Του Δ.Κ. Στυλιανίδη, Επ. Δ/ντή του Ι.Φ.Δ.
Η ασθένεια αυτή δημιούργησε σοβαρό πρόβλημα τη δεκαετία του 1960 στην ποικιλία «κίτρινη Ελμπέρτα» η οποία ήταν πολύ ευπαθής. Η ποικιλία Ελμπέρτα την περίοδο εκείνη ήταν η βασική βιομηχανική ποικιλία για Παρασκευή κομπόστας και χυμού. Για την αντιμετώπιση της ασθένειας, τα αίτια της οποίας ήταν άγνωστα, δραστηριοποιήθηκαν πολλά ερευνητικά ιδρύματα. Δύο εργαστήρια του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου, το Εργαστήριο Φυτοπαθολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το Ινστιτούτο Προστασίας Φυτών Θεσσαλονίκης, το Ινστιτούτο Δενδροκομίας, η Διεύθυνση Γεωργίας Εδέσσης, Γάλλοι επιστήμονες καθώς και Αμερικανοί που βρέθηκαν στο χώρο μας.
Διατυπώθηκαν διάφορες απόψεις, όπως η ύπαρξη κάποιου ιού, η τοξικότητα χαλκού, κάποιο ακάρι, η πρόκληση εγκαυμάτων από σταγόνες νερού επί των καρπών που ενεργούσαν σαν φακοί κ.ά. Ο Διευθυντής του Ινστιτούτου Προστασίας Φυτών Ε. Ψαρρός εξέφρασε την υποψία του ότι πρόκειται για κάποιο ωίδιο.
Το Ινστιτούτο Δενδροκομίας που ανέλαβε να ερευνήσει το θέμα πειραματικά διαπίστωσε ότι όντως το αίτιο ήταν κάποιο ωίδιο. Από όλα τα φάρμακα που δοκιμάστηκαν, αποτέλεσμα είχαν μόνο τα δύο ωιδιοκτόνα. Κατά την έρευνα υπήρξε σοβαρή ένδειξη σε οπωρώνα μηλιάς – ροδακινιάς ότι το ωίδιο της μηλιάς ήταν το αίτιο της ασθένειας.
Όπως διαπιστώθηκε, την ίδια περίοδο, παρόμοια εργασία πραγματοποιείτο και στις Η.Π.Α., όπου απεδείχθη ότι το αίτιο της ασθένειας ήταν το ωίδιο της μηλιάς.
Επιπλέον στις Η.Π.Α. διαπιστώθηκε ότι το σκεύασμα με την εμπορική ονομασία «Αφουγκάν» είχε τα καλύτερα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της ασθένειας. Σημειώνουμε ότι τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν στη χώρα μας είχαν μια μέτρια αποτελεσματικότητα.
Το Αφουγκάν χρησιμοποιήθηκε και στη χώρα μας, τόσο στην Ημαθία, όσο και στο Βελβενδό-Κοζάνης, στην ποικιλία φαγέτ. Από την έρευνα του Ινστιτούτου Δενδροκομίας (Φυλλοβόλων Δένδρων) διαπιστώθηκε επίσης ότι οι ψεκασμοί είχαν αποτέλεσμα μόνον όταν γινόταν την περίοδο της σχάσης και πτώσης του κάλυκα, όπως συμβαίνει και με το ωίδιο της ροδακινιάς. Ψεκασμοί που έγιναν λίγο αργότερα δεν είχαν αποτέλεσμα. Σε δένδρα ροδακινιάς που γειτνιάζουν με δένδρα μηλιάς ευπαθή στο ωίδιο, η αντιμετώπιση της ασθένειας καθίσταται πολύ δύσκολη, αν μη αδύνατη.
Για το λόγο αυτό, σε τέτοιες περιπτώσεις η αντιμετώπιση της ασθένειας πρέπει να ξεκινάει από τα δένδρα της μηλιάς.
Γενικά η αντιμετώπιση της ασθένειας είναι δύσκολη, καθίσταται δε ακόμη δυσκολότερη γιατί δεν γνωρίζουμε την αποτελεσματικότητα των διαφόρων ωιδιαιτόνων που βρίσκονται σε χρήση. Το Αφουγκάν που είχε μια πολύ καλή αποτελεσματικότητα έχει αποσυρθεί.
Σκόπιμον είναι κατά το προσεχές έτος να γίνουν έστω και απλές δοκιμές με ορισμένα ωιδιαιτόνα, που σήμερα βρίσκονται σε χρήση.
