Σε δύσκολους καιρούς έγινε αρχηγός της Ν.Δ. ο Κυριάκος (Μητσοτάκης). Και το βάζω σε παρένθεση το δεύτερο γιατί ο νέος αρχηγός εκλέχθηκε ως Κυριάκος και όχι ως Μητσοτάκης. Εκλέχθηκε με την δική του προσωπικότητα, με την αξία του ως άτομο, που έδωσε τον προεκλογικό του αγώνα έχοντας απέναντι ολόκληρο σχεδόν τον κομματικό μηχανισμό. Που δήλωσε ότι τιμά τον πατέρα του και ότι είναι υπερήφανος γι’ αυτόν, αλλά ζήτησε από το λαό να τον αντιμετωπίσουν ως Κυριάκο και όχι ως γιο του Μητσοτάκη. Και ο λαός τον έκρινε σαν τέτοιο και τον υπερψήφισε.
Μοιραία, στην εκλογή αυτή έγινε η σύγκριση του παλιού με το καινούργιο. ΄Όμως, μόνο αυτό ήταν η αιτία της ήττας Μεϊμαράκη; Και γιατί την πρώτη Κυριακή «έσκισε» στην κυριολεξία ο 65άρης πολιτικός; Πώς έγινε και οι 161.000 ψήφοι που πήρε ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης στην πρώτη αναμέτρηση μετατράπηκαν σε 157.000, ενώ οι 115.000 του Μητσοτάκη έγιναν 173.000; Τι μεσολάβησε και συνέβη αυτή η ανατροπή; Και γιατί 70.000 της πρώτης Κυριακής αποστασιοποιήθηκαν και δεν πήγαν προχθές να ψηφίσουν; Μάλλον απλή είναι η εξήγηση: ΄Όταν στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα πλανώνται «παιχνιδάκια» Καραμανλή-Τσίπρα, πιθανόν και με τις ευλογίες Παυλόπουλου (τον οποίο ο μόνος που δεν τον ψήφισε για πρόεδρο ήταν ο Κυριάκος) και ο Καραμανλής δηλώνει ότι ο Μεϊμαράκης είναι ο εκλεκτός του, την ίδια στιγμή που το ημιεπίσημο δημοσιογραφικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ στάζει φαρμάκι κατά του Μητσοτάκη και πλέκει εγκώμια για τον εκλεκτό του Καραμανλή, τι έπρεπε να κάνουν την δεύτερη Κυριακή οι νεοδημοκράτες; Να ψηφίσουν αυτόν που θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ για αρχηγό της Ν.Δ. ή αυτόν που δείχνει να τον φοβάται;
Απλά τα πράγματα και είναι απορίας άξιο πώς ο έμπειρος Βαγγέλης Μεϊμαράκης έπεσε σε τέτοια «λούμπα». ΄Όμως τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου απλά και εύκολα για το νέο αρχηγό του κόμματος. Δεν θα είναι μόνο η κυβέρνηση στην οποία πρέπει και περιμένουν οι νεοδημοκράτες να κάνει σκληρή αντιπολίτευση. Θα πρέπει να βάλει τάξη σε ένα «κακομαθημένο» κόμμα και στην προσπάθειά του αυτή είναι σίγουρο ότι θα βρεί σθεναρές αντιστάσεις. Πρώτα από το κόμμα πρέπει να ξεκινήσει, δίνοντάς του σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό και φέρνοντας τις μεταρρυθμιστικές αλλαγές που επαγγέλθηκε και η βάση του κόμματος περιμένει.
Τ.Π.
