Συνέντευξη: Σοφία Γκαγκούση
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης μας έχει συστηθεί εδώ και πολλά χρόνια, έχει μπει στη ζωή μας, έχει μιλήσει στην καρδιά μας και συνεχίζει να εκφράζεται καλλιτεχνικά αλλά και πολιτικά με σαφή λόγο.
Μαζί με τους εξαιρετικούς μουσικούς του έρχεται αύριο Κυριακή 11 Δεκεμβρίου, στη Βέροια, για μια συναυλία στο Χώρο Τεχνών στις 9.00 το βράδυ. Μ’ αυτή την αφορμή κάναμε μια σύντομη συνέντευξη μαζί του.
-Με συναυλίες σε Ελλαδα και Κύπρο αποχαιρετάτε το 2016. Πώς ήταν η χρονιά για σας;
Ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα! Καλλιτεχνικά, «δέσαμε» ακόμη περισσότερο όλη η ομάδα, μέσα από πολλές συναυλίες, εδώ και στο εξωτερικό. Αυτό καθρεφτίζεται στον τρόπο που λειτουργούμε μουσικά, στο πρόγραμμα, στη βαθιά και αληθινή σχέση με το κοινό, στην κοινή αισθητική που έχει πια έναν πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα, που είναι λυτρωτικός για τις ζωές και για την πορεία μας.
-Τι τραγούδια επιλέξατε για τη συναυλία που θα δούμε και στη Βέροια;
Επιλέξαμε τραγούδια από το σύνολο της δισκογραφίας μου, από το 1993 ως σήμερα, αλλά και κάποιες διασκευές. Ο τρόπος που αποδίδονται από το συγκεκριμένο σχήμα, είναι μοναδικός! Έχω την τύχη να ταξιδεύω και να παίζω μουσική με σπουδαίους σολίστες, που αγαπώ και θαυμάζω. Και αυτό είναι ένα μεγάλο δώρο της ζωής.
-Η πολιτική μοιάζει να απομακρύνεται απο την κοινωνία και η κοινωνία απο την πολιτική. Η τεχνη πού βρίσκεται μεσα σ αυτό το σκηνικό;
Η Τέχνη σήμερα παραπαίει ανάμεσα στη βαθιά ανάγκη των ανθρώπων, δημιουργών και φιλότεχνων, να εκφράσουν αυτό που τους συμβαίνει με έναν τρόπο ουσιαστικό, στην επαρχιώτικη ψευτογκλαμουριά των τηλε-διαγωνισμών τραγουδιού και στη χιπστεράδικη, απολιτίκ και χαρωπή παραγωγή τραγουδιών που θυμίζει μεσοπόλεμο. Περίεργη κατάσταση… Ούτε όσοι προσπαθούμε να μοιραστούμε κάτι της προκοπής βρίσκουμε ακριβώς τον τρόπο, ούτε όσοι παλεύουμε απλά για λίγα λεπτά διασημότητας καταφέρνουμε να το κάνουμε σε ένα σχετικά αξιοπρεπές πλαίσιο, ούτε όσοι συχαινόμαστε τη μιζέρια του τόπου μας και ψάχνουμε για πρότυπα αλλού, μπορούμε να αρθρώσουμε μια λέξη από καρδιάς. Αυτό όμως συμβαίνει και γενικότερα, στην πολιτική, στην εργασία και στη ζωή όλων μας. Το τραγούδι πάντα καθρεφτίζει τον κόσμο, με έναν τρόπο αμείλικτο. Μέσα σε όλη αυτή τη σύγχιση λοιπόν, μας καθρεφτίζει σωστά.
-Με τι συναισθήματα σας βρίσκει ο φετινός Δεκέμβρης και τι δρομολογείτε για τη νέα χρονιά;
Το τέλος της χρονιάς με βρίσκει απογοητευμένο από πολλά, έξω και μέσα μου. Αυτό μου δημιουργεί ένα πείσμα, που με κάνει να υπόσχομαι στον εαυτό μου, για τη νέα χρονιά, περισσότερη προσπάθεια, περισσότερη συγκέντρωση, περισσότερη δημιουργία και περισσότερη αφοσίωση στα όσα κάνω, στα όσα θέλω να κάνω, στα όσα θεωρώ πως είναι ουσιαστικά για μένα και για τους γύρω μου. Βλέπω ανθρώπους με πολύ μεγαλύτερα προβλήματα από τα δικά μου, και με λιγότερα βέλη στη φαρέτρα τους, να αγωνίζονται και να μην το βάζουν κάτω. Και αυτό μου δίνει μεγάλη δύναμη και με αναγκάζει να μη μένω στις ευκολίες μου, αλλά να προσπαθώ να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος, κι ας μην το καταφέρνω πάντα.
