Καλώς εχόντων των πραγμάτων, έπρεπε οι δηλώσεις του «Πόθεν έσχες» ν’ αποτελούν τον καθρέπτη, μέσα από τον οποίο οι δηλώντες θα βλέπουν τον εαυτό τους και θα λεν! «Αυτός είμαι. Ο έντιμος υπάλληλος, ο συνεπής πολιτικός, ο δραστήριος και δημιουργικός πολίτης. Κι αν δεν το πιστεύετε, ιδού και η δήλωσή μου, δεόντως υπογεγραμμένη».
Αμ δε! Στις περισσότερες από τις δηλώσεις αυτές, απεικονίζεται το «πόσα έσχες» και ουδόλως το «πόθεν έσχες». Είναι μια έξυπνη παραλλαγή που συνήθως επινοούν εκείνοι που έχουν να κρύψουν κάτι επιλήψιμο, κάτι που θα χαλάσει την εικόνα τους και θα τους εκθέσει. Και προκειμένου ν’ ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του νόμου, χωρίς όμως να θέσουν εαυτόν στον κίνδυνο της κατάκρισης (με ότι αυτός συνεπάγεται επωφελούνται από τα κενά του νόμου και κάνουν πως… δεν καταλαβαίνουν. Και παραθέτουν στη δήλωσή τους τα περιουσιακά τους στοιχεία, χωρίς να διευκρινίζουν πάντοτε την προέλευσή τους.
Όμως αυτό, δεν είναι παρά μία λογιστική εμφάνιση του «πόσα έσχες». Το «πόθεν έσχες» καταγράφεται μόνον όταν η ειλικρινής δήλωση αφορά κτήματα που αποκτήθηκαν με διαδικασίες κληρονομικής διαδοχής, ή με δραστηριότητες που δικαιολογούν τον πλουτισμό. Πολλές δυστυχώς οι περιπτώσεις που ο δηλών αποφεύγει το «πόθεν έσχες». Γιατί όμως; Επειδή έχει να κρύψει κάτι; Από αμέλεια; Μήπως από αδιαφορία; Ή μήπως επειδή πιστεύει πως η προστασία των προσωπικών δεδομένων πρέπει ν’ αρχίζει από τον ίδιο;
Διαβάζει λοιπόν ο φορολογούμενος πολίτης και τρίβει τα μάτια του, καθώς διαπιστώνει πως κάποιοι μεγαλόσχημοι πολιτικοί που δε δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους και κάποιοι μισθοδίαιτοι (ατσίδες!) εμφανίζονται στις δηλώσεις τους σχεδόν «Κροίσοι», αποφεύγουν όμως να διευκρινίσουν την προέλευση του «κρυφού θησαυρού».
Αν ερωτήσετε, τον ίδιο ή τη γραπτή του δήλωση, θα λάβετε ως απάντηση την αγανάκτησή του για το θράσος σας να θέλετε να μάθετε «πού τα βρήκε»: ¨Δε σας αρκεί το πόσα έχω; Τί σας νοιάζει από πού τα έχω; Τα έκλεψα βρε αδελφέ!». Αυτά όλα όμως ενδόμυχα. Κανείς δεν τον ενοχλεί; Κανείς δεν θα τον ενοχλήσει; Κανείς δεν θα ερευνήσει αν πλήρωσε τουλάχιστον τους φόρους που αναλογούν στον θησαυρό του έστω και αν αποδείξει πως είναι προϊόν έντιμης εργασίας;
«Πόθεν έσχες» λοιπόν και με ειλικρινείς δηλώσεις. Δηλώσεις που να μην έχουν σκόπιμες παραλλαγές. Κι αν από τις δηλώσεις αυτές προκύψει «λούφα», να την πληρώσεις πονηρέ συμπατριώτη.
Αν είσαι υπάλληλος υπουργείου ή κάποιας άλλης «γαλακτερής» υπηρεσίας, πάψε να την αρμέγεις, πριν πας με χειροπέδες στον εισαγγελέα.
Αν όμως είσαι πολιτικός, βάλε τελεία και παύλα στην πολιτική σου σταδιοδρομία. Στη φυλακή φυσικά δεν πρόκειται να πας. Σε προστατεύει το Σύνταγμα που έχει θέσει στο απυρόβλητο ακόμη και τους λουφαδόρους.
Ορ. Σιδηρόπουλος
