Το απόγευμα της Κυριακής, 25ης Ιανουαρίου, στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς μας Μητροπόλεως στη Βέροια, ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ομίλησε στο πλαίσιο της σειράς ομιλιών «Πνευματικοί – Ακαδημαϊκοί Διάλογοι» και ανέπτυξε το θέμα: «Περί αγάπης».
Στην αρχή της συνάξεως προλόγισε ο υπεύθυνος της σειράς των ομιλιών, Πρωτοπρεσβύτερος Λεωνίδας Αφεντούλης, και εν συνεχεία ο Ποιμενάρχης μας κ. Παντελεήμων ανέφερε μεταξύ πολλών άλλων: Γιά τήν ἀγάπη ἔγινε ὁ Χριστός ἄνθρωπος καί ἀπό ἀγάπη ἔκανε ὅλα ὅσα ἔκανε γιά μᾶς. Ἀπό ἀγάπη ὑπέμεινε, τά πάθη καί τόν Σταυρό καί τόν θάνατο, προκειμένου νά ἀπαλλάξει τόν ἄνθρωπο ἀπό τά δεσμά τοῦ Ἅδου καί τοῦ θανάτου καί νά τόν ἀποκαταστήσει καί πάλι στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, νά τόν κάνει τέκνο Θεοῦ καί κληρονόμο τῆς οὐρανίου βασιλείας του.
Ἀπό ἀγάπη περιῆλθαν οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη, χωρίς νά ὑπολογίζουν κόπους καί ταλαιπωρίες καί διωγμούς, προκειμένου νά κηρύξουν τό Εὐαγγέλιο καί νά μαθητεύσουν τά ἔθνη.
Ἀπό ἀγάπη καί οἱ ἅγιοι μάρτυρες ἔχυσαν τό αἷμα τους καί θυσίασαν τή ζωή τους, ὑπομένοντας πολυώδυνα βασανιστήρια καί μαρτύρια, γιά νά μήν στερηθοῦν τόν Χριστό καί χωρισθοῦν ἀπό τήν ἀγάπη του.
Ἀπό ἀγάπη καί οἱ ὅσιοι, οἱ ἀσκητές καί οἱ μοναχοί ἐγκατέλειψαν τόν κόσμο καί τά τερπνά καί ἡδέα πού αὐτός προσφέρει καί ἐγκαταστάθηκαν «ἐν ὄρεσι καί σπηλαίοις καί ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς» (Ἑβρ. 11.38), καί νήστευσαν καί ἀγρύπνησαν καί κακοπάθησαν γιά νά ἑνωθοῦν μέ τόν Θεό.
Ἡ ἀγάπη εἶναι ἕνας πολυπλάσιος καρπός καί βλαστάνει μέσα στήν ψυχή μας τήν ἐλεημοσύνη, τήν εὐσπλαγχνία, τήν πραότητα, τήν ταπείνωση, τήν ὑπομονή στούς πειρασμούς, τήν ἁγνεία, τήν καθαρότητα τῆς καρδίας, μέ τήν ὁποία ἀξιωνόμεθα νά βλέπουμε τόν Θεό. Καί στήν καθαρή καρδία ἔρχεται ἡ χάρη καί ὁ φωτισμός τοῦ παναγίου Πνεύματος πού μᾶς γεννᾶ ἄνωθεν καί μᾶς ἐνδύει τόν Χριστόν, ὥστε νά μήν βρεθοῦμε καί ἐμεῖς ἀνέτοιμοι, ὅπως οἱ μωρές παρθένοι, κατά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως.
Πολλοί εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀρκοῦνται στήν ἄσκηση κάποιων μόνο ἀρετῶν, στή νηστεία, στήν ἀγρυπνία, στή χαμαικοιτία καί σέ ἄλλες ταλαιπωρίες τοῦ σώματος, καί καταφρονοῦν τήν ἀγάπη, νομίζοντας ὅτι ἀρκοῦν οἱ σωματικές ἀρετές. Πλανῶνται ὅμως, γιατί ὁ Χριστός μᾶς τό εἶπε ὅτι ἡ ἀγάπη εἶναι αὐτή πού θά μᾶς κρίνει, καί ὅσοι δέν τήν ἔχουν, ἀκόμη καί ἐάν ἔκαναν θαύματα ἤ ἄλλα σημεῖα στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, θά ἀκούσουν τό «οὐκ οἶδα ὑμᾶς» (Ματθ. 25.12).
