μας στήν πίστη.
Αὐτή τήν εὐκαιρία μᾶς δίδει καί ἡ σημερινή Ἡμερίδα τήν ὁποία διοργάνωσε ἡ Ἱερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας πρός τιμήν τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν ὁποῖο ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τόν ἔφερε στή Βέροια καί ἀπό ἐκεῖ στό «ταύτῃ παρακείμενον ὄρος καί τήν ἐκεῖ συνισταμένην τότε τῶν μοναζόντων σκήτην», γιά νά συνεχίσει τόν θαυμαστό του βίου καί νά γίνει μέτοχος τῆς θείας χάριτος.
Θά ἤθελα, λοιπόν, νά εὐχαριστήσω θερμά τόν Ἅγιο Καθηγούμενο, τόν π. Πορφύριο, γιά τήν ὡραία καί εὐλαβῆ αὐτή πρωτοβουλία, ἀλλά καί ὅλους τούς πατέρες καί τούς ὁμιλητές μας, καί νά εὐχηθῶ ταπεινά νά διδαχθοῦμε ἀπό ὅσα θά ἀκούσουμε, ἀλλά καί νά ἔχουμε πλούσια τή χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, πού τιμοῦμε καί μέ αὐτή τήν Ἡμερίδα.
