Ο πληθυσμός της Ελλάδας μετατρέπεται σε γηρασμένη κοινωνία, με την Eurostat να βάζει την «επίσημη βούλα» σε μια πραγματικότητα που όλοι βιώνουμε καθημερινά. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είναι απλά στατιστικά στοιχεία, αλλά η αργή και σταθερή κατάρρευση ενός έθνους.
Οι αιτίες είναι ξεκάθαρες: χαμηλές γεννήσεις, μαζική φυγή νέων, ανύπαρκτες πολιτικές στήριξης της οικογένειας. Η εκάστοτε κυβέρνηση μιλάει για «δημογραφικό ζήτημα», αλλά τα μέτρα είναι ψίχουλα, χωρίς ουσιαστικά κίνητρα για γάμους και παιδιά. Ενώ η Ιρλανδία διατηρεί νεανικό προφίλ (39,6 έτη), εμείς πλησιάζουμε την Ιταλία (49,1 έτη).
Οι συνέπειες είναι καταστροφικές: Ποιος θα πληρώνει συντάξεις; Ποιος θα στελεχώνει εργοστάσια και νοσοκομεία; Ήδη βλέπουμε κενά σε εργατικό δυναμικό, πίεση στο ΕΣΥ και εκτοξεύσεις σε φόρους. Μέχρι το 2030, η Ελλάδα μπορεί να γίνει η γηραιότερη χώρα της ΕΕ, με μη αναστρέψιμες συνέπειες. Και οι πολιτικοί; Χλιαρές, αναποτελεσματικές κινήσεις, αντί για ριζικές μεταρρυθμίσεις. Ώρα να σταματήσουμε τις θεωρίες και να δράσουμε – πριν στον καθρέφτη αντικρύσουμε μια χώρα-μουσείο.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
Οι συνέπειες είναι καταστροφικές: Ποιος θα πληρώνει συντάξεις; Ποιος θα στελεχώνει εργοστάσια και νοσοκομεία; Ήδη βλέπουμε κενά σε εργατικό δυναμικό, πίεση στο ΕΣΥ και εκτοξεύσεις σε φόρους. Μέχρι το 2030, η Ελλάδα μπορεί να γίνει η γηραιότερη χώρα της ΕΕ, με μη αναστρέψιμες συνέπειες. Και οι πολιτικοί; Χλιαρές, αναποτελεσματικές κινήσεις, αντί για ριζικές μεταρρυθμίσεις. Ώρα να σταματήσουμε τις θεωρίες και να δράσουμε – πριν στον καθρέφτη αντικρύσουμε μια χώρα-μουσείο.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
