Φίλοι μου, καλή σας μέρα,
εξ’ αρχής δηλώνω ότι ο τίτλος δεν περιέχει ίχνος εθνικιστικού παραληρήματος, αλλά είναι μία αυθόρμητη “αντίδραση”, στην ωμή παρέμβαση των Βρυξελλών, του Βερολίνου και των λύκων της αγοράς στην ελληνική δημοκρατία. Μία παρέμβαση που υποτιμά τη νοημοσύνη μας, αλλά και απαξιώνει το δημοκρατικό μας αίσθημα.
Που λέτε λοιπόν φίλοι μου, την Κυριακή που μας πέρασε, πίνοντας το καθιερωμένο καφεδάκι και ξεφυλλίζοντας τις εφημερίδες, άκουσα τον μικρό πρόεδρο (λόγω ηλικίας), τον Αλέξη να απευθύνεται στις αγορές, λέγοντα ότι θα χορεύουν πεντοζάλι. Αποφάσισα, λοιπόν να μάθω και εγώ. Τι δηλαδή; Θα χορεύουν οι αγορές παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς και εγώ τίποτα; Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή ήμουν λίγο διστακτικός, αλλά ο δάσκαλος με “αγκάλιασε” με στοργή (και προδέρμ) και όταν μάλιστα μου είπε ότι η “κορμοστασιά μου” ταιριάζει και στη σάμπα και στο Ρίο και στις Βραζιλιάνες, τότε τον λάτρεψα! Άρχισα να με φαντάζομαι να κάνω και ρυθμική γυμναστική. Γιατί να μη γίνω και εγώ ένας Μελισσανίδης; Τι μου λείπει, δηλαδή!
Αφού λοιπόν “τακτοποιήσαμε” το ωράριο (υπάρχει άφθονος χρόνος λόγω του μεγάλου σαξές στόρυ!), ήμουν έτοιμος να ξεκινήσω από Δευτέρα, όταν δέχθηκα ένα τηλέφωνο από το φίλο μου το Μητσάρα.
Άκουσες, μου είπε όλο αγωνία. Τα αγαπημένα μας μακαρόνια θα εξαφανιστούν. Μόλις βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα υπάρχουν στα ράφια τα μακαρόνια νούμερο 5 έως 10. Θα κυκλοφορούν μόνο τα μικρά μεγέθη. Τι θα απογίνουμε!
Και ενώ άκουγα τρομοκρατημένος, χωρίς να μπορώ να αρθρώσω λέξη, ο Μητσάρας συνέχισε ακάθεκτος. Η μπουγάτσα θα απαγορευθεί, η μερέντα θα κυκλοφορεί χωρίς ζάχαρη, (αφού κλείσανε και τα εργοστάσια ζαχάρεως), το τζατζίκι θα γίνεται χωρίς σκόρδο, εννοείται ότι θα καταργηθεί και ο γαλέος σκορδαλιά, κοκορέτσι γιοκ, η πίτσα γίγας θα απαγορεύεται δια ροπάλου και δεν θα μπορείς να απολαύσεις και γύρο σε πολλαπλή πίτα!
Αφού τον παρακάλεσα να σταματήσει, την περιγραφή της Δευτέρας Παρουσίας, τον ρώτησα ποιος τα είπε όλα αυτά.
Ο Βαγγέλης Σαμαράς και η παρέα του, μου αποκρίθηκε.
Αυτό ήταν. Ξαναβρήκα το κουράγιο μου. Μου πέρασε η υποψία, του είπα, ότι μου κάνεις πλάκα. Τώρα βεβαιώθηκα, αφού υπάρχει η ομιλία του στο ελληνικό κοινοβούλιο, στις 28.06.2011, όπου υποστήριζε:
“… μας λένε κάποιοι, ότι το ερώτημα σήμερα είναι Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία. Αυτό μας είχανε πει και πέρσι το Μάιο, μνημόνιο ή χρεοκοπία. Όπως αποδείχτηκε το μνημόνιο μας έφερε πιο κοντά στη χρεοκοπία και το Μεσοπρόθεσμο δεν θα την είχε αποτρέψει… Κάποιοι μας απείλησαν τελευταία και με διλήμματα του τύπου Μεσοπρόθεσμο ή τανκς. Κάποιοι άλλοι πριν ένα μήνα είχαν απειλήσει Μεσοπρόθεσμο ή δραχμή, σας θυμίζω. Πρόκειται για προπαγανδιστική εκστρατεία φόβου, η οποία δεν πείθει κανέναν, απλώς δημιουργεί πανικό στην αγορά και αποσταθεροποιεί την οικονομία. Κάθε φορά που ακούγονται τέτοιες ανοησίες, το μόνο δυστυχώς που γίνεται, είναι να υπάρχει φυγή κεφαλαίων από τις τράπεζες και είναι τεράστια η ευθύνη της κυβέρνησης. Όμως ο ελληνικός λαός δεν εκβιάζεται πλέον, απλώς και μόνον η αγορά κακοποιείται. Ας το καταλάβουν και ας σταματήσουν τα πυροτεχνήματα…”.
Αυτά υποστήριζες, αγαπημένε μου πρόεδρε, φορώντας γαλάζιο πουκάμισο, μπλε σακάκι και γραβάτα ανοιχτόχρωμη. Πως τώρα έχεις την απαίτηση να ντυθώ στα μαύρα και να πενθώ;
Λοιπόν, αγαπημένοι μου τροϊκανοί και μοϊκανοί, και Μοσκοβισί και Γιούνκερ και Σόιμπλε:
ήταν μία μέρα του Δεκέμβρη του ’67 (σας μαρτύρησα και την ηλικία μου!), η κυρά Φωφώ πονούσε και εγώ ήθελα να βγω. Αν και άκουγα για χούντα και δικτατορία, δεν φοβήθηκα και ξεμπούκαρα. Το κρύο ήταν τρομερό, αλλά πάλι δεν φοβήθηκα. Τη βρήκαμε τη λύση. Ονομάστηκα Βελέντζας!
Στη συνέχεια, όταν ο κόσμος με κοιτούσε παράξενα και μου τραγουδούσε “ήταν ένας γάιδαρος με μεγάλα αυτιά”, πάλι δεν φοβήθηκα.
Αργότερα που “έφαγα” την πρώτη μου χυλόπιτα, πάλι δεν τρομοκρατήθηκα.
Επίσης δεν τρόμαξα όταν το πρώτο φιλί μου το έδωσε μία που έμοιαζε της Μέργκελ.
Μετά από καιρό που η πρώτη μου κοπέλα ήταν ξανθιά (μη φωνάζετε σας αγαπάμε!), πάλι δεν φοβήθηκα. Δεν το έβαλα στα πόδια, όταν στο πρώτο ραντεβού με τη μετέπειτα γυναίκα της ζωής μου, ήταν και η πεθερά μαζί μας! Δεν τρομοκρατήθηκα, όταν η γυναίκα μου, ένα βροχερό πρωινό, μου είπε είμαι έγκυος και στη συνέχεια μου το είπε ξανά και ξανά και ξανά.
Λοιπόν φίλοι μου, σκέφτηκα τί πραγματικά φοβάμαι και κατέληξα:
δεν φοβάμαι τίποτα, ούτε τη χρεοκοπία, ούτε τους κατακλυσμούς, ούτε τον πόλεμο, ούτε τα απαίσια σχέδια των ηλιθίων για μία παγκόσμια διακυβέρνηση, ούτε …, γιατί απλά είμαι Έλληνας.
Αυτός ο λαός, ο δικός μας λαός, με όλα του τα κουσούρια και τα μειονεκτήματα, ξεπέρασε χιλιάδες δοκιμασίες και κατάφερε όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να μεγαλουργήσει στο πέρασμα των χρόνων διότι είχε λεβεντιά, φιλότιμο.
Καλά ρε Γιάννη είσαι ατρόμητος, δεν φοβάσαι καθόλου; Η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι δύο πράγματα:
θα έκανα δίαιτα για να “δημιουργήσω” κορμί λαμπάδα, αλλά φοβάμαι μη λιώσω από τη ζέστη επειδή με λένε Βελέντζα!
έβαλα να δω νόβα, αλλά φοβάμαι μην ξυπνήσει ο γείτονας και με βρει στο σαλόνι του!
Τελειώνοντας φίλοι μου, θα σας πω, πως φοβάμαι μόνο τη στιγμή, που θα πρέπει να αντικρύσω τα παιδιά μου και να απαντήσω στο ερώτημά τους: ΓΙΑΤΙ ΜΠΑΜΠΑ;
