Του Ηλία Γιαννούτσου
Και καθ’ όψιν ομοιαζουσα της του Δήμου Σταρένιου, ο κ. Ζουράρις θέλησε να μιμηθεί και τους τύπους που ενσάρκωνε στον κινηματογράφο, ο αξέχαστος ηθοποιός. Διαφέρει σε τίποτε εκείνο το ‘’οι Γερμανοί μας αγαπούν, θέλουν το καλό μας’’ του Σταρένιου στο ρόλο του καταδότη, με το, δεν πειράζει και να χάσουμε δυο τρία νησιά, του ανεπανάληπτου κ. Ζουραρι; (έστω και αν το συνόδεψε με τη προϋπόθεση, αρκεί να μη χάσουμε τη γλώσσα μας). Πιστεύω πως όχι για να μην πω πως είναι και χειρότερο!
Όσο για τη περί γλώσσας προϋπόθεση, είναι γνωστό πως η γλώσσα ομιλείται στο σπίτι μας, στο σχολείο μας και αν δεν έχουμε σπίτι, σχολείο, κοινωνία και κράτος με επικράτεια, (έστω σαν αυτό που έχουμε, αυτό που ταΐζει το κ. Ζουραρι και τους ομοίους του, που δεν κάνουν τίποτε να το βελτιώσουν) δεν είναι σίγουρο η γλώσσα αν συνεχίσει να ομιλείται). Πόσες γλώσσες χάθηκαν όταν υποδουλώθηκαν οι λαοί που τις μιλούσαν, επειδή ο κατακτητής επέβαλε με την βια απαγόρευση της χρήσης της. Χάνεται επομένως και η γλώσσα αν χαθεί η επικράτεια, γιατί ας μην ξεχνάμε πως από τα νησάκια ανοίγει η όρεξη. Και αν ο κ. υπουργός έχει υπόψη του, την ελληνική που πέρασε ολόκληρη τουρκοκρατία, και δεν χάθηκε, ας μην ξεχνάει ότι τοτε υπήρχαν Πατρο-Κοσμαδες και κρυφά σχολειά και όχι Ζουραρηδες να χαρίζουν νησιά.
Αλλά για να δηλώνει αυτά που δηλώνει ο κ. Ζουράρις, προφανώς δεν αναλογίστηκε και πόσα κορμιά ελληνόπουλων θα χαθούν για να ανακτηθούν αυτά τα νησιά, που για αυτόν δεν πειράζει και αν τα χάσουμε από το Τούρκο, σαν να είναι περιουσία του. Δεν θα γνωρίζει επίσης και γιαυτό αναφέρω για να μάθει τη πικρή διαπίστωση προγόνων σημερινών Ποντίων, πως τον Τούρκο μην το αφήσεις να ιππεύσει, γιατί μετά πολύ πολύ δύσκολα κατεβαίνει απ’ τ’ άλογο.
Μετά και το ‘’κρούσμα’’ Ζουραρι, γίνεται εμφανές πως το φαινόμενο, της ανεύθυνης και παράλογης τοποθέτησης επισήμων προσώπων, επί θεμάτων εθνικού ενδιαφέροντος, γίνεται ολοένα και συχνότερη. Εν τούτοις το κράτος το χαβά του, εξακολουθεί να εθελοτυφλεί και να κωφεύει. Έτσι έχουμε το κ. Ζουραρι να χαρίζει νησιά στους Τούρκους, το κ. Τσιρωνη να επιμένει πως η σημαία δεν είναι σύμβολο, (Τσιρωνη πες αυτό που είπες γι την ελληνική σημαία, στο γήπεδο Καραΐσκάκη για την σημαία του Ολυμπιακού η σε οπαδούς με τη σημαία τους και μετά έλα να σε δω.), το Πάγκαλο να δικαιολογείται πως τη σημαία στα Ιμια τη πήρε ο αέρας, με τις ευθύνες του έτσι να τελειώνουν. Αλλά και οι άλλοι, των συλλογικοτητων των Εξαρχείων, που καίνε τις ελληνικές σημαίες υπό τα όμματα των αστυνομικών και τη κρατική ανοχή; Όλοι αυτοί σε ένα κράτος με αρχή... και άξιες, θα ήταν υπόλογοι για αυτά που δημόσια είπαν η έκαναν. Η Αμερικανική δικαιοσύνη δυσκολεύτηκε να αθωώσει αμερικανο πολίτη που διαμαρτυρόμενος για το πόλεμο στο Βιετνάμ, έκαψε δημόσια την αμερικανική σημαία. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν, ‘’η σημαία είναι ένα σύμβολο (τ’ ακούς κ. Τσιρωνη) πάνω στην οποία έγινε μια πράξη συμβολική. (όχι επειδή έτσι καπνίζει στο καθένα και καίει σημαίες).
Αντίθετα τι σας λέει η τοποθέτηση Τούρκου βουλευτού, σε αγόρευση του, στη βουλή της απέναντι του Αιγαίου πλευρά χώρας, πως και μόνος του θα πολεμήσει για τα νησιά μας που διεκδικούν οι γείτονες, προκείμενου να υλοποιήσει τους πόθους και τις νοσταλγίες του, να γίνουν δηλαδή Τουρκικά. Οποία διάφορα από τος δικούς μας εκπροσώπους;
Καλά Χριστούγεννα. Για Καλή Χρονιά δεν το βλέπω. Πέραν του ότι τώρα θα βιώσουμε τα αποτελέσματα της αριστερής διακυβέρνησης Τσιπρα, ο κόσμος γύρω μας βράζει!!!
