Πολύ δύσκολο φαίνεται το πρόβλημα της έλλειψης ιατρικού προσωπικού στα νοσοκομεία της Ημαθίας. Όσες προσλήψεις κι αν γίνονται κατά καιρούς, αφορούν όχι μόνιμες θέσεις αλλά επικουρικών γιατρών, που σημαίνει ότι δεν λύνουν μόνιμα τα ζητήματα λειτουργικότητας των κλινικών. Πόσο μάλλον όταν είναι συνεχείς οι αποχωρήσεις γιατρών, κυρίως λόγω συνταξιοδότησης.
Είναι φανερό ότι μοναδική λύση στην παρούσα συγκυρία είναι η συλλειτουργία των δύο δομών, με την ενιαία διοίκηση να ασκεί τα καθήκοντά της ως οφείλει, και το ιατρικό προσωπικό να ανταποκρίνεται ομοίως. Η μέχρι σήμερα πρακτική γεννά δύο ‘κουτσά άλογα’, όπως μάλλον εύστοχα σχολιάστηκε στο δημοτικό συμβούλιο Βέροιας προ ημερών.
Η εκτίμηση των περισσοτέρων είναι ότι μια συμπληρωματική λειτουργία ίσως μετακινεί ιατρικό προσωπικό από το ένα στο άλλο νοσοκομείο, ωστόσο μάλλον θα ευνοήσει το ωράριό τους και κυρίως τους ασθενείς τους. Όλα εξαρτώνται από την καλή διάθεση και την οργάνωση της διοίκησης και των ιατρικών φορέων, προϊόν ενός διαλόγου χωρίς προαπαιτούμενα.
Μάλιστα, ευχής έργον θα είναι η διοίκηση να οργανωθεί όχι μόνο με όρους λειτουργικότητας, αλλά και αναπτυξιακούς. Κάτι που πιθανόν να εξάγεται με έναν καλό σχεδιασμό εξειδίκευσης κλινικών ανά μονάδα της ενιαίας δομής. 20 χιλιόμετρα απόστασης δεν είναι πολλά στο ζήτημα της υγείας για τον σκοπό αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να διασφαλιστεί η παρουσία και των δύο δομών τα επόμενα χρόνια. Για ένα τεράστιο νοσοκομείο με πολύ μέλλον δίπλα στην Εγνατία, κι για ένα άψογο από ξενοδοχειακή άποψη 20 χιλιόμετρα δίπλα, είναι αμαρτία να ακούγονται απόψεις υποβάθμισης και κλεισίματος. Είναι ευθύνη όλων μας να πετύχουμε το καλύτερο.
Κώστας Παναγιωτίδης
