Μεγάλο πολιτικό έλλειμμα και εθνική υστέρηση αποτελεί η αδυναμία του πολιτικού κόσμου να ομονοήσει σ’ αυτές τις δύσκολες για τον τόπο συνθήκες.
Με το μεγάλο ποσοστό των πολιτικών δυνάμεων και το λαού να συμφωνεί για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, είναι πράγματι οξύμωρο το πώς τα πολιτικά κόμματα διαγκωνίζονται απλώς και μόνο για τις καρέκλες και όχι για τη σωτηρία της πατρίδας μας.
Στο πνεύμα αντίστοιχων πρακτικών σε άλλες χώρες που πέρασαν από την κρίση και κατάφεραν να βγουν από τα μνημόνια (π.χ. Κύπρος), μια περίοδος όπου οι πολιτικές δυνάμεις θα δώσουν την ευκαιρία σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις με τη στήριξή τους για το απαραίτητο χρονικό διάστημα, φαντάζει σήμερα για τον τόπο μια εκ των ων ουκ άνευ συνθήκη.
Θα είναι η μεγάλη προσφορά των κομμάτων προς τη χώρα στην περίοδο αυτή. Διότι κάθε άλλη διαφορετική εκδοχή, με ακραία αντιμαχόμενα τα κόμματα, δεν δίνει εικόνα χώρας με πρόβλημα. Ούτε εικόνα σοβαρής και υπεύθυνης χώρας.
Αμέσως μετά την έξοδο από τα μνημόνια, που μόνον με ομόνοια μπορεί να επιτευχθεί, ας επανέλθουν ξανά τα κόμματα στο προσκήνιο, και μαζί μ’ αυτά όλοι μαζί ας βγάλουμε τα μάτια μας, ως συνήθως. Αλλά η μετάβαση στην πρόοδο μπορεί και πρέπει να γίνει μόνον μέσω της αρχικής συνηγορίας στο αυτονόητο της εξυπηρέτησης του εθνικού συμφέροντος, στον βαθμό που αυτό εξακολουθεί να είναι η ευρωπαϊκή διαδρομή.
