Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία, αλλά... και τη γεωγραφία του!

Στις δύο φωτογραφίες που αλιεύσαμε από την ιστοσελίδα στο facebook του φίλου μας Μίλτου, αριστερά το τμήμα Πατρίδα-Μονόσπιτα του κάθετου άξονα Βέροιας-Σκύδρας όπως είναι σήμερα, δεξιά όπως ήταν πριν από λίγο καιρό. Ένα έργο που σχεδιάστηκε πριν από περίπου 20 χρόνια, ξεκίνησε πριν από περίπου 10, κι ολοκληρώνεται αυτό το διάστημα (τον τελευταίο χρόνο με πράγματι εξαιρετικές ταχύτητες). Με τις καθυστερήσεις να οφείλονται αρχικά στις αντιδράσεις της χάραξης, και στη συνέχεια στην προβληματική χρηματοδότηση, που ανάγκασε ακόμη και εργολάβους μεγαθήρια (π.χ. Εμφιετζόγλου) να... παραδώσουν τα όπλα! Και με επίσης χαρακτηριστικό-πατέντα του έργου, το ότι οι αποζημιώσεις του είναι... μεγαλύτερες από το κόστος του! Πολλά χαμένα χρόνια λοιπόν για αυτά τα 6,5 μόλις χιλιόμετρα του κάθετου άξονα, με μεγάλο κόστος (οικονομικό, αλλά και σε ανθρώπινες ζωές). Χωρίς να έχει επιμεριστεί καμία ευθύνη. Με τον κόσμο της περιοχής να γνωρίζει πως αν είχε τελειώσει στην ώρα του το έργο, θα υπήρχε στα σίγουρα μεγαλύτερη ταχύτητα και στα δύο άλλα τμήματά του, από Πατρίδα για Βέροια και από Μονόσπιτα για Σεβαστιανά, ώστε να βγουν επιτέλους στην Εγνατία οι περιοχές της βόρειας Ημαθίας και της Πέλλας. Σενάριο που φαντάζει μακρινό με τις σημερινές συνθήκες. Και απατηλό αν συνεχιστούν τα ίδια προβλήματα.