Ο Αττίκ, μουσικοσυνθέτης και τραγουδιστής, γοήτευε μιαν εποχή με τα τραγούδια του τις ευαίσθητες ψυχές των λαϊκών στρωμάτων. Υπήρξε τότε και ο αγαπημένος παρουσιαστής στη θερινή «Μάντρα», εκεί με το αντίτιμο μιας λεμονάδας, ι Αθηναίος των συνοικισμών απολάμβαναν το δροσερό περιβάλλον και τα τραγούδια του Αττίκ. Τραγούδια που ακόμη και σήμερα θέλγουν και συγκινούν τις συντροφιές των εναπομεινάντων ρομαντικών υπάρξεων.
Τη διασκεδαστική και διδακτική συνάμα ποιητική σύνθεση που φιλοξενεί σήμερα η στήλη μας, την παραχώρησε με δικαίωμα χρήσεως, εκλεκτός συμπολίτης, που έχει τον τρόπο να ανακαλύπτει σπάνια και δυσεύρετα κείμενα. Πρόκειται για δημιούργημα του Αττίκ που παρουσιάστηκε από τον ίδιο σε κάποια καλοκαιρινή παράσταση από εκείνες που έμειναν αξέχαστες στους τυχερούς ακροατές.
Θα ρωτήσετε, ποια σχέση μπορεί να έχει ένα παλιό τραγούδι του Αττίκ με μια στήλη επίκαιρων κατά κανόνα θεμάτων.
Καμία! Το κάνει όμως επίκαιρο η αγωνιώδης προσπάθεια της κυβέρνησης να εξασφαλίσει με την ψήφο των βουλευτών της τα δισεκατομμύρια που απαιτούν οι δανειστές μας.
Ποιος ευθύνεται όμως γι’ αυτό;
Την απάντηση τη δίνει ο Αττίκ με το στιχούργημά του.
Ο.Σ.
Πού τρέχει με βία το πλήθος αυτό
σα να ‘χει σαράντα βαθμούς πυρετό
επάνω και κάτω, αενάως κινείται σαν κύμα;
Και λες πως ειν’ όλοι τους φρενοβλαβείς,
ποια είναι η αιτία της βίας αυτής;
Το χρήμα! Το χρήμα!
Καμάρι τις είχαν σ’ όλο το χωριό
καλές αδελφές η Λενιώ κι η Μαριώ
μα πέθανε ο γέρος και άφησε πλούσιο κτήμα…
Και τώρα δεν παν’ μαζί στην εκκλησιά,
ποιος φταίει που τα χάλασαν στη μοιρασιά;
Το χρήμα! Το χρήμα!
Παντρεύεται γέρος πεντάμορφη νια
και στ’ άσπρα μαλλιά του φοράει λεμονιά
και λες ειν’ ο γάμος κηδεία για κείνο το θύμα...
Για τ’ άνθος που άδικα θα μαραθεί
ποιος φταίει που τόση ομορφιά θα χαθεί;
Το χρήμα! Το χρήμα!
Το χρήμα γεννάει τους πολέμους στη γη
κι όλων των λαών την αλληλοσφαγή,
που κάνει τη μάνα να καίει σε νιόσκαφτο μνήμα,
που κείτεται μέσα πεντάμορφος νιος.
Ποιος φταίει που δεν είναι κι αυτός ζωντανός;
Το χρήμα! Το χρήμα!
Στον περίπατό σου τον εσπερινό
συχνά μες στους δρόμους, με τη λέξη «πεινώ»,
φτωχοί σ’ ενοχλούν πλούσιε μου κι ανοίγεις το βήμα..
Κι ιδρώνεις γιατί είσαι χοντρός και παχύς,
ποιος φταίει που υπάρχουν στη γη δυστυχείς;
Το χρήμα! Το χρήμα!
Μου λένε πως γράφω καλή μουσική,
μα μόνο για δόξα κι όχι εμπορική
και πως θα πεθάνω στην ψάθα κι αυτό θα ‘ναι κρίμα...
Μα τι να τα κάνω εγώ τα λεφτά;
Η αγάπη η δική σας αντικαθιστά...
Το χρήμα! Το χρήμα!
Και για την αντιγραφή: Ο.Σ.
