Του Φοίβου Ιωσήφ
Ήταν καιρός να γράφουμε πλέον σε δημόσιους χώρους λέξεις και ονόματα Ελληνικά, ονόματα που χάραξαν όχι μόνον την δική μας ιστορία, αλλά την παγκόσμια ιστορία αλλά και εκείνη του σύμπαντος. Προ καιρού είχα αναρτήσει ένα άρθρο μου σε πολλές εφημερίδες ανά την επικράτεια, αλλά και σε δύο ελληνόφωνες εφημερίδες της αλλοδαπής με τίτλο ‘’Ωκύα Ναύς’’. Ήτανε στην εφημερίδα ‘’Νέος Κόσμος’’ της Μελβούρνης και στην εφημερίδα ‘’Ελευθερία’’ του Λονδίνου. Τις επισυνάπτω αμφότερες. Ω της θείας τύχης σύμπτωση, προ ολίγον ημερών διαπίστωσα ότι ναυλοχήθηκε στην γραμμή Πειραιάς-Αίγινα ένα καινούριο σκαρί με το ελληνικότατο όνομα στους αιώνες ‘’Ωκύαλον’’(ωκύαλος είναι αρχαία ελληνική (από το ὠκύς = γρήγορος και άλς = θάλασσα) και σημαίνει αυτός που πλέει ή κινείται πολύ γρήγορα στη θάλασσα). Η συγκίνησή μου πέρασε τα όρια της αντοχής της ήδη πάσχουσας καρδιάς μου. Επί τέλους να ξεφύγουμε από τα όρια του Καπετάν Μανώλης και Παναγιά η Κλαίουσα, γιατί έτσι κλαίγαμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι κλαίγοντες Έλληνες με την μνήμη του παρελθόντος. Περήφανα πλέον μπαίνει στο λιμάνι της Αίγινας το καράβι Ωκύαλος και τρέμει ο βυθός κάτω από τα ύφαλά του αναταράζοντας την ιστορία του Οδυσσέα, του Μενέλαου και του Ωκύποδα Αχιλλέα. Ας τολμήσει να βήξει, όχι να περιγράψει το παρελθόν του έστω ένας Γερμανός, ένας Εγγλέζος ή ένας Αμερικάνος. Ο πρώτος θα μας θυμίσει τον εκνευρισμένον Αδόλφο με τα είκοσι εκατομμύρια νεκρούς μέσα στα σπίτια των χωρικών Ρώσων από εν ψυχρώ πυροβολισμούς. Ο Εγγλέζος θα μας δείξει και αυτός τους χίλιους πεντακόσιους τέσσαρες εκτελεσμένους νεκρούς στο Νέο Δελχί κυρίως γυναίκες και παιδιά με χρήση χιλίων πεντακοσίων δύο βλημάτων. Φοβεροί σκοπευτές τα υποκείμενα της κοινωνίας! Και οι Αμερικάνοι είναι εξαιρετικοί μαχητές , 80.000 νεκροί μέσα σε έξι δευτερόλεπτα στην Χιροσίμα. Στόχος και χρόνος μηδέποτε έκτοτε επιτευχθείς σε χρόνο τέτοιο που θα τον θαυμάζουν για πάντα ο Τζών Γουέην και ο Κλιντ Ήστγουντ. Η λέξη Ωκύαλος δεν θα μπορούσε να περιγραφεί ούτε από τον Σαίξπηρ ούτε και από τον Νικολό Μακιαβέλι, ούτε ακόμη από τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Είναι λέξη βγαλμένη από στόμα μάγου, μόνον ο άνθρωπος που γεννήθηκε στον Πιτυό της Χίου θα κατάφερνε να ολοκληρώσει τον πολιτισμό και την λογοτεχνία με μία μόνον λέξη. Τι τιμή για την φυλή μας και για την ιστορία μας. Οι δικές μας λέξεις, μάς οδήγησαν στα πέρατα του σύμπαντος και λίγο παρά πέρα. Ακόμη και πέρα από τον Θεό. Κρόνος, Δίας, Διώνη, Αφροδίτη, γαλαξίας της Ανδρομέδας και νεφέλωμα του Μαγγελάνου.
Το όλον του κόσμου περιγράφεται και πάλι από την Ελληνική λέξη ‘’Σύμπαν’’.
Επί τέλους θα πρέπει να συνειδητοποιήσουνε οι άλλες φυλές, τα άλλα κράτη και τα άλλα Έθνη πως βυζαίνουν ακόμη και σήμερα από το γάλα το Σοφοκλή, του Θουκυδίδη και του Αβδηρίτη Δημόκριτου. Οι γαλακτοπαραγωγικές μας πηγές θα παραμείνουν αστείρευτες για χιλιετίες ακόμη, οι μαστοί μας και οι θηλές μας δεν αρνήθηκαν ποτέ την έννοια της άμελξης σε κανέναν λαό του πλανήτη Γη!!!!!!!!
