Έχει την αξία της η συζήτηση για την απομάκρυνση των κιγκλιδωμάτων από την παρέλαση της Βέροιας. Δείχνει έμφαση στα δημοκρατικά ιδεώδη, αλλά και βαρύτητα στην αισθητική. Γι’ αυτό και είναι δικαιολογημένη η μακρά συζήτηση στη δευτεριάτικη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, ακόμη κι αν κάποιοι λαΐκιζαν επάνω της. Όμως, το να είσαι ένθερμος υποστηρικτής της απομάκρυνσης των κιγκλιδωμάτων δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγνοείς τον λόγο ύπαρξής τους. Και κυρίως να μην ξεχνάς τον δικό σου πρωταγωνιστικό ρόλο που οδήγησε στην απόφαση της χρησιμοποίησής τους. Τρία χρόνια πριν, στην επέτειο της απελευθέρωσης της Βέροιας, το κίνημα της πλατείας, των αγανακτισμένων πολιτών, προκάλεσε σοβαρά επεισόδια με ύβρεις και συνθήματα εναντίον των επισήμων. Λίγες μέρες μετά, στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, είχε εισβάλει εν μέσω σοβαρών επεισοδίων στον χώρο της παρέλασης και κατέλαβε τον χώρο των επισήμων, με αποτέλεσμα τη ματαίωση της παρέλασης. Εκ των πραγμάτων η αστυνομία πήρε μέτρα για τις επόμενες παρελάσεις.
Όσο λοιπόν αφελές είναι να πιστεύει κάποιος ότι τέτοια κάγκελα μπορούν να σταματήσουν ομάδα πολιτών να εισβάλει στο οδόστρωμα, άλλο τόσο άδικο είναι να κατηγορεί την αστυνομία για την παρουσία τους. Πόσο μάλλον όταν ο ίδιος και ο χώρος του είναι από τους βασικούς κινηματίες που οδήγησαν στη λήψη της απόφασης.
