Άλλη μια σύσκεψη για το ροδάκινο και το νεκταρίνι ολοκληρώθηκε σήμερα με τους αρμόδιους φορείς. Αδιέξοδο πλήρες. Από τη μία η χαλαζόπτωση κι από την άλλη η κατά 30% μείωση στη ρωσική ζήτηση. Από τη μία γιγάντιες δαπάνες καλλιέργειας κι από την άλλη έλλειψη αληθινής ευρωπαϊκής στήριξης. Ιταλοί και Πορτογάλοι, Τούρκοι και Σέρβοι αλωνίζουν τις αγορές κι εδώ λείπουν στοιχειώδεις υποδομές είτε για αποζημιώσεις, είτε για μέτρα στήριξης, είτε για ενιαίο φορέα προώθησης. Πάλι παράγκες, ξανά αεριτζήδες, φορτιά φεύγουν ανέλεγκτα σε ποιότητα και δασμολόγηση.
Αυτά, να τα δούμε όλα το Σεπτέμβριο. Για τώρα, με τα φρούτα στα κλαριά, ΠΡΟΤΕΙΝΩ:
Μην περιμένουμε καλά και σώνει από τη διεθνή αγορά. Το προϊόν θα το σώσει η εσωτερική κατανάλωση πριν σαπίσει.
Το Υπουργείο Πολιτισμού μπορεί να δώσει τη λύση, σε όποιο βαθμό μπορεί. Έρχονται περισσότεροι από 22 εκ. τουρίστες. Από τα κονδύλια που ξοδεύουμε για κλασσική διαφήμιση να διατεθεί το 20% σε αγορά φρέσκων φρούτων και σε κάθε σημείο εισόδου της χώρας, αν προσφέρουμε 1 κιλό ροδάκινα στον επισκέπτη, είναι μια πρώτης τάξης προβολή. Σε λιμάνια, σταθμούς, ειδικά σε αεροδρόμια, σε αρχαιολογικούς χώρους πανελληνίως, σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, σε ακτές, ας αιφνιδιάσουμε θετικά τον ξένο, δίνοντάς του να γευτεί την Ελλάδα που αγαπάμε.
Αυτό το διαφημιστικό μοντέλο εφαρμόστηκε με εκπληκτικά διεισδυτική επιτυχία στην Ισπανία, γιατί όχι κι εδώ; Τώρα, να αποφασιστεί, όχι μόνο για το Δημόσιο αλλά και για τις συναλλασσόμενες με το Δημόσιο εταιρείες που διαφημίζονται (αεροπορικές, ξενοδοχειακές, εκπαιδευτικές) να σώσουμε το ροδάκινο. Και αύριο το μήλο, το πορτοκάλι, το ακτινίδιο.
Κώστας Γιοβανόπουλος
Ανεξάρτητος βουλευτής
