Παρουσίαση του λογοτεχνικού έργου της Κατερίνας Παπαϊωάννου-Αλατσίδη θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 4 Οκτωβρίου στις 7μμ στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη ‘Θεανώ Ζωγιοπούλου’.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ-ΑΛΑΤΣΙΔΟΥ
Η Κατερίνα Παπαϊωάννου, Σαμία στην καταγωγή, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις αρχές του 1937. Απόφοιτος της Σχολής Μαιών Θεσ/νίκης εργάσθηκε σαν ελεύθερος επαγγελματίας επί μία εικοσαετία στην Μακεδονία και την Θράκη και ιδιαίτερα στα Ρύζια του Έβρου όπου έκανε και το αγροτικό της. Το 1961 παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Αλατσίδη και απέκτησαν τρία παιδιά και τέσσερα εγγόνια. Υπήρξε μέλος του πρώτου Δ.Σ. του Ποντιακού συλλόγου ΜΑΤΣΟΥΚΑΣ Θεσ/νίκης, επίτιμο μέλος του συλλόγου της ΜΑΤΣΟΥΚΑΣ ΒΟΣΤΩΝΗΣ ΤΩΝ ΗΠΑ, Γ.Γ. του συλλόγου Σαμίων και μέλος του Δ.Σ. της Ν.Ε.Ε.ΓΥ Θεσ/νίκης. Στα σαρανταπέντε της χρόνια άρχισε να ασχολείται με την ελεύθερη ραδιοφωνία και να δημοσιεύει άρθρα της στον τοπικό και επαρχιακό τύπο. Το 1984 αποσπά τιμητική διάκριση στα Ποιητια της Δελφικής Αμφικτιονίας και 1985 ανθολογείται από τον Δαυλό στη «Πρώτη ανθολογία ζώντων ποιητών», ενώ το1987 τιμάται με τον έπαινο ίου Γ. Βαφόπουλου από την Ένωση Λογοτεχνών Β .Ελλάδος την ίδια χρονιά σκηνοθετεί το Ποντιακό έργο του Στάθη Πανιτσίδη «Ας εν καλά η Μάνα 'ς» στο θέατρο Πάρκου της Θεσ/νίκης. Το 1988 ο Μορφωτικός Όμιλος Ματσούκας Βοστώνης Η.Π.Α την προσκαλεί στην Αμερική για να προλογίσει την θεατρική παράσταση «Βάι πισο τη νύφες» , Το 1990 εκδίδει την πρώτη της ποιητική συλλογή «Αναζήτηση» και το 1991 την συλλογή «Αναζητώντας το κάτι». Το 1992 η Ν.Ε.Ε.ΓΥ αποδέχεται την πρόταση της και υπό την αιγίδα του συλλόγου γίνεται ο Πρώτος και ο Δεύτερος Μαραθώνιος Φιλίας και Επικοινωνίας με Παιδιά με ιδιαιτερότητες όπου παίρνουν μέρος είκοσι ένα ειδικά σχολεία και ιδρύματα.
Τον Νοέμβριο του 1992 παρουσιάστηκε στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Θεσσαλονίκης η ανάλυση του Λογοτεχνικού και Κοινωνικού της έργου. Το 1996 με την συμπαράσταση του Δημάρχου της Νάουσας υλοποιείτε η πρωτοποριακή πρόταση της για την Υιοθεσία κατ' οίκον δένδρων από μαθητές των Δημοτικών Σχολείων για μια διετία και την δημιουργία των μαθητικών πάρκων με σκοπό την ενδυνάμωση της σχέσης Παιδί-Φύση-Περιβάλλον. Την πρόταση της αυτή απεδέχθησαν και υλοποίησαν και οι Δήμοι του Πανοράματος και του Εύοσμου Θεσ/νίκης καθώς και οι κοινότητες Γιαννακοχωρίου και των Πεύκων[Ρετζίκι]. Από το 1996 έως το1998 3.500 δενδρύλλια υιοθετούνται από μαθητές και το 1998 γίνεται το πρώτο Μαθητικό πάρκο στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης. Το 1986 γράφει το πρώτο της θεατρικό για παιδιά Περιβαλλοντικού περιεχομένου την «ΦΥΣΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ» που ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο της Νάουσας σε συνεργασία με τον Δήμο της πόλης τους μαθητές του δεύτερου Δημοτικού του Γυμνασίου και του Ειδικού σχολείου της Νάουσας και έκανε επτά παραστάσεις Από το 2000 και μετά έχει γράψει 15 θεατρικά μονόπρακτα που αν και δεν έχουν εκδοθεί τα 12 έχουν ανέβει από μαθητές σε σχολεία όχι μόνον της Ημαθίας αλλά και στην Ξάνθη στην Λαμία και την Κύπρο.
