“Άρατε πύλας”, έψαλε την Κυριακή με δύνατή τη φωνή και φανερή τη συγκίνηση ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων. Και με τα λόγια αυτά του Δαυίδ, ο Ιεράρχης με μια συμβολική κίνηση άνοιξε την πύλη της Παλαιάς Μητρόπολης της Βέροιας, ανοίγοντας ταυτόχρονα ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της πόλης, στον πολιτισμό και στην Ορθοδοξία. Αυτό το μνημείο της μεσοβυζαντινής περιόδου, που χτίστηκε ως επισκοπικός ναός τη δεκαετία 1070-1080, που βεβηλώθηκε και μετατράπηκε σε τζαμί από τους Οθωμανούς όταν το 1387 κατέλαβαν τη Βέροια, που έγινε στάβλος από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής το 1941, που ενσωματώνει δημιουργικά μια αριστουργηματική αγιογραφία πολλών εποχών και διασώζει μέλη του αρχαίου ιερού του Διονύσου, αποτελεί χωρίς αμφιβολία ένα ζωντανό μνημείο συσσωρευμένης τοπικής ιστορικής μνήμης.
Είναι η “Καπέλα Σιξτίνα” της Βυζαντινής ζωγραφικής, είπε η Αγγελική Κοτταρίδη. Και ως τέτοιο μνημείο, δίνει από σήμερα σε κάθε πιστό και κάθε επισκέπτη πολύτιμες πληροφορίες για τη χριστιανική αρχαιολογία και τέχνη, για την τοπική κοινωνία και για τη Βέροια των βυζαντινών χρόνων. Αυτόν τον ιστορικό και πολύπαθο Ναό καθαγίασε στις 5 Ιουνίου ο Μητροπολίτης Παντελεήμων, με μια ειδική πολυαρχιερατική τελετή, ευχόμενος στους πιστούς να γίνει, μεταξύ άλλων, “λιμάνι χειμαζομένων, ιατρείο παθών και καταφυγή ασθενών”. Αυτός ο Ναός γίνεται πλέον το κορυφαίο μνημείο της Βέροιας αναδεικνύοντας την πόλη ως έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς του θρησκευτικού-προσκυνηματικού τουρισμού με αυτονόητα τα οφέλη για όλη την Ημαθία. Όπως όλα τα σημαντικά έργα όμως, έτσι κι αυτό φέρει τη σφραγίδα ενός σπουδαίου ανθρώπου. Του ανθρώπου που το οραματίστηκε, το σχεδίασε και το προώθησε. Είναι, χωρίς καμιά αμφιβολία, η σφραγίδα του Μητροπολίτη Παντελεήμονα.
Του ανθρώπου που με τις άοκνες προσπάθειές του κατάφερε να κάνει το δικό του όραμα, όραμα μιας ολόκληρης πόλης και να συνενώσει δημιουργικά τοπικούς άρχοντες, αρμόδιες υπηρεσίες και πολίτες για την επιτυχία ενός κοινού σκοπού. Έργο εξαιρετικά δύσκολο για τα ελληνικά δεδομένα, που μόνο μια χαρισματική προσωπικότητα σαν Αυτόν θα μπορούσε να φέρει σε πέρας. Και δεν είναι μόνο το έργο της ανάδειξης της Παλαιάς Μητρόπολης που φέρει τη σφραγίδα του Ιεράρχη. Είναι η καθιέρωση των “Παυλείων” που κάνει τη Βέροια κάθε χρόνο κέντρο της επιστημονικής Θεολογίας, είναι η ανακαίνιση όλων σχεδόν των ιερών μονών της Ημαθίας, είναι η αθόρυβη στήριξη απόρων μέσω των συσσιτίων, είναι η οργάνωση πλήθους συνεδρίων, είναι ακόμα η άγνωστη σε πολλούς υποστήριξη πολλών εκπαιδευτικών δράσεων και σχολικών δραστηριοτήτων που τον καθιστούν πραγματικό ποιμένα.
Για όλα αυτά και για πολλά άλλα, δεν είναι υπερβολή να πει κανείς πως μέσα στα είκοσι περίπου χρόνια της αρχιερατικής του παρουσίας, η Ημαθία βρήκε στο πρόσωπό Του τον θρησκευτικό ηγέτη που της αξίζει: έναν χαρισματικό άνθρωπο και οραματιστή Ιεράρχη που άλλαξε την Ημαθία και, κυρίως, αναβάθμισε σε εξαιρετικό βαθμό την πόλη της Βέροιας. Το “ισόβιο” της θέσης του και η “Ελέω Θεού” άσκηση της εκκλησιαστικής εξουσίας, αντί να καλλιεργήσουν την έπαρση και τον εφησυχασμό, όπως πιθανόν να συνέβαινε σε πολλούς, στην περίπτωση του Μητροπολίτη μας φαίνεται να αποτελούν πηγές αστείρευτης δύναμης, αγάπης και δημιουργίας.
Και είναι βέβαιο πως έχει πολλά να προσφέρει ακόμα στους πιστούς, στην Εκκλησία, στη Βέροια και στην Ημαθία. Γι’ αυτό, το “θέλω να ζήσω για να μπορώ να χαρώ μαζί σας αυτόν το Ναό” που είπε με φωνή γεμάτη συγκίνηση ο Ιεράρχης στο τέλος των εγκαινίων της Παλαιάς Μητρόπολης, αποτελεί ειλικρινή και εγκάρδια ευχή στα χείλη όλων.
* Δάσκαλος-Θεολόγος
Δ/ντής Α/θμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας
