Μια ζωή θυμάται τον εαυτό της να ζωγραφίζει. Από τα μαθητικά της χρόνια, μέχρι σήμερα, που βρίσκεται πλέον σε πιο ώριμη φάση. «Στην αρχή ξεκίνησα δειλά, αλλά όσο περνούσαν τα χρόνια και μέσα από σπουδές και υποδείξεις καθηγητών, άρχισα να πειραματίζομαι και να βρίσκω την προσωπική μου έκφραση. Με τα χρόνια άρχισα να μπαίνω και σε άλλα χρώματα, απελευθερώνομαι περισσότερο, καταργώ τη γραμμή και ενώ έδινα μεγαλύτερη έμφαση στη λογική, τώρα μπαίνω πιο πολύ στο συναίσθημα και στο χρώμα. Χωρίς βέβαια να αφήνω τη δομή του έργου μου…» μας είπε η Βάσω Σιδηροπούλου Καραμήτσου, με την οποία βρεθήκαμε στο Mcoza όπου εκθέτει αυτές τις ημέρες τη νέα της δουλειά.
Η ίδια κατατάσσει τον εαυτό της στους «κολορίστες». Ενημερώνεται και πειραματίζεται σε νέα υλικά, που της δίνουν διαφορετικά καλλιτεχνικά αποτελέσματα μέσα από διαφορετικές παρεμβάσεις. Ωστόσο η αναζήτηση και το παιχνίδι με τα χρώματα παραμένει τα τελευταία χρόνια σταθερή επιλογή της.
«Τολμώ και ίσως αυτό να οφείλεται στο ότι πλέον βαραίνει περισσότερο στη ζωή μου το συναίσθημα, ως απόρροια της ωριμότητας, που δεν καταργεί βέβαια τη λογική αλλά στέκεται στην ουσία κι αυτό είναι πολύ γοητευτικό».
Η θεματική της έκθεση, αποτελείται από τοπία, δέντρα, συνθέσεις χαρούμενες, εικόνες από τη φύση, λουλούδια, καθρέφτες, έργα με υλικά από ξύλο, πέτρες, ύφασμα και δέρμα.
Στο βιογραφικό της διαβάζουμε: «Η Β. Καραμήτσου είναι απόφοιτη της Ecole ABC de Paris, με καθηγητή τον Φάνη Γαλανό. Κατάγεται από το Πλατύ και ζει στη Βέροια για περισσότερα από 30 χρόνια. Έχει διακριθεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς ζωγραφικής. Έργα της έχουν εκτεθεί σε ατομικής και ομαδικές εκθέσεις στη Βέροια, την Αλεξάνδρεια, τη Θεσσαλονίκη, τη Χίο και βρίσκονται σε δημόσιους χώρους, Δημαρχεία, Βιβλιοθήκες, Μουσεία, Πολιτιστικούς Συλλόγους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό: Σερβία, Βουλγαρία,, Καναδά, Αυστραλία καθώς επίσης και σε ιδιωτικές συλλογές».
Ένα άλλο κομμάτι που τη γοητεύει και τη συγκινεί ιδιαίτερα είναι η διδασκαλία. Έχει κάνει σε εκατοντάδες παιδιά εργαστήρια ζωγραφικής, σε συλλόγους, βιβλιοθήκες και δημοτικούς πολιτιστικούς φορείς. Μιλάει με περηφάνια για τα παιδιά που πέρασαν από τα εργαστήριά της, τα οποία μεγάλωσαν έκαναν δικά τους παιδιά, αλλά η επαφή με τη δασκάλα τους, παραμένει συγκινητική. «Από τα παιδιά πήρα και έδωσα πολύ αγάπη κι αυτό μένει μέχρι σήμερα», λέει η ίδια, συνειδητοποιώντας πόσο σημαντικό υπήρξε αυτό το κομμάτι της δουλειάς της.
Η έκθεση με τα νέα της έργα, που την γυρνούν στα πρώτα της βήματα, αλλά πιο αφαιρετικά σήμερα, θα διαρκέσει μέχρι αύριο Πέμπτη στο ισόγειο του Mcoza.
