Διανομή πλεονάσματος εξήγγειλε για τους φτωχούς συνταξιούχους ο πρωθυπουργός. Και μακάρι να το πράξει, γιατί οι άνθρωποι περιμένουν αυτά τα χρήματα πώς και πώς ενόψει γιορτών. Όμως η εξαγγελία αυτή πόρρω απέχει από τη 13η σύνταξη που έταζε πριν το 2014. Και είναι ένα χειροπιαστό δείγμα γραφής της πολιτικής μετάλλαξης που υπέστη ο ίδιος ο πρωθυπουργός και ο πολιτικός του χώρος, την περίοδο της διακυβέρνησης και της απότομης προσγείωσης στον ρεαλισμό.
Η επιλογή Τσίπρα μπορεί να έχει στόχο να πουλήσει «αριστεριλίκι», μάταια όμως. Πρώτον γιατί δεν είναι μόνη της. Έχουν προηγηθεί δεκάδες άλλες πράξεις συντηρητικής κατεύθυνσης που ‘μάτωσαν’ τον λαό, κι αναμένονται νέες μέσα στο 2017. Και δεύτερον, αντίστοιχο μέρισμα είχε μοιράσει ο τέως πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς το 2014, από τα τότε πλεονάσματα. Κι ο Σαμαράς δεν είναι φυσικά αριστερός. Μάλιστα, είναι άξια αναφοράς η δήλωση του τότε αριστερού προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, για την επιλογή Σαμαρά:
«Θεωρούμε πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας από τη μια να του αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι και από την άλλη να του πετούν κάποια ψίχουλα, για να τον εξαγοράσουν όπως φαντάζονται ότι θα κάνουν. Να εξαγοράσουν τη στήριξη στην ίδια πολιτική που έκλεψε το ψωμί από το τραπέζι κι έχει σκοπό αν τους αφήσουμε να κλέψει όχι μόνο το ψωμί αλλά και το ίδιο το τραπέζι και τις καρέκλες και το σπίτι να αρπάξει. Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος πολιτικός ξεπεσμός τότε νομίζω ότι οι λέξεις έχουν αρχίσει να χάνουν το νόημά τους. Πρόκειται για μια πράξη βαθιά ταπεινωτική, ανήθικη…
Το λες και αυτοκριτική.
Βίοι παράλληλοι για τους απολύτως προβλέψιμους ηγέτες όλων των κομματικών αποχρώσεων της χώρας μας. Με απολύτως απρόβλεπτο το μέλλον του λαού μας.
