Ήταν προσκύνημα; Ήταν συμμετοχή, ήταν έντονα συναισθηματικές στιγμές, ήταν αναβάπτιση και μέγα ιστορικό χρέος; Ήταν μια χαλαρή εκδρομή και βόλτα στον Τόπο και το Χρόνο, ήταν ανάμνηση και πίκρα ή ήταν η χαρά της «απαραίτητης παρουσίας»;
Ήταν όλα αυτά κι άλλα πολλά το διήμερο Φεστιβάλ Χορωδιών και Χορευτικών Συγκροτημάτων, που πραγματοποιήθηκε στις 20 και 21 Φεβρουαρίου στην Πόλη, με τη συμμετοχή 56 ελληνικών συλλόγων και σχολείων.
Είναι το 13ο Φεστιβάλ που διοργανώνει το Ιστορικό Σχολείο της Κωνσταντινούπολης το οποίο διευθύνει ο Γιάννης Δεμιρτζόγλου υπηρετώντας την Παιδεία ως διαρκή διεργασία πολιτισμού και εθνικού χρέους. Το Φεστιβάλ πλέον, όπως και πολλές άλλες δραστηριότητες του Σχολείου, αποτελεί θεσμό, αφού ήδη για το επόμενο Φεστιβάλ έκλεισαν τη συμμετοχή τους μέχρι στιγμής έξι φορείς πολιτισμού απο την Ελλάδα.
Φέτος για πρώτη φορά συμμετείχαν και ημαθιώτικα σχήματα: το μουσικό σύνολο ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ από τη Βέροια με πολυμελή συμμετοχή χορωδών και φίλων, η χορωδία του πολιτιστικού συλλόγου Βεργίνας «ΑΙΓΕΣ» και ο Πολιτιστικός Σύλλογος ΚΥΨΕΛΗΣ «Απόστολος Βεσυρόπουλος».
Σύμφωνα με πληροφορίες μας, προκειμένου να συμμετέχουν στα δρώμενα, περίπου 40 ελληνικά λεωφορεία πήγαν το τριήμερο στην Πόλη, με αποτέλεσμα να νοιώσει η ομογένεια οτι: “συντελείται ένα μικρό θαύμα”, όπως γράφει σε ανάρτησή του, ο αεικίνητος και χαρισματικός διευθυντής του Ζωγραφείου Γιάννης Δεμιρτζόγλου, συμπληρώνοντας “ Σας ευχαριστώ όλους, γιατί γνωρίσατε τα Ιστορικά και Ομογενειακά Ιδρύματα της Πόλης, γεμίσατε τις εκκλησιές μας, τα Σοκάκια του Πέρα και της Πόλης μας...Η παρουσία σας έγινε αιτία να ακουστούν και πάλι τα ελληνικά στους δρόμους... «Είμαστε λίγοι αλλά αμέτρητοι», σας ευχαριστούμε, σας αγαπάμε...”
Με δεδομένη την εξαιρετικά μεγάλη συρρίκνωση του ρωμέϊκου στοιχείου της Κωνσταντινούπολης, οποιεσδήποτε τέτοιες δραστηριότητες, αποτελούν σημαντική τόνωση, κυρίως ψυχολογική, των Ρωμιών της Πόλης, που κατα κοινή ομολογία “φυλάνε Θερμοπύλες”.
Τα κεριά στα μανουάλια του Μπαλουκλή, της Βλαχέρνας, της Αγίας Τριάδας, του Αι-Γιώργη στο Φανάρι και όχι μόνο, φώτισαν τον τόπο για τα καλά τρείς μέρες!
