Ένα ποτάμι θύμωσε κι ο Τσονγκλασέ απ’ το πρωί ανεβοκατεβαίνει τους δρόμους της πόλης και προτιμά τα μακριά μαλλιά. Η Βουλάρα η Τσαπατσουλιστάν ατενίζει τη δυναστεία των Μινκ που κατεβαίνει τον Γράμμο. Η ινδή γιαγιά Κάλλη πηγαινόερχεται σ’ ένα σπίτι όπου τα τάτπερ χρησιμοποιούνται και ως αντικαταθλιπτικα. Ένας άστεγος βρίσκει παρηγοριά σ’ ένα καζανάκι κι η καμπαρντίνα του Τρούμαν έγινε τρία παντελόνια. Μια ουγγαρέζα τσιγγάνα διηγείται την ιστορία της μέσα από ένα πλέξιγκλας. Ο Αλιάκμονας, τα Πιέρια, ένας Άγιος με το μοναστήρι του, η Παναγία Σουμελά, οι βλαχογειτονιές της Βέροιας, το στρατόπεδο του Άουσβιτς, κι ένα μικροσκοπικό χωριό της Ημαθίας είναι το σκηνικό για ιστορίες που κρύφτηκαν εδώ και χρόνια ανάμεσα στις γραμμές της Ιστορίας.
Η συλλογή διηγημάτων της Σοφίας Καλογερίδου (εκδόσεις “Παράξενες μέρες”) φέρνει με ένα ιδιότυπο χιούμορ στο φως «μικρές» ιστορίες στο περιθώριο της «επίσημης» ιστορίας σε μια διαδρομή που πάει πίσω μέχρι και εβδομήντα ή ογδόντα χρόνια χωρίς να χάνουν τη φρεσκάδα τους. Στην σκιά του ρεαλισμού αυτής της συλλογής καραδοκεί ένα γλυκόπικρο χαμόγελο. Με οδηγό το χρόνο το λαθροθήρα χάνουμε το δρόμο αλλά βρίσκουμε ξανά τους ανθρώπους.
Μαγική και μοναδική αφήγηση από μια συγγραφέα που κάνει την πρώτη της εμφάνιση –φυσικά μέσα από τις παράξενες μέρες.
Η Σοφία Καλογερίδου γεννήθηκε το 1969 στη Βέροια όπου ζει. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και τελείωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών “Δημιουργική Γραφή” στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Είναι καθηγήτρια Πληροφορικής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Τα καλοκαίρια της παιδικής της ηλικίας τα πέρασε στο Μετόχι Προδρόμου απ’ όπου έχει μνήμες που την κατακλύζουν. Χαίρεται τα ταξίδια, τα ζώα και τη φύση. Αγαπά τη μικρή φόρμα, μέσα από την οποία δημιουργεί ένα σημασιολογικό σύμπαν. Έχει διακριθεί σε εφτά διαγωνισμούς, ενώ διηγήματά της περιέχονται σε τέσσερις συλλογικές εκδόσεις. Αυτή είναι η πρώτη συλλογή διηγημάτων της που δημοσιεύεται.
